ότι και να γράφουμε εδώ, δεν είναι ο Ραζβάν αυτός που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.
Κάποτε, είχε μιλήσει ο Σάντος για σαρδέλες και αστακούς.
Ο Σάντος ήταν πάντα υποστηριχτής της πραγματικότητας, έλεγε ξεκάθαρα αυτά που έβλεπε.
Ο Λούτσε από την άλλη, θεωρεί πως μπορεί με την ψυχολογική πώρωση και την ψυχολογική ενίσχυση, να αλλάξει την πραγματικότητα σε βαθμό που να μετατρέπει έναν μέτριο παίχτη σε top επίπεδο.
Ο Σάντος θα ζητούσε παίχτες, θα έβγαινε και θα έλεγε ''μην ευελπιστείτε για αστακούς, όταν έχουμε σαρδέλες''.
Ο Λούτσε από την άλλη, προσπαθεί να παρουσιάσει τις σαρδέλες για αστακούς, επενδύοντας στις ψυχολογικές τονώσεις των παιχτών από τον ίδιο, προσπαθώντας παράλληλα να δώσει και στον κόσμο την διάθεση να πωρώσει ψυχολογικά της σαρδέλες ώστε να πλησιάσουν έστω στην γεύση τον αστακό.
Και κάπου πίσω, υπάρχει και ο Γκαρσία, ο οποίος αποδέχεται πως έχει σαρδέλες, και προσπαθεί να βρει τρόπο να κερδίσει τον διαγωνισμό μαγειρικής αστακού, με τις σαρδέλες.
Πάνω από όλους όμως, υπάρχει ο Σαββίδης.
Ο οποίος πλήρωσε τις σαρδέλες για αστακούς, και ασχέτως αν εκ των υστέρων κατάλαβε πως δεν αγόρασε αστακό αλλά σαρδέλες, ζητάει από τον προσωπικό του σεφ να του μαγειρέψει αστακό για δείπνο.
Ρε χρυσέ μου, του λέει ο σεφ, σαρδέλες μου έφερες, πως θέλεις να σου φτιάξω μενού με αστακό.
Κόψε το κεφάλι σου, απαντά ο Ιβάν. Εγώ άλλα φράγκα δεν δίνω. Αλλά δεν θέλω και σαρδέλες για δείπνο. Θέλω αστακό. Φτιάξ'τον. Για αυτό σε πληρώνω.
Οπότε ο σεφ αποφασίζει να την κάνει για Βραζιλία, όπου εκεί τουλάχιστον, του ζητάνε να μαγειρέψει μενού βάση των υλικών που έχει.
Και τελικά έρχεται ο Λούτσε, και την ώρα που μαγειρεύει, δίνει αγάπη (όπως λέει και ο θείος Κουστόπουλος). Όσο μαγειρεύει τις σαρδέλες, τις μιλάει εμψυχώνοντας τις:
τι ωραίοι αστακοί είστε εσείς ρε παιδιά, τι νόστιμοι αστακοί είστε εσείς, τι φρέσκοι αστακοί είστε εσείς, είστε οι πιο καλοί αστακοί που έχω μαγειρέψει ποτέ, και τα λοιπά και τα λοιπά.
Στο τέλος, οι καλεσμένοι σαρδέλες τρώνε.
Ο Λούτσε χαμογελάει, μάγκες μην ξενερώνετε, ότι πιο κοντά σε αστακό τρώτε.
Ο Ιβαν χαμογελάει, τελικά δεν χρειάστηκε να αγοράσω αστακούς, την βολέψαμε και φέτος, μιας και έχουμε καλύτερο μενού από τον συμπολίτη.
Και οι καλεσμένοι χαμογελάνε, ρε σεις, με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ξέρετε πόσο ακριβώς είναι ο αστακός; Ρε σεις, μας πολεμά το σύστημα εξουσίας των mastechefs και δεν βαθμολογούν σωστά τους αστακούς μας. Ρε σεις, κάντε λίγο υπομονή, έχουμε πάρει αυγά αστακών και σύντομα θα φάμε και αστακό. Ρε σείς, τον σεφ και τα μάτια μας. Ρε σεις, τον Ιβάν και τα μάτια μας. Ρε σεις, τις σαρδέλες και τα μάτια μας.
Ρε σεις...τα μάτια μας....