Τέλος σε μία χρονιά, όπου στο πρωτάθλημα τερματίσαμε ακριβώς εκεί που αντιστοιχεί στο υλικό μας, αλλά με τον αποκλεισμό στο κύπελλο να αποτελεί τρομερά μελανή στιγμή, η οποία πιθανώς να λειτουργήσει και ευεργετικά με τον τρόπο της για το άμεσο μέλλον.
1) Αύξηση του μπάτζετ, με κάθε τρόπο.
2) Αμερικάνοι, πολλοί Αμερικάνοι. Λαντ οφ δε φρι, χόουμ οφ δε μπρέιβ, φονιάδες των λαών, τέσσερις από δαύτους τέλος πάντων.
3)Από το υπάρχον ρόστερ, παραμονή οπωσδήποτε του Μαργαρίτη. Ο Χάτσερ έκανε πολύ καλή χρονιά, αλλά θα ήθελα κάτι διαφορετικό στη θέση του.
4)Προσανατολισμός και σε γοητευτικό στυλ παιχνιδιού, το οποίο προσελκύει κόσμο. Τη χρονιά με Μονρό και Γκρέγκορι, υπήρχε κόσμος που πήγαινε γήπεδο λόγω του θεάματος που προσφέραμε.
5)Στοχοθεσία, ακόμη κι αν δεν μας βγει. Προτιμώ να ακούω ότι θα παλέψουμε σαν τρελοί για την τρίτη θέση, παρά να ξανακούω το τροπάρι για εξυγίανση.
6)Δεν υπάρχουν μόνο ο ΜακΓκραθ, ο Μπρέμερ και γενικά, οι παλιοί γνώριμοι. Υπάρχουν κι άλλοι παίκτες στο παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα.