Αδιαπραγματευτοι οι 3 βαθμοί.
Γρήγορη ομάδα ο ΟΦΗ αλλά αρκετά βιαστική στο τελευταίο τρίτο.
Το παιχνίδι της δεν είναι ιδιαίτερα σκληρό.
Είναι παιχνίδι που τα φορ μας και ειδικά ο Τισου θα βρουν ευκαιρίες.
Θα ήθελα πολύ να δω τον μαροκινό στη θέση του Τάισον.
Όλα τα χρόνια ο Λουτσεσκου συνηθίζει το αριστερό του εξτρέμ να δεκαριζει και να συμμετέχει δραστικά στη δημιουργία. Έχουν αγωνιστεί σε αυτό το ρόλο κατά καιρούς Μπισε, Ελ Καντουρι, Ταισον, και Κωνσταντέλιας.
Βεβαίως εχουν αγωνιστεί και διαφορετικού τύπου παίκτες όπως Ζαμπα, Λημνιός, Αντρίγια.
Με εξαίρεση ίσως και μερικώς. το Ζαμπα δεν έχουμε δει τους πλαινους να γεμίζουν την περιοχή εν είδει φορ.
Βεβαίως οι πλαινοι μας πατάνε περιοχή συνήθως όμως όχι για εκτέλεση αλλά για την κρίσιμη τελική πάσα.
Φάσεις σαν το πρώτο γκολ το προχθεσινο τις βλέπουμε σπανίως. Δλδ να περιμένει ένας παίκτης στην αδύνατη πλευρά με εκτελεστική ικανότητα τόσο με κεφάλι όσο και με πόδι είναι κάτι που δεν το έχουμε δει με σχέδιο.
Όταν η ποδοσφαιρική μηχανή καλοκουρδιζεται τότε όλα είναι απλά και ψάχνουμε να βρούμε ποιος είναι αυτός που θα μπει με την μπάλα στα δίχτυα.
Όμως , συντασσομενος πλήρως με rene που μιλά για έλλειψη συγχρονισμού, τώρα η κιθάρα είναι ξεκουρδιστη.
Αυτό που δεν ξέρω όμως είναι αν όντως χρειάζεται να περιμένουμε τον κουρδιστήρι ή αν έχουν σπάσει κάποιες χορδές.
Δλδ, το να περιμένω να συγχρονιστεί ο Τσάλοφ ή Ταρικ έχει νόημα. Το να περιμένω να συγχρονιστεί ο Καμαρά δεν ξέρω. Γιατί ακόμα κι αν συγχρονιστεί καταλάβει ποια στιγμή και σε ποιο χώρο πρέπει να βρίσκεται για να δώσει στήριγμα, όταν του δώσει τη μπάλα ο Τάισον και περιμένει ο τελευταίος μπαλιά το ένα δύο για να ξεμαρκαριστει στη κίνηση δεν ξέρω αν ο Μαντι μπορεί να τη δώσει με τη μία ή θα γυρίσει πλάτη με ανοιχτά χέρια και θα τη δώσει στο στόπερ. Δλδ όσα λένε συνοπαδοι για το υλικό και την έλλειψη χαρακτηριστικών ίσως έχουν κι αυτά βάση.
Αυτό που παίζει ο Ρασβαν καταλαβαίνουμε ή τουλάχιστον υποψιαζομαστε ότι θέλει κόπο, προσπάθεια και συγχρονισμό από πολλούς παίκτες ταυτόχρονα.
Όταν λοιπόν το σύνθετο δεν μπορεί να υλοποιηθεί είτε λόγω έλλειψη υλικών είτε λόγω πίεσης χρόνου δεν είναι ποτέ κακή η επιστροφή στις ρίζες του απλού. Ένας καλός εκτελεστής στον ασβέστη (Ντεσποντοφ) και ενας φορ στην καρδιά της περιοχής και ένας δεινός εκτελεστής στην αδύνατη πλευρά μπορεί να είναι αποδοτικοτερο από την προσπάθεια για τέλεια κυκλοφορία. Καλή σέντρα, έξυπνος πλασάρισμα στην αδύνατη πλευρά όπου οι χώροι είναι πιο πολλοί και γκολ.
Ξετυλίγοντας το νήμα από εκεί που το αφήνει ο Equalizer για μερική απεξάρτηση από τον Ταισον δε θα είναι κακό να δούμε ένα εναλλακτικό σχέδιο όπου όλα δε θα εξαρτώνται από το αριστερό δεκάρι μας. Δε θα είναι κακό να έχουμε μια πιο γεμάτη περιοχή που απλά θα τη βομβαρδιζουμε (οχι μόνο απο ψηλά προφανώς).
Αύριο το ματς προσφέρεται για κάτι τέτοιο.