Ας μιλήσουμε λίγο με αριθμούς
(Τ: Τραυματίας/άρρωστος, Ε: Εκτός Ευρωπαϊκής λίστας)
Χρόνοι συμμετοχής τερματοφυλάκων
Κοτάρσκι 2640'
Παβλένκα 180'
Τσιφτσής 90'
Χρόνοι συμμετοχής σέντερ μπακ
Κεντζιόρα 2370'
Μιχαηλίδης 1166' (Τ: 1 αγώνα)
Κόλεϊ 793' (Τ: 2 αγώνες)
Λόβρεν 720' (Τ: 1 αγώνα, Ε: 6 αγώνες)
Χρόνοι συμμετοχής ακραίων μπακ
Μπάμπα 2082' (Τ: 1 αγώνα)
Όττο 1758' (Τ: 5 αγώνες)
Σάστρε 1191'
Γκόμεζ 350' (Ε: 7 αγώνες)
Χρόνοι συμμετοχής χαφ
Οζντόεφ 1961'
Καμαρά 1791'
Σβαμπ 1663' (Τ: 2 αγώνες)
Μπακαγιόκο 392' (Τ: 8 αγώνες)
Θυμιάνης 121'
Χρόνοι συμμετοχής μεσοεπιθετικών
Ζίφκοβιτς 2057'
Κωνσταντέλιας 1845' (Τ: 3 αγώνες)
Τάισον 1684' (Τ: 4 αγώνες)
Ντεσπότοφ 1272'
Μουργκ 1131' (Τ: 2 αγώνες, Ε: 6 αγώνες)
Σορετίρε 409' (Ε: 5 αγώνες)
Χρόνοι συμμετοχής φορ
Τσάλοφ 1181'
Τισουντάλι 935' (Τ:1 αγώνα)
Μπράντον 779'. (Τ: 13 αγώνες)
Σαμάτα 285' (Ε: 10 αγώνες)
Τι διαβάζουμε λοιπόν πίσω από τους αριθμούς ή καλύτερα με τη βοήθειά τους (αν δεν φοράμε παρωπίδες όμως)
Δύο είναι τα κεφάλια των ευθυνών εδώ σαν τον Δικέφαλο Αετό μας.
Οι ευθύνες βαραίνουν τη διοικηση σε τρεις αποτυχίες (με τα ως τώρα δεδομένα).
1. Δεν ήρθε άξιος αντικαταστάτης του Κουλιεράκη, με τον Μιχαηλίδη να είναι δικαίως πάνω από τις 2 μεταγραφές σε χρόνο συμμετοχής, βάσει των εμφανίσεών τους. Μάλιστα η μία μεταγραφή ήρθε τόσο αργά, που δεν πρόλαβε να δηλωθεί στην Ευρώπη. Αυτό έχει επίπτωση και στην αναγκαστική από το γεγονός αυτό έλλειψη ρυθμού του Λόβρεν.
2. Η διοίκηση δεν έφερε έναν ικανό αναπληρωματικό του Μπάμπα, με αποτέλεσμα να καταπονείται ο παίχτης και να έρχονται τα λάθη του. Δεν είχε ποτέ τόσο χρόνο συμμετοχής συνεχόμενα σε δύο σεζόν.
3. Δεν έφερε ικανό αντικαταστάτης του Μεϊτέ, αφού και χωρίς τον τραυματισμό, ο Μπακαγιόκο θα ήταν 4ος στην ιεραρχία των χαφ.
Εδώ όμως αρχίζουν και οι ευθύνες του προπονητή.
1. Ο Σβαμπ έχει αδιανόητα μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ενώ δείχνει να μην μπορεί, ας πούμε ευγενικά. Θα μπορούσε να δραστηριοποιείται, έστω στα μικρά ματς ο Θυμιάνης, που αδικείται σύμφωνα με δήλωση του ή να μείνει ο Τσιγγάρας για το λόγο αυτό. Καλύτερα ένας μέτριος που τρέχει, πάρα ένας έμπειρος που περπατά.
2. Ο χρόνος συμμετοχής του Τάισον σε σχέση με όσα δείχνει από την αρχή της σεζόν, είναι σκανδαλώδης, την ώρα που υπάρχουν Ντεσπότοφ και Σορετίρε.
3. Ο Μουργκ έχει αδιανόητα υψηλό χρόνο συμμετοχής, με δεδομένο πως είναι και (αναγκαστικά για τον προπονητή) εκτός Ευρώπης. Χωρίς τους μικροτραυματισμους θα έπαιζε πιο πολύ κι από τον Ντεσπότοφ
4. Ο Ντεσπότοφ είναι ο πιο αδικημένος παίχτης του ροστερ, βάσει απόδοσης και χρόνου συμμετοχής. Θεωρείται ισότιμος του Μουργκ κι αυτό είναι πέραν πάσης λογικής.
5. Ο Σορετίρε έχει προσφέρει πολλά περισσότερα του Μουργκ στο ένα τρίτο του χρόνου του αυστριακού κι όμως δεν μπορεί να τον προσπεράσει στην ιεραρχία, χωρίς ο δεύτερος να κάνει τίποτα σε όσα ματς κι αν έπαιξε.
6. Στα φορ γίνεται αλαλούμ. Αφενός κάνεις δεν βρίσκει ρυθμό με το μπες-βγες, με τον πρώτο σε χρόνο συμμετοχής (αναγκαστικά δυστυχώς) Τσάλοφ να μην έχει παίξει ενενήντα λεπτά ποτέ, ενώ παράλληλα είναι φανερό ότι πρώτος στην ιεραρχία είναι ο Μπράντον που έχει λιγότερο χρόνο μόνο και μόνο λόγω των 13 αγώνων που ήταν έξω. Εσχάτως αναβαθμίζεται σε δεύτερο φορ ο Σαμάτα, χωρίς να δει δείξει τίποτε διαφορετικό από πέρυσι, την ώρα που θάβεται κάθε φορά που πάει να βρει ψυχολογία η ακριβή σου μεταγραφή. Γκολ και κερκίδα τον πάει. Απίστευτα πράγματα
Κάντε μεταγραφές λοιπόν κυριοι, αλλά και βάλε τις μεταγραφές να παιξουν κύριε, μπορουμε να πούμε τελικά.
Κι όταν θα πάω στον τρελογιατρό
θα τον τρελάνω και αυτόν