Εμένα πάλι, ειδικότερα όταν ο Ατρόμητος μας πίεσε ψηλά, για 20 λεπτά στις αρχές του 2ου ημιχρόνου, αλλά και σε αρκετά αμυντικά transtions, με φάνηκε να λείπει απ το γήπεδο, δίχως να δω βοήθειες του, ούτε στο σπάσιμο της πίεσης και στο ασφαλές κατέβασμα της μπάλας απ τον άξονα αλλά ούτε κάποια βοήθεια σε καμιά απ τις πτέρυγες...
Ξέρω γω όμως? Μπορεί και να έβλεπα και κάνα άλλο παιχνίδι, ο κακόμοιρος...

Παλεύω ασταμάτητα. Αντιστέκομαι στην αδικία. Οργανώνομαι συνέχεια. Κατακτώ, μόνο τίμια. = Π.Α.Ο.Κ.
Χρηστάρα, ζεις μέσα στην καρδιά μου, ώσπου να ξανανταμώσουμε, στου Παραδείσου τα τσιμέντα....
Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή, για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή....