Κρίσεις και επικρίσεις, η λεπτή γραμμή
Ο Παοκτσής εμμένει να αποδομεί με βάση το αποτέλεσμα και όχι στη διαδρομή, να παρατηρεί το καρέ και όχι τη μεγάλη εικόνα. Γράφει ο Πασχάλης Μεντίζης
Η αναζήτηση αιτιών και ο καταμερισμός ευθύνης στο λάθος και την αποτυχία δεν ήταν ποτέ το φόρτε του ΠΑΟΚτσή. Φρόντιζε (και φροντίζει) πάντα να εμμένει και να αποδομεί με βάση το αποτέλεσμα και όχι τη διαδρομή, να παρατηρεί το καρέ και όχι το bigger picture. Η εκρηκτικότητά του στην αντίληψη είναι σήμα κατατεθέν γι' αυτόν, άλλοτε κολακευτική και προσοδοφόρα κι άλλοτε αιρετική και αυτοκαταστροφική.
Ήταν υπέροχο, φερ' ειπείν, εκείνο το θρυλικό «ο Σάντος; άτιτλος έφυγε». Ο προπονητής, δηλαδή, που προσέδωσε και πάλι, έπειτα από δεκαετίες, την απαιτούμενη αίγλη στο σύλλογο, ο άνθρωπος που έσβησε για πάντα από το χάρτη της ρετσινιάς τα αρνητικά εκτός έδρας αποτελέσματα σε Νέα Σμύρνη, Ξάνθη και ούτω καθεξής, ο προπονητής που έφτασε μιαν ανάσα από ένα τρόπαιο. Αλλά ναι, τίτλο δεν πήρε.
Εξαιρετικό δείγμα ήταν και η αποδόμηση του Λάζλο Μπόλονι, ευτυχώς στην κρίση λίγων. Ήταν ο προπονητής που σημείωσε τη εμφατικότερη σε απόηχο και ουσία, ευρωπαϊκή νίκη του ΠΑΟΚ, ο άνθρωπος που άλωσε το ΟΑΚΑ δις μέσα σ' ένα χρόνο έπειτα από χρόνιες καρπαζιές, ο τεχνικός που πήρε «σπλάχνα» και τα έκανε βάση, όταν ο αρχικός κορμός υλοτομήθηκε μεσούσης της περιόδου. Έγινε, όμως, ο άνθρωπος που αργούσε στις προπονήσεις, ο εκκεντρικός Ρουμάνος, ο «πορτοφολάς», ο «συνταξιούχος». Ένα δεκάμηνο ήταν αρκετό ώστε να κριθεί. Σημειωτέον δε, πως κι αυτός δεν πήρε τίτλο.
Πιθανώς να μην πάρει τίτλο ούτε ο Χουμπ Στέφενς στην πρώτη του σαιζόν στον ΠΑΟΚ. Η λογική αυτό λέει, αλλά ακόμη καλύτερα το καταδεικνύουν τα ίδια τα γεγονότα, τα αίτια αναγράφονται στο λεπτό νήμα που άρχισε να ξεδιπλώνεται από το περασμένο καλοκαίρι.
Για να στεφθείς τροπαιούχος στην Ελλάδα, χρειάζεσαι τουλάχιστον τρία από τα τέσσερα βασικά συστατικά της καταξίωσης. Εύνοια, τύχη, ικανότητα και συνοχή. Ο ΠΑΟΚ υπολείπεται του πρώτου από τη φτιάξη του. Επομένως αν θέλει να βρεθεί στην κορυφή πρέπει να πληροί στο έπακρο τις υπόλοιπες προϋποθέσεις, να διαθέτει τα εναπομείναντα τρία συστατικά ώστε να δέσει το γλυκό.
Η τύχη, λένε, ευνοεί τους ικανούς, όποτε τα δύο επόμενα στοιχεία είναι φιλάλληλα και αλληλένδετα. Ο ΠΑΟΚ, μέχρι προσφάτως, έδειχνε τυχερός και η ικανότητα έμοιαζε υπαρκτή. Οι κραυγαλέες αδυναμίες είχαν επιμελώς καμουφλαριστεί με τον μανδύα της προπονητικής ευφυΐας του Χουμπ Στέφενς και της οξυδέρκειάς του στον τομέα της διαχείρισης του δυναμικού. Όταν η ειμαρμένη πήρε το δρόμο της, όπως ήταν μαθηματικά βέβαιο, και η τύχη άρχισε να εγκαταλείπει τον ΠΑΟΚ, η ποδοσφαιρική ορθοέπεια πήγε περίπατο και η ανεπάρκεια αποκαλύφθηκε. Στα Χανιά, δεν έμεινε μόνον εκεί. Ξεγυμνώθηκε.
Ήταν κάτι το οποίο ο Ολλανδός τεχνικός είχε προβλέψει εξ αρχής και συχνά, πυκνά το δήλωνε ευθαρσώς με κάθε ευκαιρία. Διάολε, εχθές αγωνιζόταν ο Σκόνδρας ως κατ' ανάγκην κεντρικός οπισθοφύλακας. Ήταν πλέον ευκόλως διακριτό πως ο ΠΑΟΚ, έτσι όπως είχε δομηθεί το καλοκαίρι, δεν ήταν για πολλά. Το πρωτάθλημα δεν αποτέλεσε πότε ουσιαστικό στόχο, η διασταύρωση με τη Μπενφίκα στην Ευρώπη φαίνεται σκόπελος απροσπέλαστος και το μόνο που μένει στον ορίζοντα είναι το Κύπελλο.
Με πρωτεύοντα γνώμονα την επίτευξη του στερνού για εφέτος στόχου (η κατάληψη της πρωτιάς στα πλέϊ οφ θεωρείται δεδομένη), πραγματοποιήθηκαν οι σημαντικές προσθήκες στο ρόστερ αυτόν τον Γενάρη. Ο Στέφενς ζύγισε και μέτρησε τις αδυναμίες, ανέλαβε τα μετεγγραφικά ηνία και με τις διαρθρωτικές αλλαγές προσπάθησε να αναταράξει τα νερά υπό το πέπλο του ανταγωνισμού που απλώθηκε πάνω από τη Μεσήμβρια. Κόντρα στον Πλατανιά πόνταρε με ρίσκο και δεν του βγήκε. Μακροπρόθεσμα, όμως, το κέρδος θα κάνει την εμφάνισή του.
Και φτάνουμε στον τελευταίο, καθοριστικό παράγοντα, αυτόν της συνοχής. Οι προχειρότητες και οι σπασμωδικές κινήσεις του καλοκαιριού έχτισαν ένα σαθρό οικοδόμημα, το οποίο ο Στέφενς μάχεται να στηρίξει στις πλάτες του αλλά και να ενισχύσει με υποστηρίγματα-σφήνες που το μέλλον τους στην ομάδα μετά το καλοκαίρι είναι άγνωστο (δανεικοί οι Χούσεν και Ινσαουράλδε, ερωτηματικό και μάλιστα μεγάλο ο Νάτχο). Είναι σχεδόν σίγουρο πως δεν θα τα καταφέρει σ' αυτό το κομμάτι, πολλώ δε μάλλον στο μέσον της αγωνιστικής δράσης. Ακόμη κι αν τα καταφέρει, όμως, θα δημιουργηθεί κάτι παροδικό και όχι συνεκτικό, πράγμα που γνωρίζει πρωτίστως ο ίδιος και φυσικά θέλει να αποφύγει.
Η υπαιτιότητα του Στέφενς για το χθεσινοβραδινό και όχι μόνο συνονθύλευμα, περιορίζεται στην αποφυγή μετεγγραφικών ευθυνών το καλοκαίρι που έφυγε και όχι στο αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι και την τακτική. Προσοχή, δεν λέω ότι ο Στέφενς είναι άμοιρος κριτικής, λάθη κάνει και μάλιστα σημαντικά. Όταν, όμως, ο Στοχ αυτογελοιοποιείται για 45 λεπτά, όταν ο Λούκας καταστρέφει οτιδήποτε ικανοποιητικό, δεν μπορώ να καταλογίσω υπευθυνότητα στον προπονητή, γιατί γνωρίζω τις δυνατότητές τους.
Το κομμάτι της πίτας των ευθυνών θα μεγαλώσει για τον Ολλανδό το καλοκαίρι, όταν η ομάδα που θα επιχειρηθεί να συγκροτηθεί θα είναι εξ ολοκλήρου δικό του δημιούργημα, χωρίς άφεση, δικαιολογίες και περιθώρια λάθους. Η περίοδος προσαρμογής τελειώνει οριστικά τον επόμενο Αύγουστο. Ο ΠΑΟΚτσής μπορεί τότε να ασκήσει σοβαρή κριτική (και όχι επικριτικούς αλαλαγμούς). Προς το παρόν ας εκπλήξει τον εαυτό του κι ας αρκεστεί στην υπομονή και την ψυχραιμία. Θα ανταμειφθεί, το δίχως άλλο.
http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=165972