ΠΑΟΚ είμαι χάρε μου, την ψυχή μου πάρε μου

[cellophan]

Πάντα πίστευα πως δεν υπάρχουν λόγια να πεις σε αυτές τις περιπτώσεις. Για αυτό το λόγο θα χρησιμοποιήσω λέξεις ξένες, όχι δικές μου, με την ελπίδα η συνενοχή στον πόνο να μοιάζει λιγότερο γελοία.

"Τη μια μέρα υπάρχει ζωή. Ένας άντρας, για παράδειγμα, απόλυτα υγιής, ούτε καν ηλικιωμένος, χωρίς ιατρικό ιστορικό. Όλα είναι όπως ήταν, όπως θα είναι πάντα. Ζει τη μια μέρα μετά την άλλη, κοιτάζοντας τη δουλειά του, κάνοντας όνειρα μόνο για τη ζωή που ανοίγεται μπροστά του. Και τότε, ξαφνικά, συμβαίνει – έρχεται θάνατος. Ο άντρας αφήνει έναν μικρό αναστεναγμό, βουλιάζει στο κάθισμα του και πεθαίνει. Το ξαφνικό αυτού του γεγονότος δεν αφήνει περιθώρια για σκέψεις, δε δίνει καμιά ευκαιρία στο μυαλό να αναζητήσει μια λέξη που θα μπορούσε να το παρηγορήσει. Απομένουμε χωρίς τίποτα άλλο παρά μόνο με το θάνατο, το γεγονός της ίδιας μας της θνητότητας, στο οποίο δε χωρά παραπέρα απλούστευση. Το θάνατο που ακολουθεί μια μακρόχρονη αρρώστια μπορούμε να τον αποδεχθούμε έχοντας παραδοθεί στο μοιραίο. Ακόμα και τον τυχαίο θάνατο μπορούμε να τον αποδώσουμε στη μοίρα. Αλλά όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει χωρίς να υπάρχει φανερή αιτία, όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει μόνο και μόνο επειδή είναι άνθρωπος, αυτό μας φέρνει τόσο κοντά στο αόρατο σύνορο μεταξύ ζωής και θανάτου, που δε ξέρουμε πια από ποια πλευρά στεκόμαστε. Η ζωή γίνεται θάνατος και είναι σαν αυτός ο θάνατος να είχε εξαρχής στην κατοχή του τούτη τη ζωή. Θάνατος χωρίς προειδοποίηση. Που σημαίνει: η ζωή σταματά. Και η ζωή μπορεί να σταματήσει οποιαδήποτε στιγμή".

Paul Auster, Η επινόηση της Μοναξιάς.

[hasio_john]

Έχω τον πατέρα μου στο σπίτι, με την άνοια να του σβήνει σιγά σιγά πρόσωπα, στιγμές, λέξεις, εμάς, κι όμως μέσα σε αυτό το θολό τοπίο υπάρχει κάτι που μένει ανέγγιχτο: ο ΠΑΟΚ του. Η ομάδα δεν χάθηκε ποτέ από το μυαλό του, τη θυμάται όπως θυμάται την ίδια του την καρδιά, με κάθε λεπτομέρεια, με κάθε συναίσθημα, σαν να είναι το τελευταίο νήμα που τον κρατά δεμένο με όσα ήταν και όσα αγάπησε.
Και αυτές τις τελευταίες δραματικές στιγμές της τραγωδίας τον βλέπω να συγκλονίζεται βαθιά από τα επτά παιδιά που χάθηκαν τόσο άδικα στον δρόμο, μόνο και μόνο γιατί αγαπούσαν την ίδια ομάδα και ξεκίνησα ένα τελευταίο ταξίδι για να την δουν από κοντά.
Να είστε καλά αδέρφια εκεί ψηλά, να τραγουδάτε για τον ΠΑΟΚ όπως μόνο εσείς ξέρατε και εμείς εδώ κάτω δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ.

[Bobby Sands -4-]

Τι να πεις. Δεν υπαρχουν λογια παρα μονο θλιψη και ενα μεγαλο γιατι!

[navigator11]

Έχω τον πατέρα μου στο σπίτι, με την άνοια να του σβήνει σιγά σιγά πρόσωπα, στιγμές, λέξεις, εμάς, κι όμως μέσα σε αυτό το θολό τοπίο υπάρχει κάτι που μένει ανέγγιχτο: ο ΠΑΟΚ του. Η ομάδα δεν χάθηκε ποτέ από το μυαλό του, τη θυμάται όπως θυμάται την ίδια του την καρδιά, με κάθε λεπτομέρεια, με κάθε συναίσθημα, σαν να είναι το τελευταίο νήμα που τον κρατά δεμένο με όσα ήταν και όσα αγάπησε.
Και αυτές τις τελευταίες δραματικές στιγμές της τραγωδίας τον βλέπω να συγκλονίζεται βαθιά από τα επτά παιδιά που χάθηκαν τόσο άδικα στον δρόμο, μόνο και μόνο γιατί αγαπούσαν την ίδια ομάδα και ξεκίνησα ένα τελευταίο ταξίδι για να την δουν από κοντά.
Να είστε καλά αδέρφια εκεί ψηλά, να τραγουδάτε για τον ΠΑΟΚ όπως μόνο εσείς ξέρατε και εμείς εδώ κάτω δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ.

Νιώθω άπειρα, φίλε Γιάννη. Και ζηλεύω τόσο δα, να ξέρεις, που υπάρχει ένας πυλώνας για τον μπαμπά σου γύρω από τον οποίο παραμένει δεμένη η οποία μνήμη του.

[gervasio artigas]

[nunies4]

Επτά αετόπουλα έχασαν τη ζωή τους στο δρόμο για τη Ρουμανία και ένας ακόμα έπαθε ανακοπή ακούγοντας τα δυσάρεστα, με οκτώ «ασπρόμαυρους» να... λείπουν από δίπλα μας. Να λείπουν από την Τούμπα.

Εκεί όπου, την Κυριακή (1/2) στον αγώνα κόντρα στον Πανσερραϊκό θα γίνει το τελευταίο «αντίο» σε αυτά τα παιδιά, από παίκτες, διοίκηση και φιλάθλους, που θα αποδώσουν φόρο τιμής.

Η «ασπρόμαυρη» ΠΑΕ ανακοίνωσε γενική είσοδο 5 ευρώ, ενώ σε συνεννόηση με τους ΣΦ ΠΑΟΚ, ετοιμάζει ενέργειες στη μνήμη των αδικοχαμένων παιδιών.

Ένας (ακόμα) αγώνας προς τιμήν αυτόν που έχασαν τη ζωή τους για την αγάπη τους την πιο μεγάλη.

[Maklaz]

[alp920]

Μετά από όλα όσα βιώσαμε με τον τραγικό χαμό των παιδιών και την απρόσμενα μεγάλη υποστήριξη που εισπράξαμε από οπαδούς άλλων ομάδων σε Ελλάδα και Ευρώπη, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ξεκινήσει μια διαδικασία επανεκκίνησης των σχέσεων σε επίπεδο οργανωμένων οπαδών.
Για μένα, η εικόνα του πανό με τα αετόπουλα στο πέταλο των οργανωμένων του Ολυμπιακού στο Άμστερνταμ, ο φόρος τιμής των οπαδών της Τιμισοάρα στο σημείο που χάθηκαν οι συνοπαδοί μας, η παρουσία των ποδοσφαιριστών του Άρη στη Θύρα 4, όπως και όλες οι ανακοινώσεις συνδέσμων και ομάδων (πλην της ουεφα-μαφίας), καθώς και τα πανελλαδικά και πανευρωπαϊκά πανό συμπαράστασης, δείχνουν ότι σε αυτό το κομμάτι δεν είμαστε μόνοι μας.
Θα πρέπει, με πρωτοβουλία του δικού μας οπαδικού κινήματος ,γιατί εμείς είμαστε αυτοί που δεχθήκαμε αυτή την πρωτόγνωρη στήριξη ,να ξεκινήσει μια προσπάθεια συνεργασίας, αρχικά με στόχο τη διαμόρφωση ενός βασικού πυρήνα σχέσεων ανάμεσα στα οπαδικά κινήματα, με απώτερο σκοπό τη διεξαγωγή ντέρμπι με παρουσία οπαδών και των δύο ομάδων.
Δεν αιθεροβατώ. Ξέρω ότι σε έναν μήνα πάλι να βριζόμαστε. Όμως τα πράγματα αλλάζουν. Ο Αριανός φίλος μου που πήγε στην Τούμπα με τα παιδιά του και άναψε κερί στη Θύρα 4 δεν έχει καμία σχέση με το σκουπίδι από τη Γερμανία που δήλωνε χαρούμενο. Θεωρητικά υποστηρίζουν την ίδια ομάδα. Στην πράξη, όμως, εμείς ατομικά και συνδεσμιακά πρέπει να επιλέξουμε τι θέλουμε να βλέπουμε πρώτα στους αντιπάλους,πώς θέλουμε να λειτουργούμε και τι θέλουμε να εκφράζει το οπαδικό κίνημα.
Ένας δεύτερος πυρήνας συζήτησης πρέπει να αφορά τις μετακινήσεις οπαδών, εντός και εκτός Ελλάδας, σε ένα πιο οργανωμένο πλαίσιο που θα εξασφαλίζει μεγαλύτερη ασφάλεια, αξιοπρέπεια και μικρότερο οικονομικό κόστος. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει από τους οργανωμένους, αλλά πιστεύω ότι θα λειτουργήσει αποτελεσματικότερα με πρωτοβουλία των ΠΑΕ και σε επίπεδο Super League, ώστε να περιοριστεί η αισχροκέρδεια ταξιδιωτικών γραφείων και αεροπορικών εταιρειών κάθε φορά που επίκειται μια μαζική μετακίνηση.
Από αυτόν τον τραγικό και συγκλονιστικό χαμό των δικών μας παιδιών πρέπει να γεννηθεί κάτι καλό. Αυτή τη φορά, η τραγωδία οφείλουμε να γίνει αφετηρία ζωής. Έστω και έτσι, ο άδικος θάνατός των συνοπαδών μας και συνανθρώπων μας θα αποκτήσει ένα νόημα.
Τα παιδιά στην κερκίδα είναι η μόνη ελπίδα.

[anpanman]

Επτά αετόπουλα έχασαν τη ζωή τους στο δρόμο για τη Ρουμανία και ένας ακόμα έπαθε ανακοπή ακούγοντας τα δυσάρεστα, με οκτώ «ασπρόμαυρους» να... λείπουν από δίπλα μας. Να λείπουν από την Τούμπα.

Εκεί όπου, την Κυριακή (1/2) στον αγώνα κόντρα στον Πανσερραϊκό θα γίνει το τελευταίο «αντίο» σε αυτά τα παιδιά, από παίκτες, διοίκηση και φιλάθλους, που θα αποδώσουν φόρο τιμής.

Η «ασπρόμαυρη» ΠΑΕ ανακοίνωσε γενική είσοδο 5 ευρώ, ενώ σε συνεννόηση με τους ΣΦ ΠΑΟΚ, ετοιμάζει ενέργειες στη μνήμη των αδικοχαμένων παιδιών.

Ένας (ακόμα) αγώνας προς τιμήν αυτόν που έχασαν τη ζωή τους για την αγάπη τους την πιο μεγάλη.

και για να έχει και αντικρυσμα όλη αυτή η οπαδική ομοψυχία που εκδηλώθηκε μετά το τραγικό γεγονός και συνεχίζει πανδημα να εκδηλώνεται, καλό θα ήταν να υπάρχει κάλεσμα, στον αγώνα της Κυριακής να μπορεί να έρθει όποιος θέλει με το κασκολ της ομάδας του. Εγώ προσωπικά έτσι κι αλλιώς θα πάρω μαζί μου 3 φίλους του γιού μου, που τους παίρνω διακριτικά και σε άλλους αγώνες μέσα στη σεζόν γιατι τους αρέσει να βλέπουν ποδόσφαιρο. Αυτή τη φορά με τα κασκολ των ομάδων τους. Ενας Παναθηναικός, ένας Ολυμπιακός κι ένας ΑΕΚτσής.

[Statistikologos]

Έχοντας χάσει την αδερφή μου σε τροχαίο πριν 20 χρόνια, η είδηση αυτή με κομμάτιασε ακόμη περισσότερο, ψάχνω λέξεις να περιγράψω αυτά που νιώθω, αδυνατώ. Κλείνω τα μάτια και κάνω εικόνα τη μάνα μου μόλις σήκωσε το τηλέφωνο εκείνη τη μέρα.
Καλό παράδεισο ΑΕΤΟΠΟΥΛΑ, να μου αγκαλιάσετε την Ευτέρπη μου, και να της πείτε ότι τη σκέφτομαι κάθε λεπτό και κάθε δευτερόλεπτο!
ΠΑΟΚ Σ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΘΕΛΩ ΤΟ ΔΙΚΕΦΑΛΟ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΜΟΥ ΑΠΑΝΩ!

[scarsick]

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΦΙΛΩΝ ΠΑΟΚ

Μην μπορώντας να πιστέψουμε ακόμα στο τραγικό δυστύχημα με την απώλεια των συνοπαδών μας και προσπαθώντας να μαζέψουμε τα κομμάτια μας ανακοινώνουμε σε όλο το οπαδικό και φίλαθλο κίνημα του ΠΑΟΚ καθώς επίσης και όλο τον απλό κόσμο ότι αύριο το απόγευμα αναμένουμε τον επαναπατρισμό των 7 αδερφών μας με αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας . Δίνουμε ραντεβού λοιπόν στο αεροδρόμιο Μακεδονία στις 16:30 αποκλειστικά με μηχανάκια για να συνοδεύσουμε τις σωρούς των αδερφών μας έως το γήπεδο της Τούμπας . Για όσους δεν έχουν μηχανές το ραντεβού δίνεται έξω από το πέταλο της θύρα 4 στις 17:00 ώστε να τους υποδεχθουμε για τελευταία φορά .
Καλό παράδεισο και στον ογδοο φίλο της ομάδας που έχασε τη ζωή του μαθαίνοντας τα τραγικά νέα .
ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ

[Γερασίμου]

Δυστυχώς η φανέλα των ποδοσφαιριστών του ΠΑΟΚ, εκτός από τον ιδρώτα τους ποτίζεται και από τα δάκρυα για τους νεκρούς μας.

[Eagle1980]

Τι να πουμε ο πόνος για τα αδέρφια μας ειναι μεγάλος...η θλίωη ειναι τεράστια.

[Dimitris_L4]

Δε νομιζω να ειμαστε ετοιμοι να βιωσουμε τη σημερινη "υποδοχη" στο αεροδρομιο κ στη Θυρα 4...Ουτε τν αγωνα της Κυριακης..τουλαχιστον εγω..προχθες με ειδαν τα πιτσιρικια να κλαιω κ με τη παιδικη τους αθωωτητα με ρωτησαν τι επαθες μπαμπα, ποιος σε πειραξε...προσπαθησα να εξηγησω οτι ειναι αστερακια στν ουρανο αλλα μ πηρε κανα δεκαλεπτο να ολοκληρωσω μια προταση 5 λεξεων...
Δε χωνευεται ολο αυτο..
ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ..

[Taseos]

Εγώ δε θα έρθω ούτε την Κυριακή μετά από χρόνια στο γήπεδο. Δεν μπορώ να σηκώσω το βάρος. Έχω λυγίσει