PRAKTORINOSΗ μπαλα πηγαινε συστημένη, ο Φρατζέσκος ήταν ενα παγκοσμιο φαινόμενο, οι επιδόσεις του από κτύπημα φάουλ ένα διεστραμένο στατιστικό στοιχείο βγαλμένο από ιστορίες σαν του Ρόι Ρεις ή τού Ερικ Καστέλ και εμείς οι υπερτυχεροί της υπόθεσης, που πανηγυρίζαμε προκαταβολικά.
Πραγματικά τι οίστρος ήταν αυτός που οδηγούσε τον Φραντζέσκο; Πριν να έρθει ήταν γνωστός για το καλό του αριστερό, ωστόσο δεν είχε διακριθεί τόσο πολύ για τα φαουλ. Και αίφνης μετά την έλευσή του στον ΠΑΟΚ αρχίζει ένα εξωπραγματικό ποσοστό ευστοχίας που όμοιο του συναντά κανείς μόνο σε παίκτες του μπάσκετ.
Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο η ευστοχία του που κυριολεκτικά και καθολου μεταφορικά το φάουλ εξω από την περιοχή για την ομάδα μας ισοδυναμούσε με πεναλτι. Και όλη η ομάδα έπαιζε με σκοπό να κερδίσουμε φάουλ εξω από την περιοχή, ενώ η πρωτη οδηγία που έπαιρναν οι αντιπαλοι παίκτες από τον προπονητη τους ήταν να μην υποπέσουν σε φάουλ! Οι δε διαιτητές μας πήραν χαμπάρι και απέφευγαν να σφυρίξουν φάουλ έξω από την περιοχή γιατί ήξεραν ότι ήταν σαν να δίνουν πεναλτι!
Και μεις με το κασκώλ να ανεμίζει πάνω από το κεφάλι μόλις κερδίζαμε φάουλ άρχιζαμε εκείνο το μακρόσυρτο "οοοοοοοοοο" για να επακουλουθήσει με τελείως φυσικό τρόπο το γκολ.
Respect και από μένα στον Κώστα Φραντζέσκο γιατί συν τοις άλλοις υπήρξε και ένας ταπεινοφρονας ποδοσφαιριστής που αποτέλεσε κόσμημα για το σύλλογο και προτυπο ήθους.