Όσο οι βόθροι του λεκανοπεδίου γράφουν πως τα παράτησε ο Σαββίδης, τόσο πρέπει να πωρωνόμαστε και να συσπειρωνόμαστε.
Όσα λάθη και αν έγιναν στα 8,5 χρόνια που η οικογένεια είναι στην ομάδα, να μην ξεχνάμε πως αυτή κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και τρία κύπελλα, συν ένα χαμένο στα ρολά και στα χαρτιά και μάλιστα μέσα σε συνθήκες της πιο βρώμικης παράγκας και των πλέον δύσοσμων βόθρων του αιλινηκού ποδοσφαίρου. Τόσους τίτλους δεν μπόρεσε να κατακτήσει η καλύτερη και αμιγώς ΕΛΛΗΝΙΚΗ ομάδα του ΠΑΟΚ στη δεκαετία του 1970, όταν κατά ομολογία και των αθηναίων δημοσιογράφων, δικαιούταν τουλάχιστον άλλα δύο-τρία πρωταθλήματα και άλλα τρία κύπελλα. Υπήρχε και τότε η παράγκα του Γουλανδρή και μετά του Μαντζεβελάκη, αλλά αυτά τα αίσχη με κάψιμο, ξυλοδαρμούς, απαγωγές και εμπόριο ουσιών από παράγοντες, δεν υπήρχε.
Κριτική στις πράξεις του μεγαλομετόχου και την οικογενείας, ναι να γίνεται, καλόπιστη και εποικοδομητική. Ποτέ όμως υποτιμητικά σχόλια και υιοθέτηση των γραφομένων από τα pay roll της χαβούζας, γιατί αυτά είναι σφαίρες στην καρδιά του ΠΑΟΚ.
ΥΓ Πληροφορήθηκα από εδώ μέσα πως ένας αδελφός έγινε παππούς με εγγονό. Τις ολόψυχες ευχές μου, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας είναι ότι καλύτερο στην ζωή μας. Γερός να είναι να τα χαρεί και...δισέγγονα.