Θέλω ένα κλασικό 4-2-2-1-1.
Συγκεκριμένα:
Πάσχα ή Ζίφκο στο τέρμα (δεν νομίζω στην παρούσα φάση να είναι καλύτερος ο ένας από τον άλλο)
Βαρέλα-Ίνγκα στόπερ
Μάτος-Γιαννούλης μπακ με ανεβάσματα ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ
Αουγκούστο (ή Εσίτι) -Μίσιτς στο κέντρο, με Εσίτι καθαρά αμυντικό χάφ και ένα είδος στόπερ πριν τα στόπερ
και Μίσιτς καθαρό 8άρι να μοιράζει παιχνίδι
Λημνιό-Μπίσε στα άκρα
Δίπλα τους ο Άκπομπ ως ο παίχτης που θα παίρνει πρώτος τις ψηλές μπαλιές να μοιράζει δεξιά-αριστερά ή μπροστά
Σβιντέρσκι επιθετικό.
Το είχα αναφέρει και πριν το αγώνα του πρωταθλήματος - ο βάζελος έχει νεαρούς και θα βασιστεί στα τρεξίματα.
Θα πρέπει να είμαστε σε θέση όταν διώχνουμε ψηλά την μπάλα από την άμυνα, ο κεντρικός μας μέσος να μπορεί να την κερδίζει ή να μοιράζει μπαλιές με το κεφάλι (Άκπομπ) ώστε είτε τα άκρα μας να μπορούν να διεισδύουν είτε ο επιθετικός μας να μπορεί να βρεθεί φάτσα με το γκολ.
Με δύο βασικούς στόπερ και έναν (Εσίτι) μέσο-στόπερ, θα μπορέσουμε να κόβουμε τους αιφνιδιασμούς τους, ενώ τα άκρα μας (Μάτος-Λημνιός και Γιαννούλης-Μπίσε) θα κρατάνε τα δικά τους άκρα πιο πίσω.
Το παραπάνω σχήμα το βλέπω εδώ και καιρό, λόγω των δυνατοτήτων της ομάδος αλλά και των αδυναμιών μας.
Απορώ πραγματικά γιατί δεν το βλέπει κανένας άλλος.
Έχουμε αλλάξει στη θέση ''πίσω από τον επιθετικό'' Μπίσε, Πέλκα, Μίσιτς, Βιερίνια έως και τον Ζαμπά (όταν υπήρχε και αυτός), και ποτέ δεν δοκιμάστηκε ο Άκπομπ που και δυνατό κορμί είναι, και άλμα έχει, και ντρίπλα έχει, και μπορεί να μοιράσει δεξιά-αριστερά, και έχει και σουτ καλύτερο από Πέλκα-Μπίσε και Μίσιτς (στα τελευταία του).