Odiεπί της ουσίας δε γίναμε σοφότεροι από αυτό το παιχνίδι. έγινε όπως ακριβώς το περιμέναμε και ο ρυθμός του αγώνα ανήκε στον γαύρο, φάγαμε 20+ από λοτζέσκι (ή γκρίν) όπως φοβόμαστε, παίξαμε καταπληκτικά σε αρκετά διαστήματα μέσα στον αγώνα (πολύ πάνω από τις δυνάμεις αυτής της ομάδας), οι κόρακες σημάδεψαν τον καλύτερό μας παίκτη και τον φόρτωσαν με όσα φάουλ μπορούσαν (ο πεινερς πρέπει να ακούμπησε 4 φορές παίκτη του γαύρου σε όλο τον αγώνα και να χρεώθηκε και τις 4 φορές φάουλ), παίκτες μας έπαιξαν με τρομερό πάθος (ο τσόχλας πρέπει να είναι η πρώτη φορά στη ζωή του που έπαιξε onball άμυνα πάνω στον κοντό και όχι 3 μέτρα πίσω), και τέλος, ενώ είχαμε το πάνω χέρι, πάλι χάσαμε. Ε και τι έγινε?
Πάμε παρακάτω, δεν υπάρχει χρόνος για σκέψη (οι ίδιοι τα λένε), προφανώς δεν μπορούμε να διορθώσουμε τα λάθη μας είτε γιατί η ομάδα έχει κακούς παίκτες, είτε γιατί δεν υπάρχει χρόνος να προπονηθεί σωστά η ομάδα και να βγάλει αυτά που πρέπει στο παρκέ (άσχετα αν όλοι λένε οτι τα συνεχή ματς βελτιώνουν μια ομάδα). Οπότε, δε βαρέζε. Την τετάρτη.
μπράβο σε όλους.
