Κρίμα γιατί έτσι όπως εξελίχτηκε το ματς, με τον αποδεκατισμό της ΑΕΚ, καταλήξαμε να είμαστε το φαβορί παρά την πολύ κακή εμφάνιση απέναντι σε μια ούτως ή άλλως καλύτερη ομάδα.
Αυτό που συμβαίνει στο τέλος της κανονικής διάρκειας είναι απαράδεκτο, έχουμε ένα φάουλ να δώσουμε ώστε να γλυτώσουμε λίγα δεύτερα και αμέσως μετά εννοείται ότι πρέπει να ξαναπάμε σε φάουλ. Η κίνηση του Λύκου όταν κάλεσε τάιμ άουτ υπονοούσε ότι είχε δοθεί εντολή για φάουλ αλλά το "δεν πρόλαβαμε" δεν μου πολυστέκει γιατί ούτως ή άλλως είχαμε ένα να χαραμίσουμε, το οποίο ήταν λογικό και αναμενόμενο να γίνει από νωρίς, με το που ξεκινούσε η επίθεση. Το πρώτο από τα δύο φάουλ που έπρεπε να κάνουμε ήταν το εύκολο, το δεύτερο προφανώς θέλει μεγαλύτερο σχεδιασμό για το σωστό τάιμινγκ.
Στην παράταση υπήρχε επίσης θολούρα, οι 4 εύκολοι πόντοι με τις βολές Κατσίβελη και Λάνγκφορντ έκριναν κατά βάση το παιχνίδι. Σε ένα σημείο όπου παίζει τόσο μεγάλο ρόλο η κούραση απαγορεύεται να δίνεις πανεύκολους πόντους, οι άλλοι δεν μας έδωσαν κανέναν. Ο μόνος λόγος που προκαλεί αμηχανία η ήττα είναι ότι κακά τα ψέματα το νιώθεις και λίγο ξεφτίλα να μην κερδίσεις έναν αντίπαλο με τόσες πολλές απουσίες. Από την άλλη, το ρόστερ της ΑΕΚ είναι πολύ πιο γεμάτο και ικανό να ξετρυπώνει πρωταγωνιστές εφόσον χρειαστεί.
Το μεγαλύτερο κέρδος είναι φυσικά όλο αυτό. Το μεγάλο ενδιαφέρον όλων μας για το ματς και για την πορεία της ομάδας. Η αίσθηση ότι κάτι καλό υπάρχει στα σκαριά. Το μόνο κρίμα είναι ότι νίκες σαν κι αυτή θα έδιναν ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην ΑΜΚ. Κατά τα άλλα, δεν είναι ότι έχει και τόση σημασία η ήττα.
john4serres