Ζητω συγνωμη που δεν διαβασα αυτην την αναρτηση του Τζιμα τον Φεβρουαριο...
Διαβασα αυτες που ανεβασε πριν μια βδομαδα...
«Τι ταξίδι. Τι κλαμπ.
Το να φεύγεις δεν είναι εύκολο όταν φεύγεις από ένα κλαμπ που σε διαμόρφωσε.
Από την πρώτη μέρα που έφτασα στο Der Club, όλοι με έκαναν να νιώσω ευπρόσδεκτος και ότι έχω ποστήριξη, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.
Στους καταπληκτικούς συμπαίκτες μου, ευχαριστώ που σταθήκατε δίπλα μου στα υψηλά και χαμηλά της σεζόν και με ωθείτε να μεγαλώνω κάθε μέρα.
Προς το προπονητικό επιτελείο και τη διοίκηση, ευχαριστώ που με πιστέψατε και μου δώσατε την ευκαιρία να γίνω ο παίκτης και ο άνθρωπος που είμαι σήμερα.
Είναι γλυκόπικρο να προχωράς παρακάτω, ειδικά γνωρίζοντας ότι δεν θα μπορούσα να είμαι μαζί σας τους τελευταίους δύο μήνες της σεζόν λόγω τραυματισμού. Ήθελα να δώσω περισσότερα, και εξακολουθεί να πονάει που δεν μπόρεσα να συνεισφέρω στις προσπάθειές μας.
Και στους απίστευτους οπαδούς του Nürnberger: η αφοσίωσή σας, το πάθος σας και η ενέργεια που έφερνες σε κάθε matchday με ενέπνευσαν και με παρακίνησαν να συνεχίσω να προχωράω μπροστά.
Αυτό το επόμενο κεφάλαιο είναι ένα τεράστιο βήμα στο ταξίδι μου και το κάνω με υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας ότι με έχετε προετοιμάσει να αντιμετωπίσω οποιαδήποτε πρόκληση».
«Μαθαίνοντας από έναν ζωντανό θρύλο. Μίροσλαβ Κλόζε.
Ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών της Γερμανίας. Νικητής Παγκοσμίου Κυπελλούχου και κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών. Ένα αληθινό σύμβολο αριστείας, πειθαρχίας και καθαρής τάξης.
Αλλά πέρα από τα ρεκόρ και τα τρόπαια, είναι οι καθημερινές στιγμές που σημαίνουν τα περισσότερα. Η υπομονή, η ειλικρίνεια και η ηγεσία σου μου επέτρεψαν να καταλάβω τι χρειάζεται για να πετύχεις. Ήσουν πάντα ήρεμος, απαιτητικός και ταπεινός και έκανες όλους στην ομάδα να πιστέψουν ότι μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας. Coach, ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου.
Ο πολεμος ξεκινησε:
Αν προχωρησω, ακολουθηστε με
Αν υποχωρησω, σκοτωστε με
Αν σκοτωθω, εκδικηθειτε με