ΠΑΟΚ είναι...

Να αυτοκτονήσω;

E όχι κι έτσι βρε Gash!!!


Απλά ήθελα εδώ και μέρες να το δημοσιεύσω αυτό το κείμενο που το έγραψα σε στιγμές...."παράξενες" που έλεγε κι ο Λευτεράκης ο Πανταζής....

'Ηθελα να το βγάλω από μέσα μου και να το μοιραστώ με τ' αδέλφια μου. Τίποτα παραπάνω....

ΠΑΟΚ είμαι, όχι ψυχοπαθής!!!

Ντίμη ψυχούλα, σε χαιρετώ.
Το κείμενο σου μου θύμισε ένα παληό σχολικό ποιηματάκι (Ι. Πολέμης) κι έφτιαξα τα παρακάτω στιχάκια που στα χαρίζω.

Τι είναι ο ΠΑΟΚ μας ;
Μην είν’ τα λίγα πρωταθλήματα
Μην είν’ τα κύπελα τα μετρημένα ;
Μην είν’ τα άλάνια μας τα θυμωμένα ;
Μην είναι τ’ άγνωστα τα παοκτσάκια
Σε τόπους μακρινούς, ξενιτεμένα ;
Μην είναι μέρη μαγικά
Με αίμα ποτισμένα;
Μην είν’ η πίκρα μας τα τόσα χρόνια
Μην είναι τ’ όνειρο που ζει αιώνια;
……
Όλα ο ΠΑΟΚ μας "κι αυτά κι εκείνα
και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!"

Πολύ ωραίο βρε Kass4! Πραγματικά πολύ ωραίο...
Σε ευχαριστώ....
Θα το κρατήσω το ποιηματάκι. Φυσικά με "πνευματικά δικαιώματα Kass4"!!

Τα λόγια θα μείνουνε λόγια.
Αυτό που λένε οι λέξεις δεν έχει διάρκεια,οι λέξεις έχουν διάρκεια.
γιατί οι λέξεις μένουν πάντα ίδιες,ενώ αυτό που λένε δεν είναι ποτέ ίδιο.
Γι αυτό δε θα βρεις ποτέ τις σωστές λέξεις για να πεις αυτά που νιώθεις για τον ΠΑΟΚ...
Γιατί ο ΠΑΟΚ είναι
ΟΛΗ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

tsipaoktsiΤα λόγια θα μείνουνε λόγια.
Αυτό που λένε οι λέξεις δεν έχει διάρκεια,οι λέξεις έχουν διάρκεια.
γιατί οι λέξεις μένουν πάντα ίδιες,ενώ αυτό που λένε δεν είναι ποτέ ίδιο.
Γι αυτό δε θα βρεις ποτέ τις σωστές λέξεις για να πεις αυτά που νιώθεις για τον ΠΑΟΚ...
Γιατί ο ΠΑΟΚ είναι
ΟΛΗ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Γειά σου ρε Τσι φιλόσοφε! Τα είπες - πράγματι - όλα αδελφέ μου...

Τελικά, άλλος έχει το όνομα και άλλο τη...χάρη.

Χάρη!

Ρε Τσι...Εχω πάθει πλάκα μαζί σου....
Ωρες ώρες έχω την απορία μήπως είσαι κάποια μετεμψύχωση κάποιου μεγάλου ποιητή του παρελθόντος...

Για το τι είναι ο ΠΑΟΚ για μας...Για το τι είναι ο ΠΑΟΚ μπορείς να γράφεις ώρες αμέτρητες,σελίδες ατελείωτες....
Αλλά πιστεύω αυτό που είπε ο ΤΣΙ μας αντιπροσωπεύει πλήρως......

ΠΑΟΚ...ΟΛΗ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΣΕ 4 ΓΡΑΜΜΑΤΑ.

Τσι εγραψες αδερφε!!!!!

Κάτι που το σκεφτεσαι τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, κάθε μέρα για όλη σου τη ζωή. Κάτι σαν το πλύσιμο των δοντιών δηλαδή

ΠΑΟΚ=Colgate με καλσιουμ σι ει

fran
ΠΑΟΚ=Colgate με καλσιουμ σι ει

Με κάλσιουμ...Ci L!!!

Ο ουρανος ειπε στο φως: "Γιατι δημιουργησες δυο φεγγαρια; Το ενα εδω ψηλα η τελειοτητα, το αλλο χαμηλα στη γη ενα τελειο μυστηριο κρυμμενο πισω απο ψεγαδια. Με το βλεμμα ολων να μαγνητιζεται απο το δευτερο".
Και το φως ειπε στον ουρανο: "Αφου εστειλα το δευτερο φεγγαρι στη γη, το μετανιωσα. Τα λουλουδια το ζηλευουν, γιατι τα παντα αγκαλιαζονται απο το αρωμα του.
Οι ανθρωποι το θαυμαζουν, μα το αγνοουν. Γιατι, οταν το αντικριζουν, λιγοι μπορουν να ανακαλυψουν μεσα του το ανεξιχνιαστο, ασπρομαυρο ογδοο χρωμα περα απο τα εφτα της ιριδας."

ΠΑΟΚ, το φεγγαρι της ζωης μας.
Οι αγαπες και τα μιση, η δημιουργια και η καταστροφη, τα ονειρα και η πραγματικοτητα, οι σκεψεις και οι πραξεις, οι ελπιδες και οι καημοι, η λαμψη και οι σκιες, οι ποθοι και τα παθη, οι φιλιες και οι εχθρες, τα χαμογελα και τα δακρυα, η στοργη και η σκληροτητα, η κοινωνικοτητα και η μοναξια, το σωμα και η ψυχη μας.

Πανσοφε και βαθυστοχαστε karrena, θα συνεχισω τις σκεψεις σου με το παρακάτω:

"Τότε το φεγγάρι σκόνταψε στις ιτιές κι έπεσε στο πυκνό χορτάρι.
Μεγάλο σούσουρο έγινε στα φύλλα.
Τρέξανε τα παιδιά, πήραν στα παχουλά τους χέρια το φεγγάρι κι όλη τη νύχτα παίζανε στον κάμπο. Τώρα τα χέρια τους είναι χρυσά, τα πόδια τους χρυσά κι όπου πατούν αφήνουνε κάτι μικρά φεγγάρια στο νοτισμένο χώμα. Μα, ευτυχώς, οι μεγάλοι που ξέρουν πολλά, δεν καλοβλέπουν. Μονάχα οι μάνες κάτι υποψιάστηκαν. Γι'αυτό τα παιδιά κρύβουνε τα χρυσωμένα χέρια τους στις άδειες τσέπες, μην τα μαλώσει η μάνα τους που όλη τη νύχτα παίζανε.. κρυφά με το φεγγάρι. "

Γ.Ρίτσος.
Την αλληγορια την αφηνω στον καθένα.

Αυτο είναι παντως ο ΠΑΟΚ για εναν αθηναιο...

Για φεγγαροχτυπημένα παοκτσάκια και παοκτσήδικα φεγγάρια μπορεί να γράφτηκε και το παρακάτω τραγούδι :

Τα παιδιά κάτω στο δρόμο
γέλασαν τον αστυνόμο
και τη νύχτα έχουν βάψει
με του φεγγαριού τη βάψη.

Αστυνόμε, αστυνόμε
τρέξε τρέξε να προλάβεις
αστυνόμε, αστυνόμε
τ' όνειρό μας να συλλάβεις.

Ένα κίτρινο μπαλόνι
είν' ο ήλιος μες στ' αλώνι
το τρυπήσανε τ' αγόρια
και νυχτώνει στ' ανηφόρια.

Τα παιδιά μ' ένα σφουγγάρι
σβήνουν τώρα το φεγγάρι
η νυχτιά για να γυρίσει
να τα τα γλυκονανουρίσει.

( Μ.Θεοδωράκης-Λ.Παπαδόπουλος-Δ.Μητροπάνος)