Γενική συζήτηση για το ροστερ, μεταγραφικά νέα, αποχωρήσεις

To πλεονεκτημα με το συστημα του Σαντος δεν ηταν η φοβερη τακτικη αλλα η παρουσια συγκεκριμενου πλανου μεσα στο γηπεδο το οποιο δεν αλλαζε ποτε.

4-2-3-1 με τον καθε παικτη να εχει συγκεκριμενο ρολο και απλα πραγματα. Δεν γινοταν ποτε αλχημιες. Ως αποτελεσμα αυτο ειχε την ομαδα φοβερα οργανωμενη και συμπαγεις στο γηπεδο.

Προβλέψιμο ποδόσφαιρο μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα...
Σχεδόν μόνο μετά από κάνα κλέψιμο ψηλά και με κάνα στημένο βάζανε γκολ όλες οι ομάδες του δον καρπούζα...
Το κατενάτσιο του 21ου αιώνα, αν με ρωτάς προσωπικά...Ποδόσφαιρο σκοπιμότητας, καταστροφικό, ανέραστο...
Μόνο με 10 ποιοτικούς παίχτες στην 11άδα ίσως να κατάφερνε να γυρίσει παιχνίδι που προηγείται ο αντίπαλος...
Γι αυτό άλλωστε πηγαίναμε άπατοι στην Ευρώπη κάθε χρόνο μαζί του...
Άσε που μέχρι και με την Βέροια στην Τούμπα, μετά το 1-0 "γερά και πίσω" παίζαμε μην φάμε κάνα γκολ και κλαίμε!

Τέσπα...Ελπίζω και προσεύχομαι να μην τυχόν τον έχουν πια στα υπ όψιν για να τον ξαναπροτείνουν, αυτά τα απομεινάρια της συντροφιάς του δαχτυλιδιού που ζώνουν ακόμα τον Π.Α.Ο.Κ. και τον Ιβάν...

Μεχρι να κλεισει προπονητης, μεταγραφη δεν θα κανουμε. Πχ μπορει ο νεος προπονητης να θελει να παιξει με 6αρι μπροστα απ τους στοπερ να κανει παιχνιδι, στυλ Γκαρσια. Εμεις δεν μπορυμε να του δειξουμε τον Ενντοι..Βεβαια ο συγκεκριμενος παιζει κ αλλου και θα τον ηθελα, δεν εχουμε τοσο δυνατο.

Θα κάνω μια προσπάθεια να κάνω έναν απολογισμό της σεζόν 2016-17. Οι απόψεις είναι καθαρά υποκειμενικές, οπότε δεν χρειάζεται να μπούμε σε αντιπαραθέσεις. Ο καθένας γράφει την άποψή του.


ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ 2016-17

1. ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ SUPERLEAGUE

Όπως κάθε χρόνο ξεκινήσαμε και φέτος με στόχο να χτυπήσουμε τον Ολυμπιακό, και να πάρουμε το πρωτάθλημα. Όλοι ξέραμε βέβαια ότι για να γίνει αυτό έπρεπε να αλλάξει η σάπια διοίκηση του Ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς και οι σχέσεις εξάρτησης που είχαν πολλές ομάδες της Superleague με τον Ολυμπιακό. Αυτό όμως δεν κατέστη δυνατόν να συμβεί, καθώς οι εκλογές της ΕΠΟ, που ελπίζαμε ότι θα γινόντουσαν τον Οκτώβριο του 2016, αναβλήθηκαν κι έτσι δόθηκε χρόνος στον Ολυμπιακό να εδραιώσει την (πλασματική) βαθμολογική διαφορά του από εμάς. Ουσιαστικά του χάρισαν ένα ακόμη πρωτάθλημα, αφού, σε όλο τον πρώτο γύρο ο Ολυμπιακός κέρδισε βαθμούς που δεν δικαιούνταν, ενώ, αντίθετα, εμείς χάσαμε βαθμούς που δικαιούμασταν. Η ομάδα όμως στον β΄ γύρο έκανε πορεία πρωταθλητή και σ’ αυτό συνετέλεσε πολύ η άνοδος των χαφ και κυρίως των Shakhov και Biseswar. Οι παίκτες αυτοί ενσωματώθηκαν πλήρως στις απαιτήσεις του Ivic και έδειξαν ότι η ομάδα μπορεί να ελπίζει σ’ αυτούς και στα επόμενα χρόνια. Κοντά σ’ αυτούς μεγάλη βελτίωση έδειξαν οι δύο συνομήλικοι, Πέλκας και Κίτσιου.
Η βελτίωση της ομάδας στον β΄ γύρο ήταν, σε κάποιο βαθμό, λογική και αναμενόμενη, γιατί χρησιμοποιούσε στο βασικό της σχήμα αρκετά νέα αποκτήματα (Matos, Varela, Crespo, Canas, Shakhov, Biseswar, Campos, Prijovic και Henrique) που κάποια στιγμή βρήκαν το ρόλο τους στην ομάδα.
Το μόνο πλήγμα όσον αφορά στο ρόστερ μας ήταν η αποχώρηση του πιο φορμαρισμένου και επικίνδυνου παίκτη μας, του Rodrigues, μια αποχώρηση που δεν περιμέναμε, που μας αιφνιδίασε και για την οποία χάσαμε αρκετό χρόνο μέχρι να φέρουμε τον αντικαταστάτη του, αλλά και ακόμη περισσότερο μέχρι κι αυτός να ενσωματωθεί στην ομάδα. Ουσιαστικά τον πραγματικό Βραζιλιάνο θα τον δούμε του χρόνου.

Την πορεία μας στο πρωτάθλημα μπορούμε να την χωρίσουμε σε 4 κομμάτια:

Α. Οι πρώτες 10 αγωνιστικές:
Αφορά στους αγώνες από την έναρξη του πρωταθλήματος μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου, που δώσαμε τον αγώνα ΠΑΟ – ΠΑΟΚ 1-0. Η απόδοσή μας σ’ αυτό το διάστημα ήταν γενικά πολύ μέτρια, με διακύμανση από καλή έως απογοητευτική. Μαζέψαμε μόλις 14 βαθμούς, με 4 νίκες (Παναιτωλικός, Ηρακλής, ΑΕΚ στην Τούμπα και Αστέρας εκτός) όλες με ένα γκολ διαφορά, 2 ισοπαλίες (Ξάνθη μέσα, Βέροια έξω) και 4 ήττες (Ολυμπιακός, Πανιώνιος, ΠΑΟ εκτός και Ατρόμητος εντός). Τα γκολ ήταν 10-10. κατά γενική ομολογία παίζαμε καλύτερα από ότι έδειχνε το τελικό σκορ, αλλά χάναμε πάρα πολλές ευκαιρίες και βαθμούς. Η διαιτησία μας στέρησε 2 βαθμούς από τον αγώνα Βέροια – ΠΑΟΚ και τουλάχιστον ένα από τον αγώνα Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ. Στο διάστημα αυτό συνέβη και το σοβαρό εσωτερικό πλήγμα της διένεξης μεταξύ του Ivic και του Τζαβέλλα. Ο Ivic θεώρησε υπεύθυνο τον Τζαβέλλα για την ήττα στην Τούμπα από τον Ατρόμητο (3-4). Εμμέσως τον κατηγόρησε για συνειδητά χαμηλή απόδοση, ώστε να ζημιωθεί η ομάδα. Η διένεξη οδήγησε στην αποπομπή του Τζαβέλλα από την ομάδα, αν και είχε πρόσφατα ανανεώσει μέχρι το 2020. Τα απόνερα της διένεξης μας οδήγησαν και στην ήττα μέσα τη Λεωφόρο με 1-0, μετά από μια πολύ μέτρια εμφάνιση. Η επιλογή του προπονητή να συνεχίσει με Brkic ως βασικό τερματοφύλακα δεν του βγήκε κι έτσι γρήγορα επανήλθε ο Γλύκος.

Β. Οι επόμενες 10 αγωνιστικές (11η – 20η):
Από την επόμενη αγωνιστική, 11 Δεκεμβρίου, ξεκινάει ένα ρεσιτάλ πρωταθλητισμού, με 8 νίκες 1 ήττα και 1 ισοπαλία.
Αξίζει να αναφερθεί ότι από τις 8 νίκες οι 5 σημειώθηκαν εκτός έδρας (Κέρκυρα, Λεβαδειακός, ΠΑΣ, Παναιτωλικός, ΑΕΛ) και οι υπόλοιπες τρεις εντός: (Πλατανιάς, Λεβαδειακός και Αστέρας Τρίπολης).
Η μοναδική ήττα σ’ αυτό το διάστημα προήλθε από τον ΠΑΣ μέσα στην Τούμπα, όπου η μπάλα δεν ήθελε να μπει και η ισοπαλία έγινε στην 20η αγωνιστική μέσα στην 4η στην βαθμολογία Ξάνθη (0-0). Στους 10 αυτούς αγώνες μαζέψαμε 25 βαθμούς, με γκολ 19-3.

Γ. Οι τελευταίες 10 αγωνιστικές (21η – 30η):
Στο τελευταίο τρίτο της κανονικής σεζόν κάναμε 2 άσχημες εμφανίσεις, στο Καυταντζόγλειο (1-1 με Ηρακλή) και στο ΟΑΚΑ (3-0 από την ΑΕΚ). Οι υπόλοιποι 8 αγώνες όμως ήταν και πάλι νικηφόροι. Αυτή τη φορά αξιοποιήσαμε πλήρως την Τούμπα (Βέροια, Ολυμπιακός, Πανιώνιος, ΑΕΛ, ΠΑΟ και Κέρκυρα) και είχαμε και δύο εκτός έδρα νίκες στο τέλος, στον Ατρόμητο και τον Πλατανιά.
Απολογισμός: 8 νίκες, 1 ισοπαλία και μία ήττα. 25 βαθμοί και 23-6 γκολ (τα 3 στο ΟΑΚΑ).

Δ. Τα play-off.
Στα play-off ζήσαμε την κατάρρευση της ομάδας. Η αγωνιστική εικόνα μας, από τον πρώτο κιόλας αγώνα, ΠΑΟΚ – ΑΕΚ 0-1, ήταν απογοητευτική: καμία σωστή επιθετική ανάπτυξη, κανένας αυτοματισμός, παρά μόνο γιόμες που δεν οδηγούσαν πουθενά. Μεσοαμυντικά η ομάδα εμφάνιζε πανικό και έλλειψη συνοχής με αποτέλεσμα να δέχεται εύκολα το γκολ. Τα ίδια έγιναν και στον δεύτερο αγώνα, όπου ενώ χάναμε 1-0, μας έσωσε ένα κουτάκι μπύρας. Αναθαρρήσαμε μετά τις δύο νίκες επί του Πανιωνίου με 1-0, αλλά και πάλι η ομάδα δεν ξεπέρασε το μέτριο, ενώ ωφελήθηκε και από τις απουσίες κάποιων παικτών - κλειδιών του Πανιωνίου. Οι τελευταίοι δύο αγώνες με ΑΕΚ εκτός και ΠΑΟ εντός, ήταν κακός ο πρώτος και τραγωδία ο δεύτερος. Στον αγώνα αυτόν, προκειμένου να βγούμε πρώτοι, χρειαζόμασταν απλά μια νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που τον είχαμε συντρίψει ΚΑΙ στο πρωτάθλημα ΚΑΙ στο κύπελλο, στο ίδιο γήπεδο και που είχε χάσει και τους λίγους καλούς του παίκτες και έφτασε να παίζει με 20χρονα.(Ευαγγέλου, Χατζηγιοβάννης και Πίσπας). Κι όμως με τα 20χρονα κατάφερε και γύρισε το ματς από 2-1 στο 69΄ σε 2-3. Η χρονιά λοιπόν έκλεισε όσο πιο άσχημα γινόταν αν και, μετά την κατάκτηση του κυπέλλου και την είσοδό μας στα play-off με +2 βαθμούς, διαφαινόταν ότι θα ήταν η πιο πετυχημένη από αναλήψεως του Ιβάν και μετά.
Ουσιαστικά η ομάδα στους 6 αγώνες των p.o. δεν κατάφερε να σκοράρει κανένα γκολ με ασιστ. Όλα τα γκολ προήλθαν από πολύ καλές ατομικές προσπάθειες: Prijovic με Πανιώνιο, αυτογκόλ στη Νέα Σμύρνη, Biseswar και Henrique με ΠΑΟ στην Τούμπα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Τι να συζητάμε για ρόστερ, μεταγραφές κι αποχωρήσεις τώρα ρε παίδες?
Έχουμε ή δεν έχουμε πάρει χαμπάρι τι μας γίνεται στην ουσία, όντας μέσα στο Ελληνικό ΠρωΚτάθλημα?

Όταν ο χοντρέμπορας της λουκουμόσκονης έχει στημένα κοράκια, σημαιάκια, παρατηρητές, Κουκουλ@κη αρχηγό στην διορισμένη απ τον ίδιο τον γιο του "Κρόκου" ΚΕΔ, εισ@γγελείς του final four της Πόλης, δικ@στές κι επιτροπές της ΕΠΟ και όλα τα γκαιμπελικά ΑΡΔοσυστήματα του χαβουζοβοθρολίμανου και το 95% της υπόλοιπης Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης και της πόλης-έδρας μας και προσλαμβάνει Αλβανό προπονητή για να μας τρολάρει...

Όταν μάλιστα κι εμείς πάμε απέναντι σε όλους αυτούς δίχως ούτε έναν σύμμαχο και μάλιστα με όπλα μας κάτι "σφεντόνες" τύπου Μπούρδ@ς και "μαύρα μάτια" (κάναμε να δούμε νίκη σε δίκη) στο νομικό, Κυρ-κύρια στο επικοινωνιακό, γιο του κουμπάρου (πρώην νομικού συμβούλου του τραβελόγαυρου επί πολλά χρόνια και Προέδρου της γλοιώδους ΕΠΟ) του ευρωβολευτή (που μας κορόιδεψε στο θέμα χρεών ενώ του φτιάξαμε πολιτική καριέρα) στην γενική διεύθυνση και μέλος του Δ.Σ., ψηλού πρώην τερματά υπεύθυνου (ελπίζω πλέον πρώην) ακαδημιών και αρχηγού (ελπίζω πάλι πρώην) αποστολής, τότε "μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά, μαύρη σαν καλιακούδα"...

Όταν μάλιστα με όλα τα παραπάνω παίζονται ανώνυμα δεκάδες εκατομμύρια κέρδη στο στοίχημα όλης της Γης...

Τότε για ποιο ρόστερ και ποιον προπονητή να λέμε μωρέ παίδες?
Πόσο μπορούν αυτοί, όσο και καλοί να ναι ("και την Μπαρτσελόνα να φέρω στην Ελλάδα ΠρωΚτάθλημα δεν θα πάρει" είχε δηλώσει παλαιότερα ο Ιβάν κι από τότε δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο, μην πω μάλιστα το αντίθετο με "όλη την Αθήνα ενωμένη"), να αντισταθούν σε όλες τις παραπάνω "δημοκρατικές δυνάμεις", έχοντας μάλιστα και αβολίδωτα μέσα στα όπλα τους, αντί για κανονικές σφαίρες?

Ελπίζω λοιπόν να κατανοήσουν πλέον την κατάσταση οι υπεύθυνοι και να προχωρήσουν σε βαθιές τομές, φέρνοντας αν χρειάζεται ακόμα και ανθρώπους που δεν μιλάνε καν Ελληνικά στις παραπάνω θέσεις για αντικαταστάτες όλων!!!!

Αποχωρήσεις-αντικαταστάσεις χρειάζονται άμεσα λοιπόν, αλλά φαίνεται όχι μόνο στο ρόστερ, ώστε να φτάσουμε να βελτιωθούμε ουσιωδώς ως οργανισμός Π.Α.Ο.Κ., όχι μόνο στο άμεσο, μα κυρίως στο μεσομακροπρόθεσμο μέλλον...




Υ.Γ. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όλα τα παραπάνω είναι μια καθαρά προσωπική μου άποψη και τίποτε άλλο...

Υ.Γ. 2...Ωχωχωχ...Η πολλή παρέα φταίει θαρρώ που διαβλέπω ότι έπαθα και του λόγου μου kat5...

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ 2016-17
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

2. ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η κατάκτηση ενός κυπέλλου μετά από 14 έτη είναι πλέον γεγονός. Επιτέλους ένας τίτλος!
Η ομάδα ξεκίνησε τερματίζοντας πρώτη στους ομίλους, με μία μόνο άσχημη απόδοση, αυτήν μέσα στα Τρίκαλα, που έληξε 0-0 (τρεις ημέρες μετά την αποπομπή Τζαβέλλα).
Στη συνέχεια κάναμε δύο καλές εμφανίσεις με Παναιτωλικό (2-0 στο Αγρίνιο και 4-1 στην Τούμπα) και προκριθήκαμε και επί της Ξάνθης νίκη με 1-2 εκτός, η οποία ουσιαστικά έκρινε την πρόκριση αν και στη ρεβάνς παίξαμε άσχημα και χάσαμε 0-1.
Στους ημιτελικούς παίξαμε με ΠΑΟ και προκριθήκαμε χάρη στο εντυπωσιακό δεύτερο ημίχρονο στην Τούμπα. Δεν παίξαμε καλά στον πρώτο αγώνα, ούτε στο πρώτο ημίχρονο στην Τούμπα.
Στον τελικό κάναμε ικανοποιητική εμφάνιση και πήραμε την κούπα πανάξια. Ο διαιτητής μας αδίκησε μη δίδοντας καθαρό πέναλτυ (και 2η κίτρινη στον Simoes) στη φάση που προηγήθηκε του γκολ, το οποίο ήταν off-side. Θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει πολύ πιο εύκολα και πολύ λιγότερο αγχωτικά, αν ο Γλύκος δεν έκανε την γκάφα της χρονιάς και δεν έβαζε την ΑΕΚ πάλι στο παιχνίδι, στο 1-1.

3. ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Ξεκινήσαμε θετικά, αποκλειόμενοι μεν από τον Ajax, αλλά με καλές εμφανίσεις. Με ξένισαν οι δύο μεγάλες χαμένες ευκαιρίες του Αθανασιάδη, που με εκνεύρισαν πολύ, αλλά έδειξαν το τι θα βλέπαμε από πλευράς του στη σεζόν που πέρασε.
Η συνέχεια ήταν σχετικά καλή με νίκη μέσα στη Δυναμό Τιφλίδας και ισοπαλία στην Τούμπα με την Fiore. Ακολούθησαν όμως δυο άσχημες εμφανίσεις (ήττες) με την Καραμπάχ. Κι ενώ πιστέψαμε ότι δεν θα έχουμε μέλλον στην Ευρώπη, ήρθε η πολύ καλή εμφάνιση και νίκη μέσα στη Φλωρεντία με 3-2, η οποία μας έδωσε την πρόκριση στους 32 του E.L.
Στη φάση των 32 μας έτυχε η Schalke από την οποία χάσαμε με 0-3 στην Τούμπα κι εκεί τα –όποια – όνειρα για πρόκριση πήραν τέλος. Στη ρεβάνς παίξαμε καλά και πήραμε παλικαρίσια ισοπαλία με 1-1.
Γενικά η Ευρωπαϊκή πορεία μας κρίνεται καλή, αλλά με πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή μας.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΚΑΙ ΡΟΣΤΕΡ

Α. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
Ο Ivic ανέλαβε την ομάδα σε πολύ χάλια περίοδο, πέρυσι στις 9 Μαρτίου, με την ομάδα να είναι εκείνη τη στιγμή εκτός στόχου 5άδας. Κατάφερε όμως με καλή δουλειά να την κάνει και πάλι ομάδα και στα play-off να δείξει ότι ήταν ξεκάθαρα ανώτερη των υπολοίπων.
Περιμέναμε λοιπόν, στη νέα χρονιά, ακόμη καλύτερα πράγματα. Ωστόσο ο πρώτος γύρος δεν ήταν καλός. Η ομάδα δεν είχε σταθερότητα, αλλά πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της. Ξεκινάει καλά στην Ευρώπη, παρ’ όλο που αποκλείστηκε από τον Ajax, αλλά και στην Ελλάδα με δύο νίκες (Παναιτωλικός μέσα και Αστέρας εκτός) από τις οποίες στη δεύτερη είχαμε και κόντρα διαιτησία. Παρ’ όλα αυτά ακολουθεί μια μέτρια εμφάνιση στην Τούμπα με Ξάνθη και μια άσχημη μέσα στη Βέροια.
Ακολούθησαν δύο Ευρωπαϊκές αποτυχίες με Qarabag (μέσα – έξω) που ουσιαστικά μας αποτελείωσαν Ευρωπαϊκά, αλλά ήλθε το έπος της Φλωρεντίας και συνεχίσαμε.
Τον Φεβρουάριο που παίξαμε με τη Schalke φάνηκε η απειρία του. Σε γενικές γραμμές πάντως ο δεύτερος γύρος του ΠΑΟΚ ήταν ένας πολύ καλός γύρος και ο καλύτερος β΄ γύρος των τελευταίων ετών.
Τερματίσαμε 2οι, πήραμε το κύπελλο Ελλάδας και όλα έδειχναν ότι θα ήταν η πιο πετυχημένη χρονιά του ΠΑΟΚ, από ανάληψης Ιβάν και μετά.
Στα play-off ωστόσο, η ομάδα κατέρρευσε. Ειδικά στους αγώνες με ΠΑΟ και ΑΕΚ (μέσα - έξω), έδειξε ένα πολύ μέτριο πρόσωπο, που καμία σχέση δεν είχε με το αντίστοιχο περυσινό. Το αποκορύφωμα φυσικά ήταν η νετιος έδρας ήττα από τον ελλιπή ΠΑΟ με 2-3.
Τι πρόσθεσε ο Ivic στον φετινό ΠΑΟΚ;
Μας απάλλαξε από ένα ζιζάνιο (Τζαβέλλας), ενώ για πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, κάναμε έναν πολύ καλό δεύτερο γύρο, άξιο πρωταθλητισμού..

Ποια λάθη κατά τη γνώμη μου έκανε ο Ivic στη διαχείριση του ρόστερ;
1. Περιθωριοποίησε τον Χατζηισαΐα. Εντάξει ο Σταυρουπολίτης έκανε λάθος που δεν δέχτηκε να πάει δανεικός στο Βουκουρέστι, θεωρώ όμως άσχημη την επιλογή να τον τιμωρήσει με το να τον έχει να προπονείται με την Κ20. Μιλάμε για περιουσιακό στοιχείο της ομάδας, που τον είχαμε αγοράσει 500 χιλιάρικα από τον Πανιώνιο, έξι μήνες πριν. Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί αγωνιστικά για φέτος. Τώρα δεν μπορείς να τον πουλήσεις (ποιος θα αγοράσει ανενεργό παίκτη, εκτός αν τον δώσεις τζάμπα), παρά μόνο να τον δώσεις εκ νέου δανεικό. Ήταν τέτοιο το πείσμα του Σέρβου, που μετά την απομάκρυνση του Τζαβέλλα προτίμησε να βγάλει τη σεζόν με 3 στόπερς παρά να ενεργοποιήσει τον Χατζη.
2. Περιθωριοποίησε, εκ νέου, τον Pereyra, παρ’ όλο που ήταν ο πιο επικίνδυνος επιθετικός μας όσο έπαιξε στον ΠΑΟΚ. Τον έβαζε μόνο προς το τέλος, σε όσα παιχνίδια τον έβαλε καθώς και σε ορισμένα κυπέλλου και πάντοτε σαν εξτρέμ ή σαν χαφ. Παρ’ όλες τις λίγες συμμετοχές του κατάφερε στον πρώτο γύρο να βγάλει, κατ’ ουσίαν, 6 γκολ, περισσότερα από τον Κλάους και τον Κουλούρη που είχαν πολύ περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Η σκανδαλώδης επιμονή του στον απαράδεκτο φέτος Κλάους και μετά στον Κουλούρη οδήγησαν τον Pereyra στην έξοδο.
3. Η διαχείριση του Τζιόλη. Εντάξει, ήταν αργός, αλλά δεν ήταν πολύ μεγάλος (31 ετών πέρυσι) και ήταν το βασικό μας 6ρι και αρχηγός σε όλη την περσινή περίοδο, συμπεριλαμβανομένης και της περιόδου που η ομάδα ήταν υπό την τεχνική του ηγεσία. Στο κάτω-κάτω σαν 6ρι μόνο τον Canas είχαμε και ο Τζιόλης θα μπορούσε να δώσει αρκετές λύσεις με ομάδες της SL.
4. Δεν έδωσε ευκαιρίες σε αρκετούς Έλληνες: Γιαννούλης στον πρώτο γύρο, Δεληγιαννίδης στον δεύτερο, ακόμη και στον Πέλκα κατά τον πρώτο γύρο. Επίσης απαξίωσε τον Χαρίση, ο οποίος θα συμφωνήσω ότι φέτος δεν ήταν καλός όσο έπαιξε, αλλά στο τέλος, που τα υπόλοιπα χαφ τα είχαν παίξει, θα μπορούσε να δώσει λύσεις.

Να μείνει ή να φύγει ο Ivic;
Η εμφάνιση της ομάδας στα p.o. ήταν απογοητευτική και εκτός πάσης λογικής. Είχε κάνει το καλύτερο β΄ γύρο από όλες τις άλλες ομάδες, είχε πάρει το κύπελλο και μπήκε στα p.o. με +2 από ΑΕΚ και Πανιώνιο και +1 από ΠΑΟ. Ό,τι καλύτερο τόσο αγωνιστικά όσο και στην ψυχολογία της ομάδας. Παρ’ όλα αυτά η συνέχεια στα play-off ήταν απογοητευτική. Το τι φταίει δεν θα το μάθουμε ποτέ. Εύχομαι όμως να το ξέρουν ο Ivic και ο Michel και να το λάβουν υπ’ όψη τους στη νέα σεζόν. Προσωπικά, παρ’ όλο που ο Σέρβος με εκνεύρισε πολύ με την εικόνα της ομάδος στο τέλος, μένοντας πιστός στο αξίωμα ότι για να κάνει καλή ομάδα πρέπει να έχεις τον ίδιο προπονητή επί χρόνια, ψήφισα την παραμονή του. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι δε ένα δίκαιο πρωτάθλημα θα είμασταν τώρα πρωταθλητές.
Θα επισημάνω επίσης και την απουσία σοβαρού φορ, αφού αυτό που έγινε φέτος με τον Αθανασιάδη δεν έχει προηγούμενο: Ο βασικός μας φορ, χρόνια τώρα, με τουλάχιστον 15 γκολ κάθε χρόνο στο πρωτάθλημα, δεν σκόραρε ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ αγώνα πρωταθλήματος και μάλιστα όντας στην καλύτερη ηλικία (28). Ο Ivic του έδωσε πολλές ευκαιρίες για να επανέλθει, αλλά όλες αποδείχθηκαν μάταιες.

Ωραιος Αποστολη! Φυσικα θα παιχθει αντιγραφη και επικολληση/ αναγνωση στο word.

Υ.γ. Αντε βρε αδερφε γραψε μας και για το ροστερ,στο πιο ενδιαφερον κομματι βρηκες να κανεις παυση?

Ήθελα να γράψω κάτι για το ρόστερ, την πάσα την πήρα από τον Κόλκα

Ομάδα με Κασεμίρο, Κρος και Μόντριτς σε καλή μέρα δεν μπορεί να χάσει ποτέ...

Τριάδα στο κέντρο με αμυντικά χαφ.
Σύστημα 4-3-1-2 με δεκάρι τον Ισκο.
Σας θυμίζει κάτι; Μίλαν. Η καλή Μίλαν του 4-3-1-2


Πάμε στον ΠΑΟΚ.

Λαρισα 0:2 ΠΑΟΚ
Είδαμε πολύ καλό ποδόσφαιρο με τριάδα Τσίμιροτ Κάνιας Σάκοφ, ελεύθερος ο Μπίσεσβαρ και ο Μυστακίδης μέσα ή κοντά στο κουτί. Καλό παιχνίδι και από Κουλούρη.

Ατρόμητος 0:2 ΠΑΟΚ (Δεν βρήκα εικόνα)
ΠΑΟΚ (Βλάνταν Ίβιτς):
Μπρκιτς
Κίτσιου Κρέσπο Μαλεζάς Λέοβατς
Κάτσε Κάνιας Τσίμιροτ
Κάμπος Κουλούρης Μπίσεσβαρ

Αυτήν την φορά δεν παίξαμε 4-3-1-2 αλλά 4-3-3 με Μπίσεσβαρ να κινείται προς τα αριστερά.
Πάλι όμως κατεβαίνουμε με τρια αμυντικά χαφ, η ομάδα τα πάει μια χαρά με 2-0 σκορ υπέρ της στο ημίχρονο.
Δεν δεχθήκαμε πολλές επιθέσεις, περάσαμε σχετικά ήσυχο απόγευμα στο Περιστέρι.

Συμπέρασμα:
Χρειαζόμαστε παικταράδες στο κέντρο, να ελέγχουν το παιχνίδι για την πλάκα κόντρα σε Ξάνθη/Τρίπολη κτλ.

Χρειαζόμαστε παικταράδες στο κέντρο, να κατεβαίνουμε στο ΟΑΚΑ με την αεκ και να έχω εγώ την μπάλα, να κάνω κουμάντο εγώ στο γήπεδο. Δεν ακουμπάμε μπάλα όταν κατεβαίνουμε οακα ή λεωφόρο. Το σιχαίνομαι αυτό, να κατεβαίνει η ομάδα μου και να μην ακουμπάει μπάλα.

Αυτά, μου ήρθε φλασιά πριν λίγα λεπτά και είπα να τα γράψω.
Ευπρόσδεκτη φυσικά η συζήτηση.

Εκεινη η Μιλαν επαιζε 4-3-1-2 αλλα τρεις απο τους τεσσερις του κεντρου ηταν 10αρια .Εμεις ενα 10αρι εχουμε και αυτο περπατητη.

John δεν θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο με τις τοποθετησεις σου.

Επισης θελω να προσθεσω δυο παρατηρησεις.
1.Με βαση το υλικο που διαθετουμε η τοποθετηση 3 χαφ στο κεντρο ειναι υποχρεωτικη .Κατα τη γνωμη μου για να παιξεις 4-3-3 με δυο αμ. χαφ και ενα δεκαρι, θα πρεπει ειτε α)ενα απο τα δυο στοπερ σου να μπορει να ανεβαινει και να βοηθα ως 3ο χαφ οπου και οποτε κριθει αναγκαιο, ειτε να διαθετεις δυο χαφ που να μπορουν να συμμαζευουν το κεντρο μονα τους(βλ. Γκαρσια-Βιτολο). Κατα τη γνωμη μου και παλι, δεν διαθετουμε ουτε το ενα ουτε το αλλο προαπαιτουμενο.

2. Θεωρω επισης οτι εκεινο που επαιξε σημαντικο ρολο στα ματς που ανεφερες, ειναι ο αιφνιδιασμος του αντιπαλου προπονητη λογω του συστηματος που ειχε επιλεξει ο Ιβιτς. Αυτο επειδη, οσες φορες παιξαμε με 2 αμ. χαφ , η δυναμη μας βρισκοταν στα ακρα με αποτελεσμα οι αντιπαλοι προπονητες να θωρακιζουν τα ακρα τους και να δυσκολευομαστε στην αναπτυξη. Με αλλα λογια καταφεραμε να γινουμε προβλεψιμοι.Ετσι η τοποθετηση τριων χαφ στα ματς με Λαρισα, Ατρομητο μας εδινε δυναμη και στον αξονα.

υ.γ. τη λυση θα δωσει η μεταγραφη ενος πολυ ποιοτικου οχταριου που θα μπορει να μεταφερει το παιχνιδι με ανεση απο την αμυνα στην επιθεση.

Συμφωνώ με τους απο πανω.

@ john4serres ο ρόμβος είναι αποτελεσματικο σύστημα αρκεί να έχει τους κατάλληλους παίκτες. Είναι ωραίο για παράδειγμα να βλέπεις τον Μπισε εκτός περιοχής και συγχρόνως τα φορ να κάνουν κινηση.

Ομως πιστεύω ότι τα φορ στο συγκεκριμενο συστημα θα πρέπει να έχουν την ικανότητα να βγαίνουν και στα άκρα ώστε να βοηθούν τα ακραία μπακ στο ανέβασμά τους αλλιώς θα υπάρχει θέμα στα άκρα. Θα μπορουσε να γίνει ενδιαφερον σύστημα με παίκτες στις θέσεις των επιθετικών με πολυφωνία για παράδειγμα όπως ο Ενρίκε, ο Μυστα και ο Φακούντο.

Αν εξαιρέσεις Κλαους και Κουλουρη (οι οποιοι περιμενουν στην μικρη περιοχη του αντιπαλου)οι υπολοιποι μπορουν να παίξουν. Μεχρι και ο Πρίγιοβιτς έχει την τεχνικη να κρατησει μπαλα στα πλαγια.

Χρειαζόμαστε φυσικά και μια μεταγραφή περιφερειακού επιθετικού, μην το ξεχνάμε.