Καλημέρα σε όλους.
Τέλος η Ευρώπη για φέτος με την εικόνα του τελευταίου αγώνα εξαιρετικά απρόσμενη.
Παρ' όλα αυτά υπάρχει μια πορεία που ξεκίνησε από τα τέλη Ιούλη μέχρι σήμερα.
Στα δικά μου μάτια όταν ο ΠΑΟΚ ξεπερνάει τη φάση ομίλων (παλαιότερα) ή το στάδιο της league phase (από εδώ και στο εξής) τότε χαρακτηρίζω την πορεία της ομάδας ικανοποιητική και επαρκής για το status της.
Εκεί θέλω κάθε χρόνο να είναι το μίνιμουμ της διαδρομής. Οι ενδιάμεσοι αγώνες του Φλεβάρη. Οτιδήποτε περισσότερο με χαρά και ενθουσιασμό θα το υποδεχτώ. Οτιδήποτε λιγότερο θα μου βγάλει στενοχώρια.
Η παρουσία στους ενδιάμεσοι αγώνες μεταξύ του γκρουπ 9-24 είναι κάτι που το θεωρώ ως μια τυπική ικανοποιητική υποχρέωση για το επίπεδο που βρίσκεται ο ΠΑΟΚ.
Οι ομάδες που προκρίθηκαν από την ενδιάμεση φάση είναι οι εξής:
Άγιαξ, Σοδιεδάδ, Μπόντο Γκλιμτ, Πλζεν, Ρόμα, Φενερμπαχτσέ, Αλκμάαρ.
Μαζί με τη Στεάουα είναι οι 8 ομάδες που μπήκαν στις 16.
Κοιτάζοντας λοιπόν τις 16 ομάδες μάλλον δεν ανήκουμε σε αυτό το γκρουπ. Μπορεί κάποιος να πει μα ο διαιτητής στον πρώτο αγώνα, μα αν είχαμε καλύτερη εικόνα χθες, μα αν τυχαίναμε με μια άλλη ομάδα μπορεί να περνάγαμε μα.. μα.. μα..
Η αλήθεια είναι πως από το σύνολο των 16 ομάδων το πολύ δυο με τρεις ομάδες θα παίζαμε στα ίσια για πρόκριση και με τις πιθανότητες να μην είναι υπέρ μας. Όταν από τις 16 ομάδες με τις 13 - 14 είσαι ισχυρό αουτσάιντερ τότε δεν ανήκεις σε αυτό το γκρουπ.
Εγώ βλέποντας τη δυναμική που διαθέτει η ομάδα μας λαμβάνοντας υπόψιν την αθλητικότητα, την ατομική ποιότητα, την ομαδική λειτουργία και την ωριμότητα τότε βλέπω πως το επίπεδό της βρίσκεται μεταξύ των 36 ομάδων της league phase και η θέση της ανάμεσα σε αυτές είναι να βρίσκεται στο μεταίχμιο της πρόκρισης στο γκρουπ 9-24. Αυτό αποτυπώθηκε και από τη βαθμολογία καθώς περάσαμε σε ισοβαθμία διαθέτοντας καλύτερο συντελεστή διαφοράς τερμάτων.
Ναι μπορεί να πει κάποιος πως αν έμπαινε το δοκάρι του Μιχαηλίδη ή το δοκάρι του Μπάμπα (νομίζω αυτός ήταν στο 0-0) και παίρναμε την ισοπαλία ή τη νίκη με τη Στεάουα, αν έβαζε το τετ α τετ ο Καμαρά με τη Σοσιεδάδ ή ισοφάριζε ο Τάρικ στο Μάντσεστερ μπορεί να είχαμε παραπάνω βαθμούς. Ναι θα απαντήσει κάποιος άλλος αν δεν πετυχαίναμε τη Σλάβια εκτός ρυθμού ή αν δεν έμενε η Πλζεν με 10 παίκτες θα είχαμε λιγότερους βαθμούς.
Είτε κάποιος σκέφτεται τα θετικά "αν" είτε κάποιος άλλος τα αρνητικά "αν", η ουσία είναι πως ο ΠΑΟΚ είχε μια εικόνα που της αξίζαν μίνιμουμ 8 βαθμοί και μάξιμουμ 12.
Κατάφερε εν τέλει να περάσει από τη league phase και αυτό είναι κάτι θετικό. Και είναι θετικό γιατί δεν είναι δεδομένο. Ο ΠΑΟΚ άφησε από κάτω του ομάδες όπως η Σλάβια (πρωτίστως), η Μπράγκα και η Μπεσίκτας που δεν νομίζω πως αν παιζόταν 100 φορές η league phase, τις 50 θα ήταν από κάτω μας.
Το επόμενο βήμα για τον ΠΑΟΚ είναι να βρει τι χρειάζεται ώστε να μπορεί βρισκόμενος στην ενδιάμεση φάση να κοιτάζει τις 16 ομάδες του 9-24 και να πει τις 10 μπορώ να τις παίξω στα ίσια. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Δεν ξέρω αν είναι θέμα μόνο μπάτζετ, προπονητή και παικτών. Στο γκρουπ 9-24 υπάρχουν ομάδες δεύτερης ( μπορεί και πρώτης) ταχύτητας από τα κορυφαία πρωταθλήματα γεγονός που σε φέρνει κατευθείαν σε μειονεκτική θέση. Είτε μας αρέσει είτε όχι οι ομάδες αυτές κουβαλάνε τέτοιο υπόβαθρο τεχνογνωσίας και ποδοσφαιρικής κουλτούρας που σε οποιαδήποτε κατάσταση κι αν τις βρίσκεις υπερτερούν από σένα τόσο ως ομάδα όσο και ως χώρα προέλευσης. Και το τελευταίο μην το υποτιμάμε. Ο οσφπ και η Στεάουα αν πηγαίναν να παίξουν κόντρα στις άλλες ομάδες μη έχοντας τέτοια αγωνιστική προσέγγιση δε θα είχαν καμία τύχη να σταθούν απέναντι προσπαθώντας να παίξουν όπως η πλειοψηφία των αντιπάλων τους.
Εδώ ο πάο χθες έπαιξε με μια εντελώς άσημη και ευτελούς ποδοσφαιρικής ποιότητας ομάδα και έβλεπες πως η ανάπτυξη και η αγωνιστική προσέγγιση των ισλανδών ήταν πιο ανάλαφρη και πιο σύγχρονη από αυτή του βάζελου.
Οκ, ο ΠΑΟΚ είχε, έχει και θα έχει αξιοσημείωτες ευρωπαϊκές βραδιές. Για να πούμε όμως πως θα καθιερωθεί στο επίπεδο 9-24 ως ισότιμος έναντι των ανταγωνιστών του έχει πολύ δρόμο ακόμα και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει.
Σε πρώτη φάση σίγουρα πρέπει να κοιτάξει το πως θα μπορέσει να φτιάξει μια ομάδα που δε θα φαίνεται διαλυμένη μετά τις Πέμπτες ώστε να μην έχει σημαντικές απώλειες στο πρωτάθλημα.
Σε δεύτερη φάση η ομάδα πρέπει να αναβαθμιστεί αθλητικά και επιτέλους να σκληρύνει. Το χθεσινό πρώτο γκολ είναι ενδεικτικό. Δε γίνεται ο παίκτης που πασάρει να κινείται 10 μέτρα προς την καρδιά της περιοχής και ο αμυνόμενος να κινείται παράλληλα μαζί του, απλά να αμύνεται παθητικά και να μην υπάρχει σύγκλιση στην μεταξύ τους απόσταση τη στιγμή που οι δικοί μας επιτιθέμενοι δεν τολμάνε να γυρίσουν το κεφάλι να δουν προς τα που είναι η αντίπαλη εστία. Ούτε γίνεται ο παίκτης που σκοράρει σε σετ επίθεση να τρέχει ανέγγιχτος 15 μέτρα προς την καρδιά της περιοχής και να μη έχει κανέναν ούτε μπροστά ούτε πίσω ούτε στο πλάι σε απόσταση 2 μέτρων.
Όποιος μπορέσει ας βάλει να δει μια φορά σε επανάληψη τον αγώνα κόντρα στην Γάνδη, μια βελγική ομάδα με παρόμοια ποδοσφαιρική κουλτούρα με αυτήν της Μπριζ. Η ομάδα μας μπορεί να διέθετε λιγότερο ποδοσφαιρικό ταλέντο από τη σημερινή ( σε εκείνο τον αγώνα έλειπαν ο Κούρτιτς και ο Αντρίγια) όμως αν δείτε το ποδοσφαιρικό ξύλο που έδινε και έτρωγε θα πάθετε πλάκα.
Αυτά προς το παρόν γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει και ο αγώνας να προφτάσουμε το βάζελο πρέπει να μείνει ζωντανός ως το τέλος.
Τώρα φτιάχνεται η επόμενη ομάδα και τώρα στρώνεται το χαλί για την επόμενη χρονιά. Αν θέλουμε να ξαναείμαστε στην ίδια διοργάνωση και του χρόνου, τουλάχιστον 2 από τα 3 τελευταία ματς πρέπει να τα κερδίσουμε ώστε να μείνει η διαφορά σε διαχειρίσιμα επίπεδα ενόψει πλέι οφ από τον πάο. Εκτιμώ πως οι πράσινοι δε θα κερδίσουν και τα 3 μέχρι το τέλος.