Συμφωνώ με αυτό που λες γιατί και εγώ πιστεύω ότι ένας σύλλογος είναι ένας οργανισμός με διαφορετικούς τομείς, αλλά εκεί πάμε αλλού. Ο κόσμος δεν ευθύνεται σε καμία περίπτωση για την κακή εικόνα μιας ομάδας. Δεν διοικεί, δεν προπονεί και ούτε αποφασίζει για παίκτες. Ο κόσμος είναι κάτι τελείως ξεχωριστό μέσα στο σύλλογο ή να το πούμε ως τελευταίος κρίκος γιατί ουσιαστικά περιμένει να δει κάτι. Τώρα η ευθύνη του βρίσκεται στο πόσο θέλει να δει κάποια πράγματα ή όχι, το οποίο στη συνολική ευθύνη αντιστοιχεί σε ένα 5%.
Από εκεί και έπειτα τη μεγαλύτερη ευθύνη την έχει η διοίκηση καθώς αυτή χαράσσει τη στρατηγική και την κατέυθυνση του οργανισμού. Αυτή δηλαδή θα φτιάξει τα τμήματα μάρκετινγκ, σκάουτιγνκ, λογιστικής, τα οικονομικά και θα επιλέξει τον προπονητή. Όσο δε τα φτιάχνει αυτά ή τα έχει να υπολειτουργούν, τόσο χειρότερα είναι η ομάδα κάτι που θα λειτουργήσει αρνητικά στο μέλλον και στον κύριο αποδέκτη. Εδώ η ευθύνη πάει στο 50%.
Επείτα ακολουθεί ο προπονητής ο οποίος καλείται να φτιάξει την ομάδα για να πετύχει τους στόχους της διοίκησης. Από το κοουτσάρισμά του και τις επιλογές του σε παίκτες καθορίζονται οι στόχοι και η δυνατότητα επίτευξής τους. Η ευθύνη που του αναλογεί είναι στο 25%.
Το υπόλοιπο 20% πηγαίνει στους παίκτες καθώς οι παίκτες μπορεί να μην είναι οι κατάλληλοι ή να ήρθαν με προδιαγραφές αλλά να μη δικαιώνουν σε καμία περίπτωση τα χρήματα και τους λόγους που αποκτήθηκαν και έτσι να αντικαθίστανται ή να παραμένουν στην ομάδα αν δικαιώνουν την επιλογή του προπονητή και συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων.
Έτσι περίπου θέτω την απόδοση των ευθυνών. Κανονικά δεν συμπεριλαμβάνω το κοινό γιατί είναι ουσιαστικά πελάτης και δε θα μας φταίει ο πελάτης αν η ομάδα πάει χάλια. Επίσης περιλαμβάνω την ύπαρξη ενός τεχνικού διευθυντή και έχω πει πολλές φορές για αυτή τη θέση. Ο Τεχνικός Διευθυντής πρέπει να υπάρχει γιατί είναι η τεχνική φωνή της διοίκησης όταν αυτή δεν έχει γνώσεις και καθορίζει τον μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της ομάδας, ενώ ο προπονητής τον βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό. Επομένως η συνεργασία αυτών των 2 παίζει καθοριστικό ρόλο σε ένα τμήμα.
