Σαν χθες θυμαμαι εκεινη τη μουντη μερα πριν το ματς με τη λιβαδεια που μπηκες με πολιτικα στο γηπεδο μαζι με τον κοντρερας για να μας χαιρετησεις..σαν σημερα θυμαμαι που μολις κοιταξες για τελευταια φορα την 4 αρχισες να κλαις..θυμαμαι ολες τις κινησεις σου εκεινη τη μερα..και καθε καλοκαιρι ηλπιζα οτι θα σε ξαναδω στα ασπρομαυρα..
Κοντοπουτανο πουλεν η χαρα μου μολις αντικρυσα το welcome και σε ειδα με τη φανελα μας δεν περιγραφεται..μονο υγεια ευχομαι...τα αλλα τα ξερω..

















