πριν μπούμε λέει ο κολητός, σήμερα φόρεσα τη γούρικη μπλούζα που θα βάλω και αύριο, αν κερδίσουμε σήμερα δεν κερδίζουμε αύριο. Δεν υπάρχει περίπτωση του λέω για νίκη σήμερα.
Περιττό να σας πω ότι έφαγα τα νύχια μου από την αγωνία μέχρι το τέλος.
Παρά την αθρόα προσέλευση είμασταν υποτονικοί στην κερκίδα, δεν άναψε ποτέ η φλόγα της νίκης παρά μόνο στην 4η περίοδο και εκεί σε κάτι ταιμ άουτ και νεκρούς χρόνους φώναζε όλο το γήπεδο. Εντύπωση μου έκανε και η βιαστική αποζώρηση των λίγων συνδεσμιτών πριν καλά καλά φύγει η ομάδα από το γήπεδο, θα είχαν δουλειές τα παιδιά.
Καλό καλοκαίρι στον μπασκετικό ΠΑΟΚ και ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Πόρτερ για το απολαυστικό, αλλά σύντομο ταξίδι που μας πρόσφερε. Μια φάση θα αναφέρω μόνο, όταν προς το τέλος του αγώνα ο αρχηγός μαρκάρει έναν κοντό του ΠΑΟ από τις αλλαγές στα σκριν και αφού χάνει το μαρκάρισμα κάνει φάουλ, κλασσική φάση Μαργαρίτη. Εξεμάνει ο Πόρτερ και η γλώσσα του σώματος φαινόταν να λέει, τι κάνεις φάουλ, άστον σε εμένα, μπορώ να βγάλω την άμυνα.
Αυτά τα ολίγα, χορτάσαμε ΠΑΟΚ και κοντράραμε με 7 παίκτες τα ευρωλιγούρια.
Από όλα τα σημεία
μου αρέσει η τελεία.