geobila έγραψε: Δευ 06 Απρ 2026, 09:32
...
καλη σου μερα συντροφε,
σε οσα λες μου ερχονται ντεζαβου.
Σε ολες τις χρονιες του Λουτσου εχουμε ακριβως τα ιδια λαθη. Και ενω εχει την ικανοτητα να προσθετει νεα στοιχεια στο αγωνιστικο προφιλ της ομαδας (οπως και εχεις αναλυσει μαζι με αλλους), τα κακως κειμενα παραμενουν καρμπον και δεν εχουν λυθει.
ενδεικτικα:
-στημενες φασεις
-ψηλα η αμυνα και να τρωμε γκολ απο μικρους μεγαλους
-επιμονη σε συγκεκριμενους παιχτες (αμιτα motion αισιοδοξια πιστη)
-μπλαζε προσεγγιση παιχτων που περπατανε η παιζουν πασουλες σαν σε προπονηση = χασιμο βαθμων (αρκετων και συχνων)
-ενδεχομενο ντεφορμαρισμα = παρατεταμενο = χασιμο βαθμων
τωρα, του χρονου ο ΠΑΟ θα ειναι σιγουρα ακομα πιο δυνατος.
η ΑΕΚ 100% και θα μπει all-in αν παρει πρωταθλημα και μπει ομιλους
ο γαυρος ειμαι βεβαιος οτι θα κανει κινηση να φερει Βαλβερδε και ο χοντρος θα ριξει χρημα να αλλαξει την κατασταση.
Εμεις θα περασουμε ακομα ενα καλοκαιρι οπου η διοικηση με τον ραζβαν θα εχουν τριβη.
Καλημέρα geo.
Στο τελευταίο σκέλος συμφωνώ και το έγραψα και προηγουμένως. Από του χρόνου ο ανταγωνισμός θα είναι ακόμα πιο δυνατός.
Ήταν (;) μεγάλη ευκαιρία φέτος.
Ας είμαστε όμως εκεί ψηλά και ευκαιρίες ξαναπαρουσιάζονται. Βέβαια εξαρτάται ο κάθε ένας μας τι στομάχι έχει και πόσο ρεαλιστικά βλέπει την κατάσταση. Δλδ ο ΠΑΟΚ σε τέτοιου είδους ανταγωνισμό δε γίνεται να έχει πάνω από ένα πρωτάθλημα μέσο όρο στην πενταετία και κανένα δυο κύπελλα στο ίδιο διάστημα. Δε γίνεται μια ομάδα που έχει 2 πρωταθλήματα σε 90 χρόνια να γίνει μηχανή κατάκτησης τίτλων απλά επειδή ανέβηκε επίπεδο. Οι 3 κάτω παίζουν το παιχνίδι αυτό εδώ και έναν αιώνα. Εμείς τώρα παγιωνόμαστε ως ισότιμη δύναμη στη συνείδηση των αντιπάλων.
Μπορούμε πολλά να πούμε για το φετινό και υπάρχουν διαφορετικές αφετηρίες προσέγγισης.
Αν έπρεπε να μπω και γω στο Artemis II για να δω την πολύ πολύ μεγάλη εικόνα από ψηλά και μακριά από τα γήινα θα έλεγα ότι φέτος στο mentality της ομάδας παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην ιστορία της το να διαχειριστεί ένα καινούριο δεδομένο. Το να είναι κοινώς αποδεκτά φαβορί. Ο ΠΑΟΚ ως οργανισμός επειδή αναπτύσσεται με υγεία και όχι με δεκανίκια ποτέ δεν έχει διαχειριστεί την πρώτη φορά σε κάτι. Ανοίγω παρένθεση, γι' αυτό και την πρώτη φορά που θα παίξουμε τσου λου (όποτε γίνει αυτό) εκείνη τη χρονιά θα έχουμε πολύ άσχημη χρονιά στο πρωτάθλημα, κλείνει η παρένθεση.
Φέτος λοιπόν ο ΠΑΟΚ χωρίς μα μου σου του, από όλους αντιμετωπιζόταν ως η ομάδα με το υψηλότερο ταβάνι. Τους έπαιξε όλους και τους κέρδισε στα ίσια και τους ανάγκασε να το παραδεχτούν. Αυτό όμως συνέβη πρώτη φορά στον έναν αιώνα ζωής του ΠΑΟΚ. Και το 2019 είχαμε αύρα ανωτερότητας όμως εκεί υπήρχε ένα νίτρο που έδωσε ώθηση σε όλη τη χρονιά. Το κλεμμένο της προηγούμενης χρονιάς και η οργή συνοδευόμενη με ακατάπαυστη εγρήγορση.
Φέτος δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Φέτος υπήρχε μόνο το αγωνιστικό. Τι μπαλίτσα παίζει ο καθένας, τι παίκτες έχει, τι πλάνο έχει, τι δουλειά κάνει ο προπονητής κτλ. Plain football. Εκεί ο ΠΑΟΚ από πολύ νωρίς φάνηκε ανώτερος από τους άλλους με αποκορύφωμα το εκκωφαντικό πέρασμα από το Καραϊσκάκης παρέα με την επιβλητική νίκη απέναντι στη Μπέτις. Εκεί υπήρχε εμπέδωση σε όλους πως ο ΠΑΟΚ είναι εμφατικά καλύτερος από όλους. Αυτό είναι κάτι που δεν εμπεδώθηκε μόνο στους αντιπάλους αλλά έκατσε και στο δικό μας μυαλό. Όπως σωστά θυμήθηκε ένας φίλος, κάπου εκεί στο παιχνίδι με τον άρη ο Ράσβαν είχε δηλώσει πως αυτόν τον μήνα κρίνεται το κύπελλο και η Ευρώπη ενώ το πρωτάθλημα κρίνεται αργότερα. Μπορεί επί του πρακτέου να υπήρχε μια δόση αλήθειας όμως σε επίπεδο νοοτροπίας δείχνει πως ο οργανισμός μπήκε σε ένα mood πως εντάξει μωρέ, τους έχω στα πλέι οφ. Και αυτό διαχύθηκε σε όλους (πλην Λακεδαιμονίων). Πόσες φορές ακούγαμε ρεπόρτερ σε εκπομπές που βρίσκονται μαζί με ρεπόρτερ άλλων ομάδων να λένε πως ο ΠΑΟΚ κερδίζει τα ντέρμπι άρα δεν τρέχει τίποτα να είναι και λίγο κάτω στα πλέι οφ.
Πόσες και πόσες φορές γράφτηκε η άποψη εδώ μέσα πως το πρωτάθλημα κρίνεται στα πλέι οφ.
Θυμάμαι εδώ μέσα πόσο αγώνα έδινα για να πείσω πως ο αγώνας με τον άρη είναι το μισό πρωτάθλημα και αντιμετωπιζόμουν ως εξωγήινος που εξέφραζα τέτοια άποψη τόσο νωρίς. Όμως το ντόμινο των τραυματισμών και του προγράμματος προδιέγραφε την πορεία.
Η ομάδα θαμπώθηκε από την ανωτερότητά της και πίστεψε πως οποιαδήποτε στιγμή έχει τον έλεγχο στα χέρια της. Η μόνη στιγμή που ταράχτηκε ήταν πριν από τον ντέρμπι με τον οσφπ, όταν μετά από τη γκέλα στη Λάρισα κατάλαβε πως με ήττα στον Καραϊσκάκης χάνει την επαφή. Γι' αυτό και εκείνη την ημέρα ο μισός ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε σα λιοντάρι. Εκείνο το ματς όμως όσο θετική επίδραση είχε σε βαθμολογικό επίπεδο άλλο τόσο έδρασε ως καταπραϋντική ουσία στα ένστικτα της ομάδας. Γι' αυτό και μόλις πάτησε κορυφή την επόμενη αγωνιστική και ενώ είχαμε τριπλή ισοβαθμία στους 60, το κλίμα που επικράτησε είναι σαν να είχαμε 10 πόντους διαφορά. Γιατί; Γιατί τους έχουμε.. Τους είχαμε όλη τη χρονιά και να είδατε πως ακόμα και ο μισός ΠΑΟΚ πήρε σβηστό Χ στο Καραϊσκάκης. Άρα το 60-60-60 ήταν για όλο τον οργανισμό ΠΑΟΚ λες και η βαθμολογία έγραφε 70-60-60.
Πάρε λοιπόν το Βόλο μετά για να ισιώσεις. Πάρε χθες να ακούς παίκτες πως δεν περιμέναμε τον πάο να παίξει τόσο κλειστά και το γλυκό έδεσε.
Συμπερασματικά ο ΠΑΟΚ φέτος μου έδειξε ανώριμος ως οργανισμός να διαχειριστεί πως αγωνιστικά για πρώτη φορά στην ιστορία του ήταν πιο πάνω από τους άλλους.
Προφανώς κομβικότερο όλων ήταν οι ασταμάτητοι τραυματισμοί που χάλασαν το γκρουπ και τη ροή του. Όμως αν δεν υπήρχε αυτή η επανάπαυση, αυτό το 'τους έχουμε' δηλασή, μπορεί να υπήρχε άλλου είδους λύσσα και εγρήγορση σε παιχνίδια που μας προσφέρθηκαν στο πιάτο από τον άρη και μετά.
Υγ. Όμως η ομάδα μας όταν ζορίζεται και το νιώθει πως ζορίζεται βγάζει ζωηράδα. Επειδή η άεκ δεν είναι πάο, μην ξεγράφουμε τον ΠΑΟΚ την άλλη Κυριακή. Όλα είναι δύσκολα πλέον, όλα κρέμονται σε μια κλωστή καθώς χωρίς νίκη το πουλάκι που πέταξε χθες, θα απομακρυνθεί τόσο ώστε ούτε αετός δε θα το φτάνει. Όμως ώρα να διαχειριστούν και οι άλλοι το προφανές πλεονέκτημα που έχουν.
