Η ομορφιά του... άσχημου Μπρούνο!
Δεν φέρεται στην μπάλα με σεβασμό. Καμία φορά δεν την πετυχαίνει και καθόλου. Καμιά φορά είναι ικανός να την... ξεφλουδίσει. Να την στείλει για χόρτα. Να την εξαφανίσει από το γήπεδο. Να την... πονέσει. Κι όμως, το παρατσούκλι του είναι «σέξι»! Καμιά φορά σε κάνει να θέλεις να κλείσεις τα μάτια. Να αναφωνήσεις «ωχ Παναγία μου». Να γίνεις αθυρόστομος. Να αναρωτηθείς πως αυτός ο τύπος πληρώνεται από την μπάλα. Να δοκιμάσεις τις ψυχικές αντοχές σου. Κι όμως, άντε να βρεις παίκτη με τα προσόντα του.
Ο Μπρούνο Τσιρίλο δεν πρόκειται ποτέ να προσποιηθεί ότι κατέχει το τόπι, ούτε να ισχυριστεί ότι γητευτής της μπάλας. Δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πόστερ σε παιδικό δωμάτιο, σύνθημα στα χείλη της εξέδρας ή πρώτη μούρη σε αθλητικό πρωτοσέλιδο. Κι όμως αυτός ο άτσαλος, ασουλούπωτος, άτεχνος, άμπαλος, αντιτουριστικός, άσχημος Ιταλός υπέγραψε» ότι πιο όμορφο και μπαλαδόρικο έχει να επιδείξει ο ΠΑΟΚ στην σύγχρονη ευρωπαϊκή του ιστορία.
Η ομορφιά είναι στα μάτια αυτού που βλέπει. Στην παγοπίστα του «Μάξιμιρ”, όπου για να σταθείς όρθιος, χρειαζόσουν παπούτσια με αληθινά καρφιά κι όχι μεταλλικές τάπες, πιθανώς και να παίχτηκε το πιο άσχημο παιχνίδι στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Σε τέτοιο αγωνιστικό χώρο στάβλο» (ειδικά με το ψυχροπολεμικό κλίμα που δημιουργήθηκε μετά το εγκληματικό πέσιμο των Κροατών σε αμάχους και γυναικόπαιδα) δεν ψάχνεις ούτε την ομορφιά, ούτε την καλλιτεχνία, ούτε την δαντέλα. Ψάχνεις την μαγκιά. Την τεστοστερόνη. Την αυταπάρνηση. Την αρσενικότητα. Τα... καρύδια. Στο ντέρμπι με τον Αρη, ο «σέξι Μπρούνο» αποβλήθηκε, δείχνοντας στον ρέφερι ένα τεράστιο καρούμπαλο που... φύτρωσε στο κεφάλι του εν ριπή οφθαλμού μετά από μία μονομαχία με τον Κόκε. Λογικά, μετά από την «μάχη του Μάξιμιρ» ο Τσιρίλο θα πρέπει, αντί για κεφάλι, να κυκλοφορεί έχοντας ένα καρούμπαλο φυτεμένο πάνω από τον σβέρκο του! Με τόσες κεφαλιές που πήρε στις αναρίθμητες εναέριες επιδρομές των Κροατών (απέναντι σε αντιπάλους που του 'ριχναν και κάνα κεφάλι) θα πρέπει να έχει πονοκέφαλο για καμιά βδομάδα.
Υπήρξαν κι άλλοι που αξίζουν παρασημοφόρηση. Ο Σάλπι» μόνο και για μόνο για το γκολ. Ο Κλάους μόνο και μόνο για την ασίστ. Ο Κοντρέρας για την ως από μηχανής Θεός απομάκρυνση στην γραμμή στο πρώτο ημίχρονο και για την Ολύμπια ψυχραιμία του. Ο Σνάουτνσερ γιατί εξακολουθεί να συλλέγει ταυτότητες, χωρίς να καταλαβαίνει κανείς το πως. Ο Πάμπλο Γκαρσία γιατί έπαιξε στους -5, έχοντας 40 πυρετό μερικές ώρες πριν. Ο Βιτόλο γιατί έπαιξε με ενάμιση πόδι και με το γόνατο σταμπαρισμένο για αρθροσκόπηση. Ο Χαλκιάς γιατί χωρίς να κάνει ούτε μία μεγάλη επέμβαση, έκανε τις αμέτρητες σέντρες της Ντιναμό να μοιάζουν με γιόμες απελπισίας. Ο Μπρούνο Τσιρίλο όμως είναι αυτός που αξίζει παράσημο και τιμητική άδεια. Γιατί πολύ απλά μπόρεσε να αποδείξει ότι η ομορφιά μπορεί να κρύβεται ακόμα και στην (φαινομενική) ασχήμια...
ΥΓ1: Οι συμπτώσεις είναι πολλές. Και τότε είχε ψοφόκρυο. Και τότε το γκολ είχε μπει στην αριστερή εστία όπως κοιτά η κάμερα. Και τότε ήταν με το (κακό) αριστερό του πόδι. Και τότε ήταν στην πλάτη της άμυνας. Και τότε ήταν ένα γκολ εξιλέωση για πολλές άσφαιρες συμμετοχές. Τότε, ήταν το γκολ μέσα στην «Ντόνμπας Αρένα» που έστειλε την Εθνική μας στο Μουντιάλ. Τώρα, είναι το γκολ μέσα στο «Μάξιμιρ» που έστειλε τον ΠΑΟΚ στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους η μπάλα φέρεται έτσι στον «Σάλπι» και του χαρίζει τέτοιες στιγμές...
ΥΓ2: Τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Όταν έχεις περάσει αλώβητος από «Αμστερνταμ Αρένα», «Σουκρού Σαράτσογλου», «Γιαν Μπρεϊντέλ», «Μάξιμιρ» και έχεις χάσει οριακά και άδικα στο γκολ στο «Μαδριγάλ» τότε τι να φοβηθείς; Ότι κι αν φέρει η κλήρωση στον επόμενο γύρο του Γιουρόπα Λιγκ ο (έχων φέτος 4 νίκες, 5 ισοπαλίες και μία ήττα σε 10 ευρωπαϊκά βράδια) ΠΑΟΚ αποκλείεται να σκιαχτεί πια.
ΥΓ3: Οι ρεαλιστές κοιτούν τα οικονομικά οφέλη από την ευρωπαϊκή πορεία που βοηθούν να βγει η χρονιά ίσα βάρκα – ίσα νερά. Αυτοί που εμβαθύνουν και οι πιο ρομαντικοί λένε ότι ο ΠΑΟΚ σφυρηλατεί ευρωπαϊκό μέταλλο, δυναμώνει και κάνει πιο ελκυστικό το brand-name» του, γράφει ιστορία, γεννάει βράδια με αιώνιες αναμνήσεις. Το πρώτο, άντε πες ότι μπορεί και να γίνει με μία (ακόμα αιματηρή) αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Το δεύτερο;
Κώδικας: Επιλογή όλων
http://sday.gr/page.ashx?pid=2&aid=30761&autid=32
