Καλημέρα από το νεφώδες, πλην μη βροχερό Μεταξουργείο!
Καλώς όρισες bersekeros!
Σκοτεινές οι μέρες που ζούμε απ' όλες τις απόψεις. Κοινωνικά, πολιτικά, πνευματικά, είμαστε πολύ χάλια και όσο πάμε χειροτερεύουμε.
Ας πιάσω τα πολιτικά πχ. Ποτέ στα 58 μου χρόνια δεν έχω ζήσει τέτοια κατάσταση, που να μην υπάρχει αντιπολιτευόμενος τύπος. Δηλαδή, υπάρχει, αλλά πνέει τα λοίσθια, έχοντας πολύ μικρή επιρροή. Παλιά αποκαλύπτονταν σκάνδαλα, αλλά ακόμη και το άρωμα σκανδάλου υποχρέωνε τον πρωθυπουργό σε αλλαγές προσώπων. Τώρα τίποτε.
Στη Βουλή η αντιπολίτευση βρυχάται σαν ποντίκι. Ουσιαστικά ο κούλης παίζει μόνος του.
Κοινωνικά ένας ιός έφερε μεγάλες ανακατατάξεις σε όλο τον πλανήτη. Κατ' εμέ εξυπηρετεί σφόδρα τα συμφέροντα κάποιων ισχυρών, και επιταχύνει την ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση της δημοκρατίας παντού, η οποία ξεκίνησε μετά το χτύπημα των δίδυμων πύργων.
Ο ιός όμως έχει καταφέρει και ένα ακόμη πιο σημαντικό χτύπημα: Έκλεισε τις εκκλησίες, κάτι που δεν είχε συμβεί ποτέ από ιδρύσεως Ελληνικού Κράτους, ούτε ακόμη στα χρόνια της κατοχής 1941-44.
Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να ανοίγουν ακόμη και τα κομμωτήρια, να συζητιούνται οι προϋποθέσεις να ανοίξουν τα πεντικιούρ - μανικιούρ, αλλά όχι οι εκκλησίες.
Πνευματικά έχουμε εκπέσει πολύ. Προσωπικά βέβαια δεν περίμενα κάτι καλύτερο γιατί ο πρωθυπουργός, πριν αναλάβει την προεδρία του κόμματός του, είχε ταχθεί δημόσια στη Βουλή υπέρ του νομοσχεδίου του ιδιωτικού συμφωνητικού συμβίωσης, που έδινε νομικά δικαιώματα στα ομόφιλα ζευγάρια. Αυτό ήταν casus beli για την Εκκλησία, αλλά στην πορεία κάποιοι το έκαναν γαργάρα.
Όπως όμως είπε και ο πρωτοπρεσβύτερος της ενορίας μου (ένας από τους πιο σωστούς ιερείς που έχω γνωρίσει στη ζωή μου): "η πανδημία μας θωράκισε την πίστη, μας ενεργοποίησε την αποφασιστικότητα, μας χαλίβδωσε την ενότητα, μας τροφοδότησε την πνευματικότητα. Με λίγα λόγια, εγκαινίασε την εποχή κατά την οποία η πίστη δεν είναι συνήθεια αλλά υπεύθυνη επιλογή, με πολλαπλό προσωπικό, κοινωνικό, οικονομικό και επαγγελματικό κόστος".
Ελπίζω κάποια στιγμή να τελειώσει και η στημένη παρουσία των πολιτικών στις εκκλησίες (για ένα δεκάλεπτο δηλαδή), ιδιαίτερα στις μεγάλες επετείους που υπάρχουν οι κάμερες, επειδή έτσι προτάσσει το πρωτόκολλο (και καλλιεργείται η ψευδαίσθηση του φιλοχριστιανού πολιτικού, προς άγραν ψήφων).
Για το ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται να μιλήσω τα βλέπουμε καθημερινά: Κυριαρχούν οι πλέον απατεώνες, οι πλέον ανήθικοι και οι πλέον διεφθαρμένοι.
Δεν βλέπω φως από το παρόν πολιτικό σύστημα. Θεωρώ ότι για να αλλάξει προς το καλύτερο η τωρινή κατάσταση θα πρέπει να συμβεί ένα γερό τράνταγμα, που θα ταρακουνήσει συνθέμελα το αρρωστημένο σύστημα διοίκησης της χώρας, το οποίο δεν θα αντέξει λόγω σαθρών θεμελίων και θα καταρρεύσει.
Για να είμαι πιο σωστός, αυτό ακριβώς περιμένω.
Υπομονή.
Επιτυχία είναι η συνεχής (έστω και μικρή) βελτίωση.