Μετά
ΑΕΚ–ΠΑΟΚ
Κυριακή 29/11, 21:00εκτός
Super League
Θα οριστεί
ΠΑΟΚ – Άρης 99-77: Τα 18 τρίποντα, ο Καλάθης και η κυριαρχία στο ντέρμπιΠρωτάθλημα · πριν 2 ώρ.
«Έχει σκοράρει ξανά τόσα τρίποντα;»: Κι όμως ο Καλάθης το έχει ξανακάνει!Πρωτάθλημα · πριν 2 ώρ.
Τώρα, τι γίνεται τώρα;Πρωτάθλημα · πριν 2 ώρ.
Η συνήθεια που έγινε λατρεία και το ξέσπασμα στο τέλος (videos)Πρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.
Κοβάσεβιτς: «Στην Ελλάδα οι καλύτεροι φίλαθλοι που έχω δει!»Συνεντεύξεις · πριν 3 ώρ.
Προαναγγελία αγώνα: ΠΑΟΚ - ΚηφισιάΠρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.
Πολλοί οι αστέρες του ΠΑΟΚ στο ντέρμπι, Καλάθης όμως είναι μόνο ένας…Πρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.
To χάρηκε και ο PatBev! (pics)Πρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.
Τον έριξε –πάλι– από το συννεφάκιΠρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.
Ενα τόσο βαρετό τσιτάτο, μια τόσο πιστή αποτύπωση της αλήθειαςΠρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ έχουν χάσει φέτος αθροιστικά 112 (!) παιχνίδια λόγω τραυματισμώνΠοδόσφαιρο · πριν 3 ώρ.
Σερβικά ΜΜΕ: «Ο Σπανούλης μάλλον κοιμόταν όταν ο Καλάθης έβαζε επτά τρίποντα!»Πρωτάθλημα · πριν 3 ώρ.nunies4icueΚαποιος αναρωτηθηκε χθες αν θα το σηκωνε ο Λουτσεσκου με το ροστερ του γαυρου. Εγω λεω παιζει να το σηκωνε μονο με τον Μπακαμπου.
Ολοι οι προπονητες κανουν λαθη. Ολοι καποια στιγμη εχουν κακη μερα. Απλα οσο καλυτερο ροστερ εχεις, τοσο πιο πιθανο ειναι να μην κοστισει γιατι η ατομικη ποιοτητα θα καλυψει τα οποια λαθη.
Απο την αλλη συμφωνω και με αυτους που λενε οτι αν ειναι να παιζουμε με Νασμπεργκ, Κετζιορες και Μπραντον, δεν χρειαζομαστε τον Λουτσεσκου. Και με κανα Ρασταβατς παλι 4οι θα βγαιναμε.
Αστειευομαστε; Προφανώς και ναι και ίσως και αήττητος
Amsterdamer_87Τζοσουα δεν αντιλεγω..
Το θεμα ειναι οτι αυτα τα ματς ειναι σαν μικρες αναλαμπες..
Αναφερομαι πιο πολυ στην διαρκεια,στο βαθος χρονου..
Για να το θεσω διαφορετικα,στα παιχνιδια μας λειπει η ποικιλια,σαν να λειπει η φαντασια ενα πραγμα..
PsarasΣυγγνωμη ρε παιδια, αλλα οταν μιλατε για τις επιλογες του στην ενδεκαδα, τι εννοειτε; Παρακολουθειτε τα νεα του ΠΑΟΚ ή απλα κοιτατε καθε αγωνιστικη την ενδεκαδα και βγαζετε συμπερασματα;
Επαιξαν οι πιο ετοιμοι και οσοι μπορουσαν. Ενω πηρε και ρισκο (συμμετοχη Αουγκουστο, Ταισον) που δειχνει οτι το παιχιδι το ηθελε.
Ο Σαστρε ηταν εκτος με ενοχλησεις.
O Ταισον ερχεται απο θλαση και εαν δεν ειμασταν αδειοι μεσοεπιθετικα δεν θα εμπαινε ουτε αποστολη.
Ο Αουγκουστο ερχεται απο τραυματισμο και δεν ηταν 100% ετοιμος. Ζητησε ο ιδιος αλλαγη απο το 60.
Ο Κουλιερακης χρειαζεται να ξεθολωσει και ο προπονητης οφειλει να τον προστατεψει. Ο μονος αριστεροποδαρος με αγωνιστικο ρυθμο ειναι ο Νασμπεργκ.
Περαν του Μπισεσβαρ αλλον να παιξει μεσοεπιθετικα δεν ειχαμε. Αναγκαστικα βασικος λοιπον.
Ο Νταντας ειναι σαφως καλυτερος του φιλοτιμου μεν, αλλα με αρκετα λαθη δε Σβαμπ.
Τι αλλο θα μπορουσε να κατεβασει δλδ;
marsantosGospiΕιναι ιδανικος για να διαχειριζεται ενα ηδη διαμορφωμενο υψηλου επιπεδου ροστερ. Δεν φταιει ομως αυτος, που ενω τα εχει δειξει αυτα τα δειγματα, αυτοι που τον αξιολογουν δεν εχουν παρει ακομη μυρωδια για το τι φταιει.
Η τελευταία πρότασή σου είναι το ζουμί.
Ξέρουμε ότι όταν έχει καλό υλικό στα χέρια του μπορεί να το απογειώσει. Αυτό βλέπω ότι το αποδέχονται σχεδόν όλα τα παιδιά εδώ μέσα.
Από τη στιγμή που συμφωνούμε ότι το υλικό αυτό όντως δεν είναι υλικό πρωταθλητισμού δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς αξιολογούμε. Το γιατί δεν μπορεί να κάνει υπέρβαση με αυτό το υλικό;
Κάνουμε επιλεκτική στατιστική κοιτώντας τι έκανε στα πλέι οφ με τις ομάδες του ΠΟΚ. Αντίστοιχα στην κανονική διάρκεια γινόταν από την ανάποδη επιλεκτική στατιστική στα ντέρμπι και βγαίναμε πρώτο φαβορί ενώ σε πολλά μικρά γκελάραμε. Άλλες φορές επιλέγουμε να βγάζουμε συμπεράσματα μόνο από τα ματς με τον άρη. Καταλαβαίνω ως ένα σημείο το θυμό πρέπει όμως να έχουμε συγκεκριμένα κριτήρια για την ομάδα και προπάντων να ξέρουμε κάθε στιγμή τις δυνατότητες της ομάδας. Όποιον προπονητή και να φέρεις δε μπορεί ο Ντάντας να κοντραριστεί με Εμβιλά και Χουάνγκ. Δε μπορεί ο Μπράντον να γίνει Πρίγιοβιτς. Δε γίνεται ο Σοάρες Βιερίνια.Δε γίνεται ο Κεντζιόρα Μάτος. Εχθές βρέθηκε 3 φορές ο Σοάρες σε θέση βολής και άλλες 2 ο Κεντζιόρα μέσα στη μικρή περιοχή. Και τις 5 φορές ήταν αμαρκάριστοι. Στις αντίστοιχες φάσεις με τον Σοάρες, ο Βιέρι πόσες φορές θα σκόραρε; Στις ίδιες φάσεις με τον Κεντζιόρα πόσες φορές θα σκόραρε ο Μάτος; Με την ίδια ακριβώς εμφάνιση 3 από τις 5 αυτές φάσεις θα ήταν γκολ και θα μιλάγαμε για θρίαμβο.
Ποιο είναι λοιπόν κατά τη γνώμη το γενικό συμπέρασμα;
Εγώ είδα ότι από την ενδέκατη αγωνιστική μέχρι και την τελευταία της κανονικής διάρκειας ήμασταν η καλύτερη ομάδα.
Αυτό αποτυπώθηκε και στην εικόνα και στα αποτελέσματα και στο βαθμολογικό πίνακα με την αισθητή μείωση της διαφοράς.
Αυτό δεν είναι μικρό διάστημα. Μιλάμε περίπου για 20 αγώνες συνυπολογίζοντας τους αγώνες κυπέλλου. Αυτό δείχνει διάρκεια. Άρα μπορεί ο προπονητής να φτιάξει ομάδα με διάρκεια.
Αρκεί η διάρκεια 4 μηνών καλής απόδοσης για να διεκδικήσεις μακροπρόθεσμους στόχους; Όχι.
Μπορεί αυτός ο προπονητής να κρατήσει μια ομάδα σε σταθερά καλή απόδοση μέχρι το τέλος. Ναι το έκανε 2 χρονιές. Την πρώτη που από το ματς με την Ξάνθη μέχρι το τέλος πήγε την ομάδα τραίνο και τη χρονιά του νταμπλ που από το πρώτο ματς με τη Βασιλεία μέχρι τον τελικό με την άεκ κράτησε την ομάδα για διάστημα 10 μηνών σε σταθερά καλή απόδοση.
Άρα τι μας μένει; Να έχει καλύτερο υλικό. Υλικό έμπειρο στον πρωταθλητισμό. Δε χρειάζονται εξωπραγματικές κινήσεις.
Αν χωρίς ποιότητα ζητάς θαύματα τότε κάθε χρόνο θα σου φταίει ο προπονητής..
Χωρίς καλό υλικό ο κάθε προπονητής μπορεί να πάει μέχρι σημείο. Για παραπάνω πράγματα χρειάζεται ποιότητα..

marsantosAmsterdamer_87Τζοσουα δεν αντιλεγω..
Το θεμα ειναι οτι αυτα τα ματς ειναι σαν μικρες αναλαμπες..
Αναφερομαι πιο πολυ στην διαρκεια,στο βαθος χρονου..
Για να το θεσω διαφορετικα,στα παιχνιδια μας λειπει η ποικιλια,σαν να λειπει η φαντασια ενα πραγμα..
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον που λες, γιατί όντως λείπει η ποικιλία και η φαντασία. Όμως αυτό είναι θέμα του προπονητή;
Για παράδειγμα, η άεκ τι ποικιλία έχει; Πάιζει το ίδιο πράγμα. Πρέσινγκ και πρέσινγκ και μηδέν ανάπτυξη απέναντι σε κλειστές άμυνες.
Ο πάο τι ποικιλία είχε; 7 παίκτες πίσω από τη μπάλα και πέταγμα βαθιάς μπαλιάς στους κενούς χώρους.
Ο ολυμπιακός τι ποικιλία έδειξε με τον Ανιγκό στα 3 τελευταία ματς που τα πήγε σε όλα καλά. Έπαιξε σε όλα καλά αλλά έπαιξε σε όλα με τον ίδιο τρόπο. Όλοι ήξεραν πως θα παίξει κανείς όμως δεν μπόρεσε να σπάσει την τριάδα των χαφ.
Και για να συνεχίσω τη σκέψη μου. Μήπως η ποικιλία εξαρτάται από τους από το ταλέντο των μεσοεπιθετικών; Δηλαδή αν αυτοί έχουν φαντασία και ικανότητες τότε αναπόφευκτα θα δημιουργούν και πιο πολύπλοκες καταστάσεις για την αντίπαλη άμυνα.
Σημαντικοί προπονητές ( εγώ θυμάμαι σίγουρα Γκουαρντιόλα και Φερνάντο Σάντος) έχουν δηλώσει ότι εγώ σαν προπονητής μπορώ να πάω τη μπάλα μέχρι την αντίπαλη περιοχή, από εκεί και μετά το ταλέντο των παιχτών είναι που θα δημιουργήσει καταστάσεις.
Τώρα προφανώς θα εννοείς ποικιλία στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.
Νομίζω ότι στο παιχνίδι του Λούτσε συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Κύριο χαρακτηριστικό είναι η υπερβολική ποικιλία. Μάλιστα είναι τόση η ποικιλία σε σημείο που δε νομίζω ότι μπορούν να τη φιλτράρουν οι συγκεκριμένοι παίκτες. Κάθε στιγμή στο παιχνίδι του Λούτσε δημιουργούνται μοτίβα που δίνουν σε κάθε παίκτη πληθώρα επιλογών στο τι θα αποφασίσουν. Επειδή αυτό θέλει μεγάλη κουβέντα ας πάμε σε κάτι πιο πρακτικό και ορατό.
Ας πάμε στο χθεσινό ματς που έπαιζες απέναντι σε μία μεγάλη ομάδα που έπαιζε με διπλή ζώνη άμυνας και 3 αμυντικά χαφ.
Τι έιδαμε χθες;
Είδαμε με σωστή κυκλοφορία και σωστή ισορροπία απέναντι σε κλειστή άμυνα να βγαίνει 3 φορές το αριστερό μπακ σε θέση βολής στα 7 μέτρα από το τέρμα. Είδαμε κάθετο τρύπημα με κάθετη στον Μπράντον. Είδαμε τον Αουγκούστο να βγαίνει σε θέση αριστερού εξτρέμ και να κάνει παράλληλη στον αμαρκάριστο Μπράντον. Σε αυτή τη φάση θα δούμε ότι ο Σοάρες έχει κάνει κίνηση και περιμένει και αυτός στο πρώτο δοκάρι. Δηλαδή τα μπακ δεν τα έχει μόνο στη γραμμή ή για να απειλούν στην αδύνατη πλευρά αλλά τους βάζει να κάνουν κινήσεις εσωτερικών μέσων.
Είδαμε τον Σοάρες από αμυντικό χαφ να βγαίνει διαγώνια στην πλάτη του δεξιού μπακ, σε κενό χώρο δηλαδή, άσχετα αν ο Σβαμπ έχει πολύ κακό δεξί και έστειλε την μπάλα απευθείας άουτ. Είδαμε προσπάθεια να δοθεί πλάτος στο γήπεδο βάζοντας Αντρίγια, αριστερά και Τάισον ή Μπίσεσβαρ ή Κωνστεντέλια δεξιά προκειμένου να παίξουν βρει χώρους το δεκάρι (ανάλογα με τη φάση Τάισον ή Κωνσαντέλιας) να παίξει άμεσα με οδήγηση της μπάλας να περάσει ανάμεσα από τα αντίπαλα χαφ. Είδαμε 2 στημένα που ο Κεντζιόρα δουλεμένα βγήκε μάτι απέναντι από τον τερματοφύλακα. Εγώ δηλαδή είδα πολλές προσπάθειες διαφορετικής ανάπτυξης με πολλές εναλλαγές στις κινήσεις και στις θέσεις των παικτών. Για να καταλάβουμε τη διαφορά πρέπει να δούμε ένα παιχνίδι του παναθηναϊκού. Εκεί θα δούμε τη σημαίνει μηδενική ποικιλία. Που κάθε παίκτης μένει στάσιμος σε ένα συγκεκριμένο χώρο ή μια συγκεκριμένη ευθεία με μηδενικές προσπάθειες για υπεραριθμίες και μηδενικές αλλαγές θέσεων και κατευθύνσεων μέσα στο χορτάρι.
Τέλος πάντων, πάλι μακρηγόρησα αλλά είναι ωραία να μιλάμε για μπαλίτσα και μόνο για μπαλίτσα με καθαρά ποδοσφαιρικά κριτήρια. Πραγματικά τον τελευταίο καιρό μέσα στο φόρουμ γίνονται πολύ ουσιαστικές κουβέντες αν εξαιρέσουμε μια δυο μέρες μετά από κακό αποτέλεσμα που όλοι μας είμαστε σκασμένοι.