Τα πραγματα δεν είναι τόσο τραγικά σε σχέση με πέρυσι.
Τερματοφύλακες και κεντρικοί αμυντικοί έμειναν οι ίδιοι.
Στα πλάγια μπακ οι Ουαγκέ και Μπάμπα αντικαταστάθηκαν από τους Τέιλορ και Σιντκλει. Θα έλεγα ότι είμαστε στα ίδια. Ο Ουαγκέ ερχόταν από μεγάλη απραξία και μέχρι τον τραυματισμό δεν πρόλαβε να δώσει και κάτι στην ομάδα παρά τις συμμετοχές με την Μπάρτσα που κουβαλούσε ως παράσημο, ενώ ο Μπάμπα ερχόταν και πάλι από ακόμα μεγαλύτερη απραξία, κοντά 2 χρόνια, κι ήταν πολύ μεγαλύτερο στοίχημα από τον Σιντκλει που έχει αγωνιστικό ρυθμό και είναι παρόμοιας ποιότητας παίκτης.
Στα χαφ είμαστε ενισχυμένοι, γιατί όχι μόνο πήραμε τον Κούρτιτς που έχει να δώσει πάρα πολλά στην ομάδα μόλις έρθει στο 100% του, αλλά επέστρεψε και ο γίγαντας Εσίτι που φαίνεται να βρίσκει θέση στα πλάνα του Λουτσέσκου. Μαζί με Σβαμπ, Αουγκούστο και Τσιγγάρα, σίγουρα είμαστε καλύτερα από ότι πέρυσι.
Η κατάσταση στα χαφ φέρνει και τον Ελ Καντουρί πιο μπροστά, στην τριάδα πίσω από τον φορ. Εκεί χάσαμε τον Τζόλη και τον Ουάρντα, δύο παίκτες που ήταν κομβικοί στην περσυνή χρονιά, για ένα εξάμηνο ο καθένας. Καλύψαμε όμως το κενό τους επαρκώς. Ο Μπίσεσβαρ πήρε την θέση του Ουάρντα και ήδη προσφέρει ουσία, και ο Μιτρίτσα, αν τελικά ανακοινωθεί, φαίνεται να μπορεί να δώσει τα νούμερα που έδινε ο Τζόλης ως εξτρέμ. Overall, με την πτώση που είχε ο Τζόλης το τελευταίο εξάμηνο, με την μεταφορά του Καντουρί στις θέσεις που του πάνε, και με τους αντικαταστάτες που ήρθανε και σταθερές τους Ζίφκοβιτς και Μουργκ, η ομάδα νιώθω ότι είναι ένα κλικ πάνω σε αυτές τις θέσεις.
Και τέλος έχουμε τον φορ. Προσωπικά από αυτά που προλάβαμε να δούμε από τον Ολιβέιρα στα πρώτα φιλικά και ευρωπαικά παιχνίδια, και από όσα έχουμε δει από τον Τσούμπα, πιστεύω πως Ολιβέιρα > Κρμέντσικ > Ακπομ. Γενικά θα ξεκινήσουμε μουδιασμένοι με Σβιντέρσκι, Άκπομ και λίγο από Κούτσια αλλά όταν θα μπει ο Ολιβέιρα πιστεύω ότι θα βγούμε ενισχυμένοι και στην θέση του φορ. Μακάρι να είμαστε ακόμα εντός στόχων τον Φεβρουάριο.
Μεγάλο συν αποτελεί και ο προπονητής, που ήδη έχει κάνει την ομάδα να παίζει όπως αυτός θέλει. Οι προκρίσεις βοηθάνε να χτιστεί χαρακτήρας. Μερικές νίκες στην αρχή θέλουμε και το τρένο θα μπει στις ράγες μια και καλή.
Τώρα αν μπορούν να φέρουν έναν ακόμα παίκτη που να μπορεί να ανεβάσει την ομάδα ένα σκαλοπάτι μόνος του δίνοντας γκολ και ξεκλειδώνοντας άμυνες με προσωπικές ενέργειες θα μιλάμε για ένα ωραίο κερασάκι. Είτε τον λένε Τζιοβίνγκο, είτε Λιάγιτς, είτε Λούκας, είτε οτιδήποτε σε αυτό το επίπεδο - καλώς να ορίσει. Αλλά και να μην έρθει η ομάδα θα είναι καλύτερη από πέρσι.
Βέβαια δεν είναι όλα ρόδινα.
Η φετινή ΑΕΚ θα είναι πολύ καλύτερη από την περσυνή και το ίδιο και ο φετινός Άρης. Ο Παναθηναικός πάνω κάτω θα είναι στα ίδια όπως και ο Ολυμπιακός. Θα υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός από πέρσι, οπότε η ελαφρώς καλύτερη ομάδα που έχουμε συγκριτικά με πέρσι δεν είναι σίγουρο ότι θα μπορέσει να καταφέρει τα ίδια (ήδη τα κατάφερε με τους ομίλους, οπότε έχουμε να περιμένουμε τουλάχιστον 2η θέση και κύπελο).
Και το κυριότερο. Φέτος δεν χτίζουμε. Κάνουμε ομάδα για έναν χρόνο και του χρόνου θα ξεκινήσουμε όχι από το μηδέν αλλά από το μείον. 3 από τις 6 προσθήκες (Άκπομ, Μιτριτά, Σιντκλει) δεν θα είναι εδώ του χρόνου, και μαζί τους χάνονται Πασχαλάκης, Βιειρίνια, Ροντρίγκο, Βαρέλα, Κρέσπο, Σβαμπ, Αντρίγια, Μπίσεβαρ, Καγκάβα - όλοι τους παίκτες κορμού. Γι' αυτό το πρόβλημα δεν κάναμε και πόλλα μέχρι στιγμής και ελπίζουμε να μη φτάσουμε 30/8/22 για να ψάχνουμε λύσεις και κερασάκια.
Πάντως αν κοιτάξουμε το παρόν, δεν είμαστε άσχημα.