Είναι μεγάλη η πίκρα για αυτή την εξέλιξη. Αναμφίβολα, η ήττα είναι κάτι παραπάνω από βαριά, αλλά το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Τέτοιες ήττες με μεγάλες διαφορές στο μπάσκετ έρχονται, έχουν έρθει και θα έρθουν. Αγωνιστικά, υπάρχουν δικαιολογίες, κούραση, τραυματισμοί, αλλά ως ένα σημείο όπως είπε ο Τακιανός. Το πρόβλημα και αυτό που πραγματικά πονάει είναι η παράδοση ανευ όρων, η παραίτηση, η ανεπάρκεια, η έλλειψη πλάνου - πίστης - ικανότητας. Οι 35 πόντοι δε χωνεύονται, ακόμα και αν έρχεται ο αγώνας της χρονιάς με τη Τόφας.
Φέρουν ευθύνη άπαντες, με πρώτους εμάς που θα μπορούσαμε να έχουμε στηρίξει περισσότερο. Φυσικά, ο κόουτς που αν και συμπαθής αποδεικνύεται λίγος, με τις επιλογές του για το ρόστερ να μην τον δικαιώνουν αλλά και ενδεχομένως την καθαρά προπονητική του παρουσία (συστήματα, διαχείριση ρόστερ, θέμα ψυχολογίας). Οι παίκτες, τι να πεις εδώ; Αν δεν είχαν γίνει οι μεγάλες νίκες με Γαλατά, Χαποελ, Τοφας και αξιοπρεπείς εμφανίσεις με αρη, βαζελο θα έλεγε κανεις οτι έχουμε πάλι ομάδα επιπέδου 2019-20. Ισως όμως να μιλάμε για εκλάμψεις.
Ο Χατζόπουλος δεν το αξίζει όλο αυτό αλλά ως κεφαλή έχει τα κλειδιά και πρέπει να ενεργήσει κατάλληλα όταν έρθει η ώρα.
Για το BCL σκεφτόμουν την ώρα του αγώνα αν έχει νόημα να συνεχίσουμε με αυτή την εικόνα και μηπως ειναι καλύτερα να γλυτώσουμε από 6 πιθανούς διασυρμούς, αλλά δεν μπορείς να λειτουργείς έτσι. Βέβαια, επειδή είναι μπάσκετ, μόνο από τα έσοδα από τον αγώνα της Τρίτης μπορεί να έρθει ένας παίκτης και η ομάδα να τραβήξει.
Ο κόσμος την Τρίτη θα είναι εκεί, ίσως και λόγω των συγκυριών με το ποδόσφαιρο και την κλειστή Τούμπα. Θα πρέπει να στηρίξουμε όσοι είμαστε, όπως ακριβώς έγινε στο 1ο παιχνίδι της σειράς, αλλά να δούμε μια ομάδα να αγωνίζεται, να σκυλιάζει, να παλεύει κάθε μπάλα με ότι έχει και δεν έχει...
Ας ελπίσουμε την Τρίτη η ομάδα να κατέβει στο γήπεδο και η μαζική παρουσία του λαού να την σπρώξει στην πρόκριση και όχι στον γκρεμό!