Ο κόσμος παίζει μπάλα ΙV

[black death]

Δεν τα δινουν και για τον φαμπρεγκας λεω εγω.

[embuji]

Κατω απο 200 πασες σε 120 λεπτα; Φιναλιστ του τσαμπιοσλι; Παιδια ειναι ντροπη αυτο το πραγμα. Η διαφορα δυναμικης του ΠΑΟΚ με τον ΟΦΗ ηταν πολυ μεγαλυτερη του Παρι-Αρσεναλ και τετοιο πραγμα ο ΟΦΗ δεν εκανε. Ηταν ξεφτιλικι αυτο που επαιξε η αρσεναλ.

[aivas19]

Κατω απο 200 πασες σε 120 λεπτα; Φιναλιστ του τσαμπιοσλι; Παιδια ειναι ντροπη αυτο το πραγμα. Η διαφορα δυναμικης του ΠΑΟΚ με τον ΟΦΗ ηταν πολυ μεγαλυτερη του Παρι-Αρσεναλ και τετοιο πραγμα ο ΟΦΗ δεν εκανε. Ηταν ξεφτιλικι αυτο που επαιξε η αρσεναλ.

Πρέπει να είδε όλα τα ματς της Ελλάδας στο Euro 2004 ο Αρτέτα, μετά του έβγαλε το ματς στην Τότεναμ στα προτεινόμενα αλλά δεν του βγήκε το ματς

[embuji]

Κατω απο 200 πασες σε 120 λεπτα; Φιναλιστ του τσαμπιοσλι; Παιδια ειναι ντροπη αυτο το πραγμα. Η διαφορα δυναμικης του ΠΑΟΚ με τον ΟΦΗ ηταν πολυ μεγαλυτερη του Παρι-Αρσεναλ και τετοιο πραγμα ο ΟΦΗ δεν εκανε. Ηταν ξεφτιλικι αυτο που επαιξε η αρσεναλ.

Πρέπει να είδε όλα τα ματς της Ελλάδας στο Euro 2004 ο Αρτέτα, μετά του έβγαλε το ματς στην Τότεναμ στα προτεινόμενα αλλά δεν του βγήκε το ματς

Ε ρε φιλε εγω θα δεχτω σαν τακτικη το αμυντικο ποδοσφαιρο. Το να παιξεις σε χαμηλα μετρα και να χχτυπησεις σε αντεπιθεση ή κλεψιμο στο δικο σου τριτο με εμφαση στην σωστη αμυνα. Ολα αυτα ειναι καλα. Η Αρσεναλ επαιξε κωλοταμπουρο του κερατα και ο μοναδικος τροπος επιθεσης ηταν ΜΟΝΟ αφου πηγε το ματσ 1-1 κατι γιωμες σκοτωμενες στον γιοκερες μπας και. Μιλαμε για αστειο ποδοσφαιρο. Ξεφτιλα για το κλαμπ ηταν αυτη η εικονα σε τελικο τσαμπιοσλι. Αυτο που επαιζε δεν ηταν αμυντικο ποδοσφαιρο. Ηταν ταμπουρι και αντιποδοσφαιρο μικρης ομαδας που προσπαθει να επιβιωσει.

[sn0ufel4]

Η αρσεναλ έχασε το τίτλο στα πέναλτι και έμεινε αήττητη σε όλη τη διοργάνωση


Κάτι λέει αυτό ε?

Και ας παίζει αμυντικά και ας παίζει άσχημο ποδόσφαιρο για τους πολλούς

Τι να κάνουμε κάποιες φορές είναι πιο αποδοτικό αυτό το στυλ από το να ανεβάζεις το Κιουμπαρσι κ το Γκαρσία στο κέντρο και να βγαίνουν τα ματς 4-2 Ε ρενε?

[renegade]

Αναλόγως.
Η Μπαρτσελόνα δεν κυνηγάει πρωτίστως τίτλους. Φυσικά και θέλει να κερδίζει τίτλους,αλλά πρωτίστως θέλει να είναι αυτοί που οδηγεί την ποδοσφαιρική φιλοσοφία.
Η μπαρτσελόνα σήμερα είναι η oxford,το cambridge και το χάρβαρντ του ποδοσφαίρου μαζί.

Υπάρχουν οι ομάδες οι οποίες κατεβαίνουνε για να κερδίσουν έναν τίτλο και υπάρχουν και οι ομάδες οι οποίες υπάρχουνε για να οδηγούνε το ποδόσφαιρο στο μέλλον

[marsantos]

Πριν λίγο καιρό μετά την ποδοσφαιρική πανδαισία που είδαμε στο Παρι-Μπαγερν αλλά με αφορμή και άλλες ποδοσφαιρικες πανδαισιες, συχνά εκφράζεται η άποψη πως το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει μορφή, ακολουθεί τη λογική του μπάσκετ, ανεβάζοντας ρυθμό και ταχύτητες και επιδιώκοντας μεγαλύτερα σκορ και πηγαίνοντας στη λογική πως θα κερδίζουν τα περισσότερα γκολ.
Με αφορμή τον αποψινο τελικό και έχοντας πρόσφατο τον αντίστοιχο τελικό του μπάσκετ θέλω να εκφράσω τη σκέψη μου πάνω σε αυτήν την άποψη.
Εκτιμώ πως το ποδόσφαιρο πολύ δύσκολα μπορεί να αλλάξει και να αποκτήσει μια επικρατούσα μορφή ή οποία θα επιβάλλεται έναντι άλλων.
Στο πέρασμα των χρόνων τα πάντα βελτιώθηκαν. Συστήματα, ατομικά τεχνικά χαρακτηριστικά, φυσική κατάσταση αθλητών, αξιοποίηση μικρών και μεγάλων χώρων, χρονικές περίοδοι και χρόνοι μεταβασεων, στατικές φασεις κ.α.. Ολα μα όλα εξελίσσονται σε επίπεδα λεπτομερειών που αδυνατουμε εμείς οι απέξω να αντιληφθούμε.
Παρ' όλα αυτά όμως δε μπορούμε να πούμε πως ένα στιλ ποδοσφαίρου εξαφάνισε κάποιο άλλο και το έβαλε οριστικά στο χρονοντουλαπο.
Το ποδόσφαιρο κάνει συνεχώς κύκλους. Όχι ομοκεντρους, όχι ομοεπιπεδους.
Για κάθε jogo bonito θα προσπαθήσει ένα κατενατσιο να το βάλει στον πάγο και για κάθε κατενατσιο θα έρθει ένα τοταλ φούτμπολ να το καταπιεί.
Για κάθε Μπαρτσελόνα θα βρεθεί ένας Μουρινο να την σταματήσει και κάθε Μουρινιο θα βρεθεί μια Μπαρτσελόνα να του μαθει ποσα ειναι τα δάχτυλα του ενός χεριού.
Η φυση του αθλήματος είναι τέτοια που το παλιό με το καινούριο συνυπάρχουν διαλεκτικά που καποιες φορές γίνεται με τετοιο τρόπο που το ένα φορά το πρόσωπο του αλλουνού και δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις ποιο είναι ποιο. Και όλα επιβιώνουν και όλα μπορούν να σε οδηγήσουν στο στόχο.
Κατά τη γνώμη μου 2 είναι οι κύριοι λόγοι που επιτρέπουν σε αυτό το άθλημα να ανθίζουν πάντα όλα τα λουλούδια.
1ον, η μη ύπαρξη χρονικού ορίου στην εκδήλωση επίθεσης από μια ομάδα που έχει στην κατοχή της τη μπάλα και ταυτόχρονα η μη υποχρέωση για κατοχή της μπάλας ή εκδήλωση επίθεσης από μια άλλη ομάδα.
2ον, η ύπαρξη τερματοφύλακα μπροστά από τον στόχο.

[sn0ufel4]

.

Υπάρχουν οι ομάδες οι οποίες κατεβαίνουνε για να κερδίσουν έναν τίτλο και υπάρχουν και οι ομάδες οι οποίες υπάρχουνε για να οδηγούνε το ποδόσφαιρο στο μέλλον

Σε αυτό δε διαφωνώ

[renegade]

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι βρίσκονται πάνω στο ίδιο φέρων πλαίσιο.
Δηλαδή όσο μετακινείται αυτό προς μία συγκεκριμένη αύξουσα κατάσταση, όλοι οι οργανισμοί που βρίσκονται πάνω σε αυτό μεταφέρονται το ίδιο.
Από κει και πέρα ο κάθε οργανισμός μεμονωμένα έχει και τη δική του προσωπική μετάβαση.
Αυτός είναι και ο λόγος που η Χ ομάδα του Πεπ δεν είναι αισθητά τόσο καλύτερη από την ην Ψ ομάδα του Μουρίνιο.
Αν μπορούσαμε όμως να βάλουμε και σημερινή πρωταθλήτρια του champions league να παίξει με την πρωταθλήτρια του 2000 , η απόσταση τότε θα ήτανε χαώδης και κανένα κατενατσιο δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει.

[marsantos]

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι βρίσκονται πάνω στο ίδιο φέρων πλαίσιο.
...
Αν μπορούσαμε όμως να βάλουμε και σημερινή πρωταθλήτρια του champions league να παίξει με την πρωταθλήτρια του 2000 , η απόσταση τότε θα ήτανε χαώδης και κανένα κατενατσιο δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει.

Βρε συ αυτά είναι προφανή.
Εννοείται μιλάμε για το ίδιο φέρων πλαίσιο.
Τον φετινό Λεβαδειακο αν τον βάλεις με την Ιντερ του Ερερα, 5-0 θα κερδίσει.

[Patron]

Για κάτσε ο μαρσαντος μιλάει για διαλεκτική συνύπαρξη παλαιού και νέου, ενώ εσύ υπερθεματίζεις τη χαώδη τους διαφορά. Για μπάλα μιλάμε ή για Λουί Μπουνιουέλ;

[renegade]

Sorry αλλά βγάζεις εκτός το πιο σημαντικό. Των ανθρώπινο παράγοντα.
Δεν είναι pixels αυτά που αναμετρώνται, είναι άνθρωποι με συγκεκριμένες δυνατότητες και ικανότητες.
Αυτό που αναφέρεις εσύ είναι μία αιώνια διαμάχη που ισχύει η κυρίως στις πολεμικές τέχνες.
Στο τέλος όμως δεν κερδίζει η τέχνη κερδίζει ο μαχητής