Καταρχάς παίζουμε αύριο στις 17:00 ώρα Ελλάδος (16:00 ώρα Ολλανδίας) με τον Παναθηναϊκό και το παιχνίδι θα μεταδοθεί από το PAO TV.
Εδώ θα έρθω να εξηγήσω τον όρο αθλητικότητα. Η αθλητικότητα σε έναν παίκτη δεν είναι το άλμα του. Η αθλητικότητα είναι ένα μεγάλο φάσμα το οποίο πηγαίνει σε πολλούς τομείς. Ένας παίκτης που είναι αθλητικός, έχει πρώτα απ' όλα αντοχές και ενέργεια σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτή η ενέργεια θα του επιτρέψει να έχει καθαρό μυαλό στις επιθέσεις και να παίρνει πολλές προσπάθειες, να βγάζει άμυνες, να παίρνει υποδοχές άμα είναι ακραίος ή λίμπερο, και τέλος να παίρνει πολλές προσπάθειες με επιθετικό σερβίς (για αυτό για παράδειγμα βλέπεις πια τον Ντε Ντρις να παίζει περισσότερο με πλασέ από τη γραμμή). Το άλμα δεν αποτελεί από μόνο του στοιχείο αθλητικότητας, γιατί πολύ απλά υπάρχουν παίκτες όπου λόγω του ύψους τους και της σωματοδομής τους μπορεί να έχουν άλμα για καρφί στα 350 ή 360 για παράδειγμα. Και αυτοί οι παίκτες λόγω της αθλητικότητας να έχουν τη δυνατότητα να πάρουν πολλές επιθέσεις και να κουβαλήσουν την ομάδα στην επίθεση ή στο μπλοκ ή στη άμυνα. Επιπλέον η αθλητικότητά τους πηγάζει από τον επαγγελματισμό τους και από το χαρακτήρα των παικτών.
Η φουρνιά των Κουβανών της χρονιάς 2019-2020 είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγή. Οι συγκεκριμένοι παίκτες ουδέποτε υπήρξαν καλοί αθλητικά. Και αυτό αποτυπώνεται από το γεγονός ότι στις ομάδες που αγωνίστηκαν (Άλμπο στον Άθλο Ορεστιάδας και Σαντοβάλ με Τόρρες στον Αριστοτέλη Σκύδρας) από το 3ο σετ και μετά άρχισαν να καταρρέουν σωματικά. Για αυτό και δεν αγωνίστηκαν σε πολλά παιχνίδια και βρέθηκαν να αγωνίζονται σε χαμηλού επιπέδου Πρωταθλήματα όπως η Pre League και το Ινδικό Πρωτάθλημα.
Θες να μιλήσουμε για αθλητικότητα; Τότε θα σε παραπέμψω σε Καναδούς και Αμερικανούς παίκτες (μπορώ άμα θες να ανεβάσω εδώ παιχνίδια), ή αλλιώς σε παίκτες όπως ο Ιντάλγκο, ο Γκάβιν Σμιττ, ο Γερούν Ράουβερντινκ (που μου έβαλε τα γυαλιά το 2018-2019) ή αλλιώς στην ομάδα του ΠΑΟΚ του 2015-2016 για να δεις πως ήταν οι Χιμένεθ, Σεπέδα, Λι, Σμαραγδής και Κουρνέτας.
Όσο για το Χιμένεθ η υποδοχή του ήταν πάντα ένα θέμα. Στην καλύτερή του μέρα θα έφτανε το 40 με 43%. Από τον ΠΑΟΚ και μετά έγινε πιο εμφανές. Στην Ιταλία έκανε μπαμ ότι δεν μπορεί να σταθεί, ενώ και σε Ισπανία, Εσθονία και Ρουμανία όπου αγωνίστηκε η υποδοχή του ήταν γύρω στο 35 με 38%, που είναι πολύ λίγο. Στον ΠΑΟΚ ήταν υποφερτός το 2014-2015, άρχισε να πέφτει το 2015-2016, ενώ όσο αγωνίστηκε το 2018-2019 ήταν πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό.
Όσο για την ερώτησή σου ως ποιος ήταν καλός στην υποδοχή μετά τον Χιμένεθ εξαρτάται από πότε, γιατί από το 2016 έως το 2020 είχες Σαφράνοβιτς (62% το 2016/2017, 57% το 2017/2018 και 50% το 2018/2019), Ντάντε (58% το 2016/2017), Μουαγκουτουτία (60% το 2018/2019) και Μάρσαλλ (65% το 2019/2020) που ήταν κλάσεις ανώτεροι στην υποδοχή, ενώ είχες και Σωτηρίου (54% το 2016/2017, 68% το 2019/2020), Κουμεντάκη (54% το 2017/2018), Γκόρτσανιουκ (53% το 2018/2019) καλούς. Από το 2020 και μετά ο Γιόρνα ήταν πολύ καλός (59% το 2022/2023), αλλά και οι Κουμεντάκης (55% το 2020/2021 και 56% το 2021/2022) και Κουκλίνσκι (54% το 2021/2022) ήταν καλοί. Ακόμα και ο Μπαρνς πρόλαβε να έχει 61% στην υποδοχή το 2021/2022.
Πραγματικά η εποχή άφησε πίσω της τον Χιμένεθ, καθώς ακόμα και ο πιο μέτριος στην υποδοχή είχε πάνω από 50%. Ο ΠΑΟΚ γενικά δεν είχε θέμα μεγάλο στην υποδοχή από πλευράς ακραίων. Το μεγάλο θέμα ήταν στο λίμπερο όπου τις σεζόν 2017/2018 και 2018/2019 είχαμε κάνει τραγικές επιλογές με Παπαδημητρίου και Εφραιμίδη. Από το 2019 και έπειτα επανήλθε η τάξη με Στεφάνου και Κοκκινάκη.
Ηλεκτρονική Εγγραφή Μελών στον Α.Σ. ΠΑΟΚ χθες!