obanebaneΦίλε Κουβανε, κανένα λυμένο ζωνάρι, δεν αφορά εσένα.
Γράφεις λογικά και χωρίς να φωνάζεις.
Εγώ θα επιμείνω,όμως.
Όταν είσαι το τέταρτο μπάτζετ της κατηγορίας, έστω και αν δεν υπάρχουν πολύ μεγαλες διαφορές,δε είναι εύκολο να κατακτήσεις τίτλους,το αντίθετο.
Από την άλλη, συμφωνώ απόλυτα,όσον αφορά την οργάνωση.
Καντα όλα σωστά και χάσε,όπως έγραψα και πρίν.
Ελπίζω κάτι να αλλάξει και να ξανά ζήσουμε μεγάλες στιγμές.
Σε καμία περίπτωση δε θεωρώ εύκολο την κατάκτηση τίτλων, ακόμα και όταν υπάρχουν μεγάλα μπάτζετ. Γιατί μπορείς εύκολα μέσω της ευρωστίας να αποκτήσεις νοοτροπία νεόπλουτου και να σπαταλήσεις λεφτά σε ατυχέστατες μεταγραφές. Και τα παραδείγματα είναι πολλά. Πρώτα εμείς που δαπανήσαμε λεφτά σε παίκτες όπως ο Τζούριτς, ο Κουμεντάκης, ο Φιλίπποφ, ο Πελεκούδας, και μετά έρχεται ο φετινός Φοίνικας που έδωσε λεφτά σε ένα μέτριο πασαδόρο όπως ο Ράντκε και έπειτα πέταξε λεφτά για 5ο ξένο και ο άνθρωπος δεν πήρε ποτέ σοβαρή ευκαιρία. Και αυτά κοστίζουν και αυτό που θέλει να τονίσει ο Μάρλεϊ είναι η οργάνωση και η ύπαρξη σοβαρών ανθρώπων που θα κάνουν τις σωστές επιλογές που θα κάνουν εκείνη τη διαφορά που θα σου αποφέρει τίτλους.
Όταν έχεις ανθρώπους που ξέρουν, μπορείς να φέρεις παίκτες χωρίς να σπαταλήσεις ιδιαίτερα χρήματα και παράλληλα να είσαι ανταγωνιστικός. Εμείς λειτουργούμε όπως το είπε ο Μάρλεϊ και συμφωνώ μέχρι τελείας. Και το χειρότερο είναι ότι δε λάβαμε καν υπόψη ότι ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός ή ακόμα και ο Ηρακλής είναι ομάδες που είναι έτη φωτός μπροστά σε εμπειρία πάνω στο πως λειτουργεί το άθλημα.
Και εγώ το πάω και λίγο πιο πέρα από έναν τίτλο. Η σωστή οργάνωση και η σταθερότητα σε μια ομάδα δημιουργούν ένα υγιές κλίμα που ελκύει και παίκτες να παραμείνουν στο ρόστερ. Για παράδειγμα, το διάστημα από τα μέσα του 2008 έως το τέλος της σεζόν 12/13 το θεωρώ από τα πιο υγιή κλίματα στην ομάδα, καθώς είχαμε ένα προπονητή ακίνητο 5 χρόνια (Μέλκας), ο οποίος δούλεψε ανενόχλητος, φτιάχνοντας σταδιακά την ομάδα, με αποτέλεσμα αρκετοί παίκτες της ομάδας έδειξαν και διάθεση να μείνουν αλλά και αρκετοί παίκτες προσελκύστηκαν από αυτό το άριστο κλίμα και εντάχθηκαν στο σύνολο. Αυτό δούλεψε και ο Παναθηναϊκός από το 2014, οδηγώντας σε ένα σταθερό ρόστερ που ολοένα ενισχυόταν.
Φυσικά και θα έρθουν και στιγμές που δε θα πάρεις τίτλους γιατί δεν παίζεις μόνο σου. Όμως η σωστή δουλειά είναι που σου δίνει τις επιτυχίες, γιατί μπορεί να αργούν αλλά δικαιώνεσαι. Για αυτό και πρέπει να έρθει ένας σοβαρός προπονητής όπως ο Καλμαζίδης ή οποιοσδήποτε άλλος και ένας τεχνικός διευθυντής που θα ξεκινήσουν την ομάδα από το μηδέν και θα την βάλει σταδιακά ξανά στην τροχιά του Πρωταθλητισμού. Πρέπει να μπουν οι σωστές βάσεις, δημιουργώντας έναν κορμό Ελλήνων παικτών που θα παραμείνει για καιρό και να γίνουν προσεκτικές κινήσεις στους ξένους. Τονίζω τον τεχνικό διευθυντή γιατί αυτός λειτουργεί και ως ισορροπία γιατί δεν είναι σωστό ούτε η διοίκηση να είναι άκρως παρεμβατική αλλά ούτε και ο προπονητής πρέπει να έχει τον έλεγχο των πάντων γιατί δεν πρέπει να υποκαθιστά τη διοίκηση. Ο τεχνικός διευθυντής χτίζει τη γέφυρα μεταξύ των 2 και με τις γνώσεις του βοηθάει τον προπονητή στο να πετύχει τους βραχυπρόθεσμους στόχους και παράλληλα να συνεργαστούν για τους μεσο- και μακροπρόθεσμους στόχους της ομάδας. Δεν είναι τυχαίο κιόλας που μεγάλες ομάδες χρησιμοποιούν παλιούς τους παίκτες στο πόστο αυτό.
Συγγνώμη αν κούρασα, αλλά όταν γράφω θέλω να γράφω πολλά πάνω στο βόλεϊ. Έχουμε μια λατρεία και εμείς. Τι να κάνουμε?
