Τι ακούμε Θεέ μου;
Κιθαρίστα, 1000 ευχαριστώ. Μόνο για αυτή τη σκηνή ο Κώστας Φέρρης μπαίνει στην πολύ μεγάλη παγκόσμια κατηγορία. Και φυσικά ο Ξαρχάκος, δεν ήταν ανάγκη να γράψει τίποτε άλλο μετά. Δεν ήταν ανάγκη.
Λακαιδεμόνιε, με γλύτωσες από το να μεταφέρω το The End από το Metalheads
DC, ταπεινά συγγνώμη, προφανώς και είναι ο ¨ψυχάκιας¨ ο Στιβ Μπουσέμι.
Για την κοιλιά του αρχιτέκτονα δε του Peter Greenaway, όλα τα λόγια είναι περιττά.
Σήμερα ημέρα του απλού φαντάρου. Από το Platoon η σκηνή που δείχνει καλύτερα όμως το bonding των brothers in arms είναι εκεί που σε ένα διάλειμμα από την κόλαση χορεύουν μαζί. Και ντουμάνι το όρυγμα, όλα τα καλά παιδιά (Willem Dafoe, Forrest Whitaker, Matt Dilon, Charlie Sheen, Johny Depp) εκεί και τραγουδάνε και χορεύουνε Tracks Of My Tears του Smokey Robinson.
Στα καθ΄ημάς, έχουμε φαντάρο λεβέντη να χορεύει το πιο εμβληματικό ζεϊμπέκικο των τελευταίων 40 χρόνων.
[dailymotion]x81i3n_το-ζεϊμπέκικο-της-ευδοκίας_music[/dailymotion]














