Re: NBA πριν τώρα και μετά....
Δημοσιεύτηκε: Τρί 15 Ιουν 2010, 01:12
Celtics vs Bryanters
Σε έναν αγώνα όπου μία εξαιρετική ομάδα αγωνίστηκε απέναντι στον καλύτερο παίκτη του κόσμου είναι αναμενόμενο να κερδίσει η ομάδα. Οι Bryanters είχαν και έχουν μια σειρά από προβλήματα τα οποία καλούνται να λύσουν εντός έδρας για να παραμείνουν ζωντανοί και να ανατρέψουν τα προγνωστικά καθώς η ομάδα που προηγήθηκε 3-2 κερδίζοντας το 5ο καθοριστικό παιγνίδι πήρε τελικά τον τίτλο τις 19 από τις 25 φορές.
Α) Τα ρημπάουντ και πιο συγκεκριμένα τα box-out και ακόμα πιο συγκεκριμένα ο Bynum και το γόνατο του. Δεν είναι δυνατόν λένε πολλοί με την ποιοτική υπεροχή που έχουν οι Lakers στη ρακέτα να χάνουν τελικά τη μάχη στο συγκεκριμένο τομέα 35-34. Σημαντικός παράγοντας όμως είναι και τα ομαδικά ρημπάουντ (13 έναντι 9 υπέρ των Ιρλανδών στο 5ο ματς) τα οποία προκύπτουν και από τα προβληματικά εως καθόλου βοξ-άουτ του LA με αποτέλεσμα να καταφέρνει ακόμα και ο Rondo να τους κάνει ζημιές με follow ή επιθετικά. Σε όλα αυτά βέβαια τεράστιο ρόλο παίζει η υγεία του Bynum (χωρίς αυτό να αποτελεί δικαιολογία για την ελλειμματική προσπάθεια των υπολοίπων) ο οποίος ξεκίνησε καλά το ματς με 3 συνεχόμενα καλάθια αλλά στην πορεία κατέρρευσε αδυνατώντας να βρει εκτίναξη στο άλμα λόγω του προβλήματος και έτσι τελείωσε το ματς με 1 σκουπίδι και αυτό επιθετικό. Όταν ο βασικός σου center λοιπόν έχει 0 αμυντικά ρημπάουντ τότε σίγουρα θα έχεις τεράστιο πρόβλημα το οποίο ενισχύεται όταν εγκεφαλικά δεν εμφανίζεσαι όσο συγκεντρωμένος και πεινασμένος χρειάζεται σε αυτό το επίπεδο.
Β) Το πρόβλημα στα rebound δεν επιτρέπει και στους Lakers να τρέξουν στον αιφνιδιασμό (αναπόσπαστο στοιχείο του παιγνιδιού τους) και να σημειώσουν έτσι κάποια εύκολα καλάθια τα οποία θα αποσυμφορήσουν την πίεση και την εξάρτηση από τον Kobe. Στο πρώτο και στο 4ο ματς που ο Bynum ήταν σε καλή κατάσταση η ομάδα του Phil μπόρεσε να βγάλει πρωτεύον και δευτερεύον transition με αποτέλεσμα να πάρει το ξεκούραστο σχετικά σκοράρισμα που χρειάζεται και την κατάλληλη ψυχολογία.
γ) Η απόδοση των Fisher και R-test στην τριγωνική επίθεση. Ο doc Rivers δεν είναι ανόητος που ξελαρυγγιάζεται
"μην δίνετε υπερβολική έμφαση στον Bryant στην άμυνα" γιατί ξέρει καλά ότι χωρίς βοήθειες από τους γαρδ στις γωνίες (αν έχει βγει ο Kobe στην κορυφή) ή την κορυφή (αν έχει πάει ο Kobe στο πλάι) και δη τους Fisher και R-test η μάμπα δεν μπορεί να τους δηλητηριάσει μόνος του ακόμα και αν βάλει 40. Ο Fisher ξεκίνησε καλά στο 5ο ματς με 9 πόντους στην πρώτη περίοδο αλλά ήταν κρύος όταν επανήλθε μετά την αντικατάσταση του από τον Farmar που μέχρι στιγμής δεν έχει προσφέρει σχεδόν τίποτα στους τελικούς στα 15' που χρησιμοποιείται (είχε 1 πόντο στο 5ο ματς) ενώ ο πυγμάχος έχτισε τόσα σπίτια από τα τούβλα που εκσφένδόνιζε (2 στα 9 εντός παιδιάς και μία στις 4 βολές) που ήθελε ένα κτηματολόγιο για την πάρτη του.
δ)Τα pick and roll και ο Gasol. Ακόμη ένα βασικό στοιχείο της τριγωνικής επίθεσης των Lakers όλη τη χρονιά ήταν τα pick and roll που έστηνε ο Kobe και ο Fisher με τον Gasol που εκμεταλλευόταν την τεχνική του κατάρτιση και χτύπαγε συνεχώς μέσα από το ζωγραφιστό. Στα τελευταία ματς ούτε η περιφέρεια κινείται καλά για να το στήνει στις διεισδύσεις, ούτε και ο Ισπανός (που του πήρε τον αέρα ο Garnett στα 2 τελευταία ματς) screenάρει αρκετά για να ακολουθήσει το σωστό ρολάρισμα στη ρακέτα. Επίσης δεν είναι αρκετά aggressive και στην άμυνα όπου εμφανίζει κούραση στα βοξ-άουτ και του λείπει ο υγιής και δυνατός Bynum ενώ και στην επίθεση δεν παίρνει αρκετές προσπάθειες με αποτέλεσμα να καταλήγουμε αναπόφευκτα στο l'etat, c'est moi του φιλέτου δηλ. στην ομάδα του ενός. Σίγουρα τα παραπάνω λεπτά που παίζει ένεκα της κατάστασης είναι ένα ελαφρυντικό αλλά το πιο σημαντικό είναι πως δεν υπάρχει και σοβαρή διαδοχή στον πάγκο καθώς ο Josh Powell είναι περισσότερο ανιματέρ και λιγότερο μπασκετμπολίστας, ενώ ο DJ Mbenga πέρα από την εμφανισιακή ομοιότητα του με τον Shrek δεν παρουσιάζει κανένα άλλο ενδιαφέρον. Οι Lakers φόρτωσαν το ήδη βεβαρημένο τους ελέω Kobe salary cap με άκομα έναν γαρδ (που ήταν σκόρερ ολκής στους Sonics) τον μουστακαλή hippie Adam Morrison o οποίος μόλις στο προηγούμενο ματς μπήκε στη 12αδα αλλά δεν έπαιξε φυσικά ούτε δευτερόλεπτο. Το ότι άφησαν ελεύθερους τους ψηλούς Radmanovic και Cris Mihm και έμειναν χωρίς σοβαρούς back-up ψηλούς (Ο Odom είναι περισσότερο all-around και όχι παίκτης ρακέτας) φαίνεται περισσότερο τώρα που ο Gasol είναι αναγκασμένος να παίζει το ξυλίκι με τον Garnett, να κυνηγάει στο τρίποδο τον Ρασίδ, να τα βάζει με το μωροβούβαλο και να δέρνεται και με τον Perkins. Καλή η ποιότητα δηλαδή αλλά μερικές φορές μετράει και η ποσότητα ειδικά όταν ξέρεις ότι ο Bynum εκτός από παιχτάρα είναι και ελαφρώς γυάλινος τα 3 τελευταία χρόνια.
ε)Η άμυνα του R-test πάνω στον Pierce. O πυγμάχος ξεκίνησε ικανοποιητικά τη σειρά στα 3 πρώτα παιγνίδια αλλά όταν τα πράγματα ζόρισαν και η αλήθεια του Απόστολου Παύλου έλαμψε δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει τις αμυντικές του προδιαγραφές με συνέπεια να μη βρίσκει ρυθμό και στην επίθεση καθώς είναι κλασσικός παίκτης που παίρνει ψυχολογία από την άμυνα. Αν ο R-test θέλει να γίνει πρωταθλητής και να πάρει το πρώτο του δαχτυλίδι θα πρέπει στα επόμενα 2 παιγνίδια να υπερβάλλει εαυτόν και να αποδείξει ότι δικαίως ήρθε στην ομάδα αντί του Ariza που είχε εντυπωσιάσει πέρυσι και στην κανονική περίοδο και στους τελικούς. Οι Celtics είναι ομάδα που στηρίζεται πολύ στο περιφερειακό σουτ και όταν τους το κλείνεις γίνονται ευάλωτοι στο transition καθώς πλην του πυραυλοκίνητου μικρού δεν έχουν και τα πιο γρήγορα πόδια στις επιστροφές. Σίγουρα το περιστατικό με τον Phil Jackson στο 5ο ματς με το Phoenix έχει επηρεάσει και την ψυχολογία του όσον αφορά στην αίσθηση εμπιστοσύνης που απολαμβάνει αλλά τώρα είναι ώρα τελικών και όχι ψυχανάλυσης στον καναπέ.
ζ)Η ενέργεια που βγάζει ο πάγκος των Lakers σε σχέση με την εκτόξευση που φέρνει ο KryptoNate Robinson (αγαπημένος μου από την εποχή των Knicks και ας τα έκανε ρημαδιό με τα μπουκέτα εναντίον των Nuggets) στα διαστήματα που αγωνίζεται είναι εξίσου ελλειμματική με αποκορύφωμα τον Shannon Brown (έπαιξε μόλις 19 δευτερόλεπτα στο 5ο ματς γιατί ο Phil τα έχει πάρει με την πάρτη του) που ενώ είναι εκρηκτικός και ιδιαίτερα αλτικός παίκτης στους τελικούς δεν έχει εμφανιστεί ακόμα. Το να κερδίζουν οι παγκίτες σου στο επιμέρους σκορ απέναντι στους παγκίτες του αντιπάλου στα συνολικά δεκάλεπτα που αγωνίζονται είναι καθοριστικότατος παράγοντας σε αυτό το επίπεδο και μέχρι στιγμής οι Lakers έχουν ηττηθεί κατά κράτος σε αυτό τον τομέα.
η) Η νοοτροπία του Bryant που αρκετές φορές το παρατραβάει καθυστερώντας συχνά την ανάπτυξη μένοντας στατικός στην περιφέρεια και παίρνοντας τελικά σκοτωμένα σουτ αντί να κοιτάξει να δημιουργήσει ρήγματα με την κίνηση του χωρίς τη μπάλα ή να περάσει την πάσα στο weak side και αυτή είναι η άσχημη όψη του χρυσού νομίσματος. Το φιλέτο προκειμένου να βρει ρυθμό κάποιες στιγμές (σαν τον εκπληκτικό που έπιασε στην 3η περίοδο του 5ου ματς με 19 συνεχόμενους πόντους) βάζει το εγώ του πάνω από την ομάδα και αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν μου άρεσε και ποτέ του δεν το έκανε ο Magic. Ναι, είσαι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο και μέσα στους 5 καλύτερους όλων των εποχών αλλά το άθλημα είναι ομαδικό και η ομάδα λέγεται Lakers και όχι Bryanters.
Οι Celtics είναι πια φαβορί και θα πρέπει να αλλάξουν τουλάχιστον οι μισές από αυτές τις 7 παραμέτρους για να καταφέρουν οι Lakers να κάνουν back-to-back στα 2 επόμενα παιγνίδια και στους τίτλους. Πιστεύω ότι οι Celtics θα παρουσιαστούν περισσότερο κουρασμένοι στο 6ο ματς (όπως είχε γίνει και στο 3ο) ένεκα και του ταξιδιού και είναι πολύ πιθανό να γίνει τελικά το χατήρι του Εβραίου που ονειρευόταν τελικό Lakers-Celtics στα 7 παιγνίδια. Αυτή τη στιγμή όμως οι Celtics φαίνονται περισσότερο ομάδα και η κλασσική φράση του Tomjanovic για τη μη υποτίμηση της καρδιάς του πρωταθλητή πρέπει από λόγος να γίνει πράξη στο παρκέ αλλιώς αύριο θα πέσουν τίτλοι τέλους.
http://www.nba.com/video/channels/playo ... movie.nba/
Σε έναν αγώνα όπου μία εξαιρετική ομάδα αγωνίστηκε απέναντι στον καλύτερο παίκτη του κόσμου είναι αναμενόμενο να κερδίσει η ομάδα. Οι Bryanters είχαν και έχουν μια σειρά από προβλήματα τα οποία καλούνται να λύσουν εντός έδρας για να παραμείνουν ζωντανοί και να ανατρέψουν τα προγνωστικά καθώς η ομάδα που προηγήθηκε 3-2 κερδίζοντας το 5ο καθοριστικό παιγνίδι πήρε τελικά τον τίτλο τις 19 από τις 25 φορές.
Α) Τα ρημπάουντ και πιο συγκεκριμένα τα box-out και ακόμα πιο συγκεκριμένα ο Bynum και το γόνατο του. Δεν είναι δυνατόν λένε πολλοί με την ποιοτική υπεροχή που έχουν οι Lakers στη ρακέτα να χάνουν τελικά τη μάχη στο συγκεκριμένο τομέα 35-34. Σημαντικός παράγοντας όμως είναι και τα ομαδικά ρημπάουντ (13 έναντι 9 υπέρ των Ιρλανδών στο 5ο ματς) τα οποία προκύπτουν και από τα προβληματικά εως καθόλου βοξ-άουτ του LA με αποτέλεσμα να καταφέρνει ακόμα και ο Rondo να τους κάνει ζημιές με follow ή επιθετικά. Σε όλα αυτά βέβαια τεράστιο ρόλο παίζει η υγεία του Bynum (χωρίς αυτό να αποτελεί δικαιολογία για την ελλειμματική προσπάθεια των υπολοίπων) ο οποίος ξεκίνησε καλά το ματς με 3 συνεχόμενα καλάθια αλλά στην πορεία κατέρρευσε αδυνατώντας να βρει εκτίναξη στο άλμα λόγω του προβλήματος και έτσι τελείωσε το ματς με 1 σκουπίδι και αυτό επιθετικό. Όταν ο βασικός σου center λοιπόν έχει 0 αμυντικά ρημπάουντ τότε σίγουρα θα έχεις τεράστιο πρόβλημα το οποίο ενισχύεται όταν εγκεφαλικά δεν εμφανίζεσαι όσο συγκεντρωμένος και πεινασμένος χρειάζεται σε αυτό το επίπεδο.
Β) Το πρόβλημα στα rebound δεν επιτρέπει και στους Lakers να τρέξουν στον αιφνιδιασμό (αναπόσπαστο στοιχείο του παιγνιδιού τους) και να σημειώσουν έτσι κάποια εύκολα καλάθια τα οποία θα αποσυμφορήσουν την πίεση και την εξάρτηση από τον Kobe. Στο πρώτο και στο 4ο ματς που ο Bynum ήταν σε καλή κατάσταση η ομάδα του Phil μπόρεσε να βγάλει πρωτεύον και δευτερεύον transition με αποτέλεσμα να πάρει το ξεκούραστο σχετικά σκοράρισμα που χρειάζεται και την κατάλληλη ψυχολογία.
γ) Η απόδοση των Fisher και R-test στην τριγωνική επίθεση. Ο doc Rivers δεν είναι ανόητος που ξελαρυγγιάζεται
"μην δίνετε υπερβολική έμφαση στον Bryant στην άμυνα" γιατί ξέρει καλά ότι χωρίς βοήθειες από τους γαρδ στις γωνίες (αν έχει βγει ο Kobe στην κορυφή) ή την κορυφή (αν έχει πάει ο Kobe στο πλάι) και δη τους Fisher και R-test η μάμπα δεν μπορεί να τους δηλητηριάσει μόνος του ακόμα και αν βάλει 40. Ο Fisher ξεκίνησε καλά στο 5ο ματς με 9 πόντους στην πρώτη περίοδο αλλά ήταν κρύος όταν επανήλθε μετά την αντικατάσταση του από τον Farmar που μέχρι στιγμής δεν έχει προσφέρει σχεδόν τίποτα στους τελικούς στα 15' που χρησιμοποιείται (είχε 1 πόντο στο 5ο ματς) ενώ ο πυγμάχος έχτισε τόσα σπίτια από τα τούβλα που εκσφένδόνιζε (2 στα 9 εντός παιδιάς και μία στις 4 βολές) που ήθελε ένα κτηματολόγιο για την πάρτη του.
δ)Τα pick and roll και ο Gasol. Ακόμη ένα βασικό στοιχείο της τριγωνικής επίθεσης των Lakers όλη τη χρονιά ήταν τα pick and roll που έστηνε ο Kobe και ο Fisher με τον Gasol που εκμεταλλευόταν την τεχνική του κατάρτιση και χτύπαγε συνεχώς μέσα από το ζωγραφιστό. Στα τελευταία ματς ούτε η περιφέρεια κινείται καλά για να το στήνει στις διεισδύσεις, ούτε και ο Ισπανός (που του πήρε τον αέρα ο Garnett στα 2 τελευταία ματς) screenάρει αρκετά για να ακολουθήσει το σωστό ρολάρισμα στη ρακέτα. Επίσης δεν είναι αρκετά aggressive και στην άμυνα όπου εμφανίζει κούραση στα βοξ-άουτ και του λείπει ο υγιής και δυνατός Bynum ενώ και στην επίθεση δεν παίρνει αρκετές προσπάθειες με αποτέλεσμα να καταλήγουμε αναπόφευκτα στο l'etat, c'est moi του φιλέτου δηλ. στην ομάδα του ενός. Σίγουρα τα παραπάνω λεπτά που παίζει ένεκα της κατάστασης είναι ένα ελαφρυντικό αλλά το πιο σημαντικό είναι πως δεν υπάρχει και σοβαρή διαδοχή στον πάγκο καθώς ο Josh Powell είναι περισσότερο ανιματέρ και λιγότερο μπασκετμπολίστας, ενώ ο DJ Mbenga πέρα από την εμφανισιακή ομοιότητα του με τον Shrek δεν παρουσιάζει κανένα άλλο ενδιαφέρον. Οι Lakers φόρτωσαν το ήδη βεβαρημένο τους ελέω Kobe salary cap με άκομα έναν γαρδ (που ήταν σκόρερ ολκής στους Sonics) τον μουστακαλή hippie Adam Morrison o οποίος μόλις στο προηγούμενο ματς μπήκε στη 12αδα αλλά δεν έπαιξε φυσικά ούτε δευτερόλεπτο. Το ότι άφησαν ελεύθερους τους ψηλούς Radmanovic και Cris Mihm και έμειναν χωρίς σοβαρούς back-up ψηλούς (Ο Odom είναι περισσότερο all-around και όχι παίκτης ρακέτας) φαίνεται περισσότερο τώρα που ο Gasol είναι αναγκασμένος να παίζει το ξυλίκι με τον Garnett, να κυνηγάει στο τρίποδο τον Ρασίδ, να τα βάζει με το μωροβούβαλο και να δέρνεται και με τον Perkins. Καλή η ποιότητα δηλαδή αλλά μερικές φορές μετράει και η ποσότητα ειδικά όταν ξέρεις ότι ο Bynum εκτός από παιχτάρα είναι και ελαφρώς γυάλινος τα 3 τελευταία χρόνια.
ε)Η άμυνα του R-test πάνω στον Pierce. O πυγμάχος ξεκίνησε ικανοποιητικά τη σειρά στα 3 πρώτα παιγνίδια αλλά όταν τα πράγματα ζόρισαν και η αλήθεια του Απόστολου Παύλου έλαμψε δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει τις αμυντικές του προδιαγραφές με συνέπεια να μη βρίσκει ρυθμό και στην επίθεση καθώς είναι κλασσικός παίκτης που παίρνει ψυχολογία από την άμυνα. Αν ο R-test θέλει να γίνει πρωταθλητής και να πάρει το πρώτο του δαχτυλίδι θα πρέπει στα επόμενα 2 παιγνίδια να υπερβάλλει εαυτόν και να αποδείξει ότι δικαίως ήρθε στην ομάδα αντί του Ariza που είχε εντυπωσιάσει πέρυσι και στην κανονική περίοδο και στους τελικούς. Οι Celtics είναι ομάδα που στηρίζεται πολύ στο περιφερειακό σουτ και όταν τους το κλείνεις γίνονται ευάλωτοι στο transition καθώς πλην του πυραυλοκίνητου μικρού δεν έχουν και τα πιο γρήγορα πόδια στις επιστροφές. Σίγουρα το περιστατικό με τον Phil Jackson στο 5ο ματς με το Phoenix έχει επηρεάσει και την ψυχολογία του όσον αφορά στην αίσθηση εμπιστοσύνης που απολαμβάνει αλλά τώρα είναι ώρα τελικών και όχι ψυχανάλυσης στον καναπέ.
ζ)Η ενέργεια που βγάζει ο πάγκος των Lakers σε σχέση με την εκτόξευση που φέρνει ο KryptoNate Robinson (αγαπημένος μου από την εποχή των Knicks και ας τα έκανε ρημαδιό με τα μπουκέτα εναντίον των Nuggets) στα διαστήματα που αγωνίζεται είναι εξίσου ελλειμματική με αποκορύφωμα τον Shannon Brown (έπαιξε μόλις 19 δευτερόλεπτα στο 5ο ματς γιατί ο Phil τα έχει πάρει με την πάρτη του) που ενώ είναι εκρηκτικός και ιδιαίτερα αλτικός παίκτης στους τελικούς δεν έχει εμφανιστεί ακόμα. Το να κερδίζουν οι παγκίτες σου στο επιμέρους σκορ απέναντι στους παγκίτες του αντιπάλου στα συνολικά δεκάλεπτα που αγωνίζονται είναι καθοριστικότατος παράγοντας σε αυτό το επίπεδο και μέχρι στιγμής οι Lakers έχουν ηττηθεί κατά κράτος σε αυτό τον τομέα.
η) Η νοοτροπία του Bryant που αρκετές φορές το παρατραβάει καθυστερώντας συχνά την ανάπτυξη μένοντας στατικός στην περιφέρεια και παίρνοντας τελικά σκοτωμένα σουτ αντί να κοιτάξει να δημιουργήσει ρήγματα με την κίνηση του χωρίς τη μπάλα ή να περάσει την πάσα στο weak side και αυτή είναι η άσχημη όψη του χρυσού νομίσματος. Το φιλέτο προκειμένου να βρει ρυθμό κάποιες στιγμές (σαν τον εκπληκτικό που έπιασε στην 3η περίοδο του 5ου ματς με 19 συνεχόμενους πόντους) βάζει το εγώ του πάνω από την ομάδα και αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν μου άρεσε και ποτέ του δεν το έκανε ο Magic. Ναι, είσαι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο και μέσα στους 5 καλύτερους όλων των εποχών αλλά το άθλημα είναι ομαδικό και η ομάδα λέγεται Lakers και όχι Bryanters.
Οι Celtics είναι πια φαβορί και θα πρέπει να αλλάξουν τουλάχιστον οι μισές από αυτές τις 7 παραμέτρους για να καταφέρουν οι Lakers να κάνουν back-to-back στα 2 επόμενα παιγνίδια και στους τίτλους. Πιστεύω ότι οι Celtics θα παρουσιαστούν περισσότερο κουρασμένοι στο 6ο ματς (όπως είχε γίνει και στο 3ο) ένεκα και του ταξιδιού και είναι πολύ πιθανό να γίνει τελικά το χατήρι του Εβραίου που ονειρευόταν τελικό Lakers-Celtics στα 7 παιγνίδια. Αυτή τη στιγμή όμως οι Celtics φαίνονται περισσότερο ομάδα και η κλασσική φράση του Tomjanovic για τη μη υποτίμηση της καρδιάς του πρωταθλητή πρέπει από λόγος να γίνει πράξη στο παρκέ αλλιώς αύριο θα πέσουν τίτλοι τέλους.
http://www.nba.com/video/channels/playo ... movie.nba/
)!!!! δεν έχω συνολική εικόνα των τελικών αφού βλέπω κομμάτια αποσπασματικά αλλά έχω την εντύπωση (θεέ μου δεν ήθελα ποτέ να το πω αυτό -την αναγνωρίζω ως την πιο cliche φράση των αμορφωτομορφωμένων δηοσιογράφων) οτι οι πράσινοι το "θέλουν πιο πολύ"... δεν ξέρω. βλέπω τον γερόλυκο τον KG και γυαλίζει το μάτι του. ο pierce θέλει να πανηγυρίσει μέσα στο la και να σηκώσει από μέσα τη φανέλα του byron scott, ο ray ξέρει οτι μάλλον είναι η τελευταία του ευκαιρία. we' ll see...
