Διαβάζοντας τα ρεπορτάζ με τα νέα της ΠΑΕ και το φόρουμ βγάζω ένα βασικό συμπέρασμα: Ότι αυτή τη στιγμή, όλοι, διοίκηση, προπονητές, παίχτες, οπαδοί, είμαστε σε σύγχυση. Σε θολό τοπίο. Το τι φταίει και δεν πάμε καλά δεν είναι ξεκάθαρο και υπάρχουν χίλιες διαφορετικές γνώμες. Το φορ? Το κέντρο? Ο Ίβιτς? Ο Σαββίδης? Όλοι είναι στην εξίσωση αλλά τίποτα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο ώστε να είναι σίγουρο. Όσο για τις προτάσεις, άλλες χαρακτηρίζονται από απαξίωση των πάντων, άλλες από υπεράσπιση των πάντων, άλλες έχουν το μειονέκτημα ότι βλέπουν την ομάδα μόνο ως ομάδα κι όχι ως ΠΑΕ, εταιρία δηλαδή, που πρέπει να στήνει πρότζεκτ που θα επιτυγχάνουν για να πάει μπροστά και η ομάδα. Λέει πχ κάποιος πάρε παιχταράδες με εκατομμύρια. Χωρίς να υπολογίζει ότι αυτό δεν γίνεται για πολλούς λόγους. Λέει πχ κάποιος άλλος φέρτε Άγγελο. Μα ποιο σοβαρό πλάνο ευρωπαικής ομάδας μπορεί να στηθεί με υλικά τόσο ξεπερασμένα?
Δεν τα γράφω αυτά να κάνω τον έξυπνο, κι εγώ στη σύγχυση και το ψάξιμο είμαι για το τι φταίει κάθε χρόνο. Σ αυτό που έχω καταλήξει χωρίς να είμαι και απόλυτα σίγουρος είναι το εξής: Ενώ ο μεγαλομέτοχος έχει τόσες και τόσες εταιρίες που λειτουργούν ως εταιρίες, στον ΠΑΟΚ τον έχει φάει ο συναισθηματισμός. Ή υπολογίζει πιο πολύ απ όσο πρέπει τη γνώμη του μικρόκοσμου που κινείται στενά γύρω από την ομάδα, συμβουλάτορες, οργανωμένους, διαπλεκόμενους. Τι εννοώ. Ότι ο μέτριος επιβραβεύεται. Περίπου σαν αυτό που λέτε κάποιοι ότι έχουμε γίνει δημόσιο. Έλα εδώ πχ Κίτσιου. Γιατί δεν έχεις βελτιωθεί καθόλου τα τελευταία 2 χρόνια? Δεν δουλεύεις ή αυτό είναι το ταβάνι σου. Στη λίστα αποχώρησης, βρες ομάδα. Έλα εδώ Τζιώλη. Η ομάδα θέλει να παίξει γρήγορα, θέλει άλλου τύπου εξάρι, βρες ομάδα, όπως κι έγινε. Έλα εδώ Κλάους, ισχύει ότι και για Κίτσιου. Έλα εδώ πχ Μαλεζά, θέλω να προωθήσω κάποιον νεότερο για τέταρτο μπακ, είτε για να στήσω κορμό για τα επόμενα χρόνια είτε για να τον πουλήσω. Έλα εδώ Μπίσε, εδώ δεν είναι Κασέρισπορ να τρέχεις μόνο όταν έχεις μπάλα, θα τρέχεις και θα μαρκάρεις αν χρειαστεί μέχρι να σκάσεις, αλλιώς δεν ξαναπαίζεις. Κλπ κλπ. Κι αυτό να ισχύει για όλους, όχι μόνο για τους ξένους, ούτε μόνο για όσους Έλληνες δεν είναι από τα σπλάχνα. Δεν είναι μόνο αυτά που έχω στο μυαλό μου αλλά δε θέλω να γίνει πιο μεγάλο το σεντόνι. Πιο τεχνοκρατική αντίληψη. Δικαιοσύνη και ποδοσφαιρική λογική. Ομάδα πρωταθλητισμού δε γίνεται με ρομαντισμούς, έχουν περάσει προ πολλού αυτές οι εποχές. Τεχνοκρατική αντίληψη δε σημαίνει απαραίτητα εκατομμύρια, σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε αυτά που κάνουν οι άλλες ομάδες του βεληνεκούς μας στην Ευρώπη. Και είναι πολλά που δεν κάνουμε απ αυτά.