Paokmania.Gr

ΠΑΟΚΑΡΑ μου το μεγαλείο σου τελειωμό δεν έχει..

Ζήσαμε την επέτειο των 100...Στα 200 δε θα είναι κανένας μας εδώ.

Για πάντα υπηρέτες της μεγάλης ιδέας..

Bizim ΠΑΟΚ!!!

Χρόνια πολλά

Χρόνια πολλά ρε ΠΑΟΚΑΡΑ!

ΠΑΟΚ και ξερό ψωμί, και στα 100 και στα 200 και στα 1000.

Μπιζιμ ΠΑΟΚ!
Χρόνια πολλά στον ΘΕΟ μας!
100 χρόνια ΑΣΠΡΟ και ΜΑΥΡΟ.
Ελπίδα και Λύπη!
Προσφυγια και όνειρα νέας ζωής.
Ξεριζωμός και κτίσιμο.
Κωνσταντινούπολη!
Από την ΠΟΛΗ των πολεων στην
πόλη της καρδιάς μας. Στην Συμβασιλευουσα Θεσσαλονίκη μας!
Από το Πέραν στο Συντριβάνι και την Τούμπα μας που φτιάξανε οι μπαμπάδες και οι παππούδες μας με τα χέρια τους.

ΠΑΟΚ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!

ABOLEYTOI έγραψε: Δευ 20 Απρ 2026, 02:57 βγήκε και το αφιέρωμα του γκαζέτα για τα 100 χρόνια.

Λίγο νερόβραστο, αλλά ευτυχώς αυθεντικό.

Ο δικός μς ΠΑΟΚ δε χάνει ποτέ.

Ο δικος μου έχασε το Σάββατο 3-1 στο βολευ και χτες 3-0 στο ποδόσφαιρο.

Ελπίζω τα κλιπακια που έχουν ετοιμάσει να αναρτηθούν και online, για εμάς που δεν μπορούμε να παρεβρεθουμε στη γιορτή

Χρόνια πολλά ΠΑΟΚαρα. Μας βγάζεις την ψυχή

ΠΑΟΚ ο ένας στον κόσμο άλλος κανένας

Χρόνια μας πολλά

Συγκλονιστική γιορτη.
Οθόνες με τους αδελφούς
και τους παίκτες παράγοντες που φύγανε.
Τις μεγάλες στιγμές. Το λαό του ΠΑΟΚ.
Και τα κύπελλα παρατεταγμένα μπροστά.
Ήδη υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι και κόσμος που πηγαινοέρχεται.

Και τα δάκρυα τρέχουνε ποτάμια.....

ΠΑΟΚ μου το μεγαλείο σου που τελειωμό δεν έχει.

Χρονια πολλά στον μεγαλύτερο οργανισμό που έχει ιδρυθεί στην γη.

Χρονια πολλά στην καψούρα μας την πιο μεγάλη.

Χρονια πολλά στην προσφυγικη ιδέα που φώλιασε στην Θεσσαλονίκη και μεγαλουργησε σε αυτά τα 100 χρόνια.

Αυτήν η μέρα είναι αφιερωμένη σε όσους έφυγαν από δίπλα μας και δεν πρόλαβαν να την δουν, ιδιαίτερα σε αυτούς που έφυγαν πρόσφατα.

Χρόνια πολλά ΠΑΟΚΑΡΑ

Χρόνια πολλά στην ασπρόμαυρη αγάπη μας! Τα χρόνια περνούν, από παιδιά γίναμε μαντράχαλοι, η ζωή άλλαξε, μα η αρρώστια μένει ίδια. Μόνο Π.Α.Ο.Κ.!


Υγ. Είναι μέρες γιορτής και τίτλων, ο σύλλογος διεκδικεί σημαντικά τρόπαια, ας αφήσουμε τις διχόνοιες και ας περιμένουμε το τέλος της σεζόν για απολογισμούς.

Από την γέννα η πρώτη λέξη, τρόπος ζωής από το ‘26

Α ρε ΠΑΟΚΑΡΑ όλες τις πίκρες τις έφαγα από κοντά, από την κερκίδα, τώρα που είμαι μακριά έχω χάσει όλες τις μεγάλες χαρές, που θα ήθελα να είμαι εκεί, στην κερκίδα.

Ένιωσα ένα σφίξιμο με το ποστ πιο πάνω ότι στα 200 δε θα είμαστε εδώ και μετά μια ακόμα μεγαλύτερη στενοχώρια για το πόσους δεν είναι τώρα εδώ που "θα έπρεπε" ρε, να έχουν δει και το πιο μάγκικο και να είναι εδώ στα 100, να νευριάζουμε παρέα. ΠΑΟΚτσάκια, βετεράνοι, η κα Έφη, ο Παρασίδης, ο Τζαντζαράς που δεν άντεξε 2 βδομάδες, τα παιδιά που σκοτώθηκαν στον δρόμο για την καψούρα τους, ο Νάσος, ο Λιάκας και ο Ντόλιας, τόσοι, τα γράφω όπως τα θυμάμαι και μαυρίζω. Εμείς είμαστε εδώ, μέχρι όποτε.

Όποιος στο "ο δικός μας ΠΑΟΚ δε χάνει ποτέ" κοιτάει τον πίνακα του σκορ να δει αν σήμερα έχασε ή κέρδισε, συγγνώμη αλλά έχει χάσει όλο το νόημα της φράσης. Μέσα σε όλη τη βρόμα και δυσωδία αυτής της χώρας τόσα χρόνια, είμαστε ΠΑΟΚ. Είμαστε εδώ και είμαστε ΠΑΟΚ ρε. "ΝΑΙ ΡΕ ΠΑΟΚ!" με κάποια γράμματα μαύρα και κάποια πορτοκαλί, γιατί έτσι, στην τρέλα.

Όχι, δεν κερδίζουμε συνέχεια στο σκορ, και τα κερδισμένα με τον τρόπο τους να τα βάλουν εκεί που ξέρουν.

Δε χάσαμε.

1 0 0