Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδα μας είναι ότι οι ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στον ΠΑΟΚ παίζουν χωρίς να κοροϊδεύουν, δεν κάθονται πάνω στα συμβόλαια τους και κανείς δεν έχει να πει μια κακιά κουβέντα .
Όλοι τους δίνουν όλο τους το είναι , δεν μπορώ να ξεχάσω τραγικές στιγμές που έχουμε ζήσει με διάφορους <<παίκτες>>.
Ο Βαρέλα είναι ένας απο τους απο τους 2φορές νταμπλούχους του ΠΑΟΚ.
Ο Βαρέλα είναι το μεγαλύτερο παράδειγμα της αλλαγής που έχει συμβεί στον ΠΑΟΚ . Η μεταγραφή του γιου του στην Μπενφίκα τον έθεσε στο περιθώριο ( έχω εκφράσει την άποψη μου σχετικώς ότι για μένα δεν ήταν τόσο μεγάλο λάθος όπως παρουσιάστηκε).
Η ομάδα έμεινε κάποια στιγμή χωρίς στόπερ ,κλήθηκε απο την ομάδα να επανέλθει και το έκανε απο ότι φαίνεται χωρίς 2η σκέψη. Έπαιξε για την ομάδα τα έδωσε όλα. Χθες χειροκροτήθηκε απο τους φιλάλθους για την προσφορά του και ο ίδιος δάκρυσε.
Διαβάζω ότι τα δάκρυα δεν πιάνουν πια.
Στη ζωή όλοι παίρνουμε αποφάσεις ,κάνουμε επιλογές και πληρώνουμε το τίμημα . Κάνουμε λάθη και ζούμε με αυτά. Ίσως έτσι να νιώθει και ο Βαρέλα.
Ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ που με έκανε να νιώσω την χαρά του νταμπλ θα τον έχω για πάντα στην καρδιά μου.
Ο Βαρέλα είναι ο mvp της χρονιάς όχι γιατί ήταν ο καλύτερος παίκτης μας , ο πιο επιδραστικός στο παιχνίδι μας κυρίως γιατί όταν κλήθηκε να παίξει έσκυψε το κεφάλι σαν να ήταν ένας 20 χρόνος και έπαιξε για την ομάδα.
Έπαιξε για την υστεροφημία του, για την αξιοπρέπεια του, σεβάστηκε την ομάδα που του πρόσφερε τόσα πολλά .
Έβαλε τον εγωισμό στην άκρη, έβαλε στην άκρη την αδικία που μπορεί να ένιωθε γιατί ο ίδιος μπορεί να πιστεύει ότι έκανε το καλύτερο για το παιδί του. Σε όλους μας συμβαίνει ενω έχουμε κάνει λάθος να νιώθουμε αδικημένοι.
Ο Βαρέλα με Κρέσπο ήταν το κορυφαίο δίδυμο στόπερ στην Ελλάδα, απροσπέραστο!!!
Ο Βαρέλα φεύγει με ψηλά το κεφάλι και γω είμαι ένας απο αυτούς που τον χειροκρότησαν.