2. Mohamed Mady Camara

Μαντί σε ευχαριστώ που χάρη στα 2 γκολ σου είμαστε πρώτοι. Είναι όντως ανεκτίμητο.
Όμως σε φάσεις σαν και αυτή στο δεύτερο ημίχρονο βγαίνω από τα ρούχα. Σου έρχεται η μπάλα από μακριά. Είσαι μόνος σου. Την κατεβάζεις. Δεξιά έχεις ελεύθερη πάσα. Αριστερά έχεις ελεύθερη πάσα. Οι γραμμές τις άεκ είχαν ανοίξει και υπήρχαν προϋποθέσεις για αντεπίθεση με υπεραριθμία. Κι εσύ με το που βλέπεις έναν να έρχεται προς τα πάνω σου, τρομακρατείσαι, γυρνάς πλάτη ανοίγοντας τα χέρια, μπερδεύεσαι με τη μπάλα κάνοντας 10 επαφές και μετά βίας καταφέρνεις να τη γυρίσεις πίσω.
Έχω πει πολλά σε αυτό το τόπικ αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα γιατί έχεις βάλει 2 πρωταθληματικά γκολ.
Και για να μη σε αδικώ. Επειδή το γκολ που τρώμε είναι μπασκετική φάση. Με σένα μέσα μάλλον δε θα το τρώγαμε.
Στο μπάσκετ αν υπάρχει τέτοιο miss match μέσα στη ρακέτα, ένας τρόπος να το αντιμετωπίσεις είναι να πιέσεις σε aggressive mode το point guard ώστε να μην πασάρει. Δυστυχώς ο Σβαμπ δε μπορεί να το κάνει αυτό. Είχε απλά τοποθέτηση ώστε να κόψει τη σύγκλιση στον Κοϊτά αφήνοντας τον αριστερό διάδρομο αλλά μαρκάροντας παθητικά.
Βρήκε ευκαιρία ο Κοϊτα και μιμούμενος τον Νικ Καλάθη έδωσε την σκαστή στον ψηλό, αυτός ρόλαρε και άφησε την μπάλα στο καλάθι με ένα εύκολο λέι απ.
Με τον Καμαρά μέσα δύσκολο να έβρισκε τέτοιο χώρο και χρόνο ο Κοϊτά.
Στη συγκεκριμένη φάση βέβαια πρέπει να επισημάνουμε και τον ύπουλο ρόλο του διαιτητή (άθελά του προφανώς) που με την κίνησή του έκλεισε στιγμιαία το οπτικό πεδίο του Τόμας και δεν μπόρεσε να δει από την αρχή την πάσα ώστε να πάρει έστω και για λίγα εκατοστά καλύτερη θέση.