Μπάσκετ Π.Α.Ο.Κ. - Χθες, σήμερα, αύριο

εμένα η αδυναμία μου ήταν ο Mike Jones ο πρώτος (νομίζω) αμερικανός point forward του ελληνικού πρωταθλήματος.

Εκπληκτική χρονιά έκανε.

Ίσως κάτι με χάλασε σε αυτόν το μετά που πήγε δίπλα....

seamanΕκπληκτική χρονιά έκανε.

Ίσως κάτι με χάλασε σε αυτόν το μετά που πήγε δίπλα....

Το μετάνιωσε και ο ίδιος που πήγε στην ομάδα της γειτονιάς χαριλαου. Το δήλωσε πολλές φορές ότι είχε κάνει μεγάλο λάθος.

Το παρακάτω είναι on-topic, μιας και έχει τη λέξη "αύριο" ο τίτλος..


Φέτος γλιτώσαμε με τη μεγαλύτερη κωλοφαρδία της ιστορίας μας.

Του χρόνου τι θα γίνει; Αναβλήθηκε ο υποβιβασμός για του χρόνου, μιας και λέγεται ότι θα πέσουν 4 και όχι 2; Ή θα καταφέρουμε (πώς?!) να βρούμε λεφτά και παίχτες να μείνουμε ΕΣΤΩ στη μέση;


Ο κόσμος δεν νομίζω ότι θα στηρίξει όπως φέτος, με 2000+ διαρκείας.. Αυτό ήταν, δεν νομίζω ότι θα ξαναβρεθούν 2000-3000 άνθρωποι να σπρώξουν λεφτά και να έρθουν Παλατάκι.
Μακάρι να βγω ψεύτης και να γίνει sold-out με 6000 μαλάκες που θα δώσουν 50-80 ευρώ και να γίνει χαμός.


Επίσης, τα διαρκείας ΠΡΕΠΕΙ να είναι φθηνότερα του χρόνου... Μας "χρωστάνε" τους αγώνες που δεν έγιναν φέτος.

Όντως μεγάλη αδυναμία ο Mike Jones, στα μάτια μου τότε φαινόταν εξωπραγματικός. Δεν θυμάμαι πως μεταπήδησε στο σκουλήκι την επόμενη χρόνια. Πέρασε κ από Μπαρτσελονα θυμάμαι, αλλά η εντύπωση μου είναι πως δεν έκανε κάποια τρελή καριέρα. Σε κάτι κυπρους κατέληξε, όχι;

Στη Κύπρο είναι ακόμα, έχει κάτι ακαδημίες.. Ή προπονεί σε κάτι ακαδημίες.. Είναι ενεργός στο Φέησμπουκ και ποστάρει εκεί αρκετά, απαντάει κιόλας!

dim72Οι πρώτοι μας ξένοι ήταν ο Βάρνερ και ο Μόμα!

Σωστός...Είχα ξεχάσει τον Ντικ...

palokεμένα η αδυναμία μου ήταν ο Mike Jones ο πρώτος (νομίζω) αμερικανός point forward του ελληνικού πρωταθλήματος.

"Το μωρό του ελαφιού"...Πόσο αέρινος παίχτουρας, ρε φίλε...Λατρεία μεν, αλλά και μίσος, για την "μετακόμιση"...
Στυλ που με θύμιζε, πολύ, τον Κώστα Πετρόπουλο, τον "Νουρέγιεφ του Ελληνικού μπάσκετ", στα πολύ καλά του...


Υ.Γ. Χρόνια πολλά και καλά, Θωμά...Με υγεία, ευτυχία και πολλές, προσωπικές κι ασπρόμαυρες επιτυχίες...

PatronΌντως μεγάλη αδυναμία ο Mike Jones, στα μάτια μου τότε φαινόταν εξωπραγματικός. Δεν θυμάμαι πως μεταπήδησε στο σκουλήκι την επόμενη χρόνια. Πέρασε κ από Μπαρτσελονα θυμάμαι, αλλά η εντύπωση μου είναι πως δεν έκανε κάποια τρελή καριέρα. Σε κάτι κυπρους κατέληξε, όχι;

Όσο αφορά την μετακίνηση του Τζόουνς στο σκουλήκι, δική μου άποψη είναι ότι ο ξανθός περισσότερο ήθελε να αποδυναμώσει τον ΠΑΟΚ πάρα ότι τον χρειαζόταν.Δουλεια του μάνατζερ του θα ήταν.

ευχαριστώ σοφέ γέροντα. Γιατί τον λέγανε ρε μωρό του ελαφιού? θυμάται κανείς?

PS: Τον Πετρόπουλο δεν τον θυμάμαι καθόλου πώς έπαιζε. Ένας παλιός κολλητός συμφοιτητής τρελός Απολλωνιστής μηνάρας μου έλεγε οτι επιθετικά ήταν καλύτερος και από τον Γεωργαλή.

Όσο διαβάζω αυτό το θέμα διαπιστώνω ότι όλη η καλή πορεία της ομάδας μας ήταν για περίπου μία δεκαετία. Πριν από αυτήν το τμήμα μπάσκετ ήταν κάπως ρομαντικό - ερασιτεχνικό, και αν βλέπαμε κάποιον μέτριο Αμερικανό στην ομάδα, στα μάτια μας φαινόταν τουλάχιστον Τζόρνταν! Η ομάδα έγινε γίγαντας με τον Βεζυρτζή. Όλοι οι παίκταράδες που φόρεσαν την φανέλα του μεγάλου ΠΑΟΚ εκείνης της εποχής, είναι στο μυαλό μας μέχρι σήμερα, και δυστυχώς θα είναι για πολλά ακόμη χρονιά, καθώς δεν βλέπω να αλλάζει το χάλι που υπάρχει στο τμήμα μπάσκετ. Ειδικά φέτος πόνεσε η ψυχή μας με αυτό το "πράγμα" που φορούσε φανέλες ΠΑΟΚ, αλλά δεν ήταν ΠΑΟΚ.

palokΓιατί τον λέγανε ρε μωρό του ελαφιού? θυμάται κανείς?

PS: Τον Πετρόπουλο δεν τον θυμάμαι καθόλου πώς έπαιζε. Ένας παλιός κολλητός συμφοιτητής τρελός Απολλωνιστής μηνάρας μου έλεγε οτι επιθετικά ήταν καλύτερος και από τον Γεωργαλή.

21 ετών "μωρό" ήταν, όταν ήρθε σε μας, απ τα ελάφια του Μιλγουόκι και του το κοτσάραμε...Π.Α.Ο.Κ. είσαι...

Φαντάσου τον Τζόουνς, σε λευκό χρώμα, με μουστάκι και θα είναι σαν να χεις δει και τον Πετρόπουλο να παίζει...

Nikos 74Όσο διαβάζω αυτό το θέμα διαπιστώνω ότι όλη η καλή πορεία της ομάδας μας ήταν για περίπου μία δεκαετία. Πριν από αυτήν το τμήμα μπάσκετ ήταν κάπως ρομαντικό - ερασιτεχνικό, και αν βλέπαμε κάποιον μέτριο Αμερικανό στην ομάδα, στα μάτια μας φαινόταν τουλάχιστον Τζόρνταν! Η ομάδα έγινε γίγαντας με τον Βεζυρτζή. Όλοι οι παίκταράδες που φόρεσαν την φανέλα του μεγάλου ΠΑΟΚ εκείνης της εποχής, είναι στο μυαλό μας μέχρι σήμερα, και δυστυχώς θα είναι για πολλά ακόμη χρονιά, καθώς δεν βλέπω να αλλάζει το χάλι που υπάρχει στο τμήμα μπάσκετ. Ειδικά φέτος πόνεσε η ψυχή μας με αυτό το "πράγμα" που φορούσε φανέλες ΠΑΟΚ, αλλά δεν ήταν ΠΑΟΚ.

Θα συμφωνήσω μαζί σου σε αυτό που λες για τους Αμερικανούς παίκτες. Το επίπεδο του ελληνικού μπάσκετ δεν ήταν τόσο υψηλό και οι Αμερικανοί παίκτες ξεχώριζαν. Να φανταστείς π. χ ο Βαρνερ μετά τον ΠΑΟΚ δεν έκανε μεγάλη καριέρα. Από αυτούς που ήρθαν τότε μόνο ο Ραντ πήγε μετά στο ΝΒΑ και έκανε καλή καριέρα. Αλλά ένας ανασταλτικός παράγοντας όμως για να έρθουν τότε καλοί παίκτες ήταν ότι δεν μπορούσαν να παίξουν στο εγχώριο πρωτάθλημα και πληρώνονται με τα πόσα παιχνίδια θα παίζανε . Παίζανε μόνο στην Ευρώπη.

Nikos 74Όσο διαβάζω αυτό το θέμα διαπιστώνω ότι όλη η καλή πορεία της ομάδας μας ήταν για περίπου μία δεκαετία. Πριν από αυτήν το τμήμα μπάσκετ ήταν κάπως ρομαντικό - ερασιτεχνικό, και αν βλέπαμε κάποιον μέτριο Αμερικανό στην ομάδα, στα μάτια μας φαινόταν τουλάχιστον Τζόρνταν! Η ομάδα έγινε γίγαντας με τον Βεζυρτζή. Όλοι οι παίκταράδες που φόρεσαν την φανέλα του μεγάλου ΠΑΟΚ εκείνης της εποχής, είναι στο μυαλό μας μέχρι σήμερα, και δυστυχώς θα είναι για πολλά ακόμη χρονιά, καθώς δεν βλέπω να αλλάζει το χάλι που υπάρχει στο τμήμα μπάσκετ. Ειδικά φέτος πόνεσε η ψυχή μας με αυτό το "πράγμα" που φορούσε φανέλες ΠΑΟΚ, αλλά δεν ήταν ΠΑΟΚ.

Αυτό φίλε μπορεί να είναι και έτσι, απλώς τότε όλο το επίπεδο ήταν πολύ χαμηλό και σε κάποιο βαθμό ακόμα όπως λες ρομαντικό-ερασιτεχνικό. Οι ελληνικές ομάδες σε όλα τα αθλήματα ήταν πολύ πίσω. Έπαιζε η εθνική ασ΄πούμε με τη Βουλγαρία και έτρωγε 30 πόντους.
Στον ΠΑΟΚ των αφων Κατσούλη και Φασούλα ο Σταυρόπουλος φαινόταν Magic, φυσικά με τον Varner πάθαμε πλάκα. Μη νομίζεις ούτε στην τηλεόραση έβλεπες τότε αμερικάνικο μπάσκετ, δεν υπήρχαν αυτά. Εγώ αυτήν την ομάδα του ΠΑΟΚ, πριν κι από τον Κόρφα (εκεί αρχίζει η πραγματική ανοδική πορεία) την αγαπάω πολύ, είναι η πρώτη ομάδα του μπασκετικού ΠΑΟΚ που γνώρισα (και μας χάρισε και το ανεπανάληπτο κύπελλο το 84).

Τα ποστς εγκρίθηκαν τώρα, συγγνώμη!