Πάντως θα την πω την αμαρτία μου και δεν έχει καμία σχέση με το ξένο που είναι πιο γλυκό, αλλά φανταστείτε εκεί μπροστά σε ελεύθερη θέση να είχαμε τον Λιβάγια. Φοβερός παίκτης για τα Ελληνικά δεδομένα. Με εκνεύρισε λίγο σήμερα γιατί του είχε βγει η γλώσσα από το κυνήγι των Μιχάι και Εσίτι και μπήκε λίγο στη γενικότερη φιλοσοφία των κλόουν (συνήθως είναι αντρούκλα, τρώει και δίνει ξύλο) και έκανε 2-3 υπερβολικές βούτες, αλλά γενικά για άλλη μια φορά ήταν συγκινητικός. Κρίμα που τα καλύτερα του χρόνια τα σπαταλάει σε μια άτεχνη - φοβικής φιλοσοφίας ομάδα σαν την ΑΕΚ.
Τέλος, δύο μικρές παρατηρήσεις.
1. Η κεφαλιά του Ολιβάρες στον Βαρέλα είναι εσκεμμένη και κατ'εμέ μέχρι και κόκκινη. Δεν έχει καμία σχέση με διεκδίκηση της μπάλας. Τη ρίχνει ξερά αφού έχει πέσει στο έδαφος και ο Βαρέλα έχει πάρει την κεφαλιά. Πολύ βρώμικος παίκτης, τραβήγματα, σπρωξίματα και γενικά όποιος του δίνει έστω και ένα δευτερόλεπτο διεκδίκησης της μπάλας στην άμυνα είναι αφελής. Ας ρωτήσει και τον Κολοβέτσιο.
2. Το έχω παράπονο, 3-4 χρόνια τώρα να βρούμε έναν δύο παίκτες από τη μέση και μπροστά που να μπορούν να υποδεχθούν τη μπάλα με πλάτη και υπό πίεση, να την κατεβάσουν, να τη μοιράσουν ή να κάνουν την περιστροφή. Η ΑΕΚ στην καλή της χρονιά είχε τρεις. Τον Λιβάγια, τον οικοδόμο και παρόλο το μικρό του μέγεθος, ναι τον Αραούχο. Οι πιο πίσω δεν κυκλοφορούσαν μπάλα ούτε συνοδεία περιπολικού. Και όμως βγάλαν ένα χρόνο σούπερ με αυτή τη λογική. Εμείς γιατί τους σνομπάρουμε; Δεν είναι κατανοητό πόσο χρήσιμος είναι ένας τέτοιος παίκτης; Αν θυμηθούμε τη Βίντι και τη Σλόβαν ή απλά αν δούμε τα τελευταία 20 λεπτά σήμερα, ίσως αλλάξουμε γνώμη.