Και 1-2 και τέλος η Ευρώπη για τον ΠΑΟΚ.
Η αλήθεια είναι ότι κάποια πράγματα δεν κατάλαβα σε αυτό το σετ.
Πρώτα απ'όλα γιατί βγήκε ο Ράπτης. Να καταλάβω εν μέρει την υποδοχή αλλά σε αυτό το σημείο επίθεση ήθελε η ομάδα και όχι υποδοχή. Και μάλιστα ο Ράπτης τελείωνε και χαλασμένες επιθέσεις.
Γενικά παίξαμε κυρίως παιχνίδι στα άκρα και ήταν αμέσως επόμενο να εφαρμοστεί το παιχνίδι της Μακάμπι.
Λύσεις δε βρήκαμε από το Γιορνα, αλλά και ο Ουολς ομολογουμένως δεν έπαιξε και καλά σήμερα.
Επίσης δεν είχαμε καθόλου μπλοκ σε όλο το παιχνίδι. Και δεν ήταν μόνο το ότι έπαιξαν γρήγορα αλλά και γενικά δεν σπάσαμε επιθέσεις.
Το σερβίς ενώ σε μια φάση σταθεροποιήθηκε, μετά άρχισε πάλι να πέφτει.
Χάθηκε δυστυχώς μια μοναδική ευκαιρία να κάνουμε κάτι καλό στην Ευρώπη, καθώς τα ζευγαρώματα ήταν ιδανικά.
Μπράβο στα παιδιά για την προσπάθεια, περαστικά στον Κόστα και πάμε για τα επόμενα!
ΜΗ ΜΑΣΑΤΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ΠΑΜΕ ΠΑΟΚΑΡΑ!












.