OdiH κλασική περίοδος που το οικοδόμημα τρέμει με αλλαγμένα πλακάκια σωλήνες μπιντέδες από πέρυσι. Ήρθε η μπάτσα από την ΑΕΚ (που παρόμοιο χωριό με δαύτην δεν υπάρχει) για να αναδείξει όλα τα θέματα μας. Φυσικά σαν βλαχοκάκγουρες που είμαστε δεν μπορούμε να αντιληφθούμε την διαφορά του να υπερασπιζόμαστε το δίκαιο με το να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα του συλλόγου που υποτίθεται οτι αγαπάμε αλλά αυτο είναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο.
Το να ρίξει κανείς ευθύνες σήμερα είναι χαζό καθώς φαίνεται εδώ και δυο μήνες πως κάτι δεν πάει καλά, αλλά σήμερα μερίδιο έχουνε οι παίχτες καθαρά. Οι πιο πολλοί παίζουνε μπάλα χρόνια ώστε να ξέρουνε τα του ποδοσφαίρου και οι πιο πολλοί είναι χρόνια στην Ελλάδα ώστε να ξέρουνε να αντιμετωπίζουνε τέτοια νοοτροπία χωριού που έχει ολόκληρη η ΑΕΚ, από προεδρο μέχρι φιλάθλους.
Είναι εντελώς αστείο να περιμένουν να πεχτεί ποδόσφαιρο και η στάση πριμαντόντας σε ένα ντέρμπι που γιαυτούς είναι οξυγόνο ζωής μόνο γέλιο μου φέρνει. Μπαρουτοκαπνισμένους φέραμε, εμπειρους φέραμε, ταλαντουχους φέραμε, ασχετους φέραμε και το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο.
Εν ολίγης μετά από όσα συμβαίνουν πρέπει να αποδεχτούμε πως δεν πρόκειται στο επόμενο μεγάλο διάστημα να κάνουμε ομάδα της προκοπής και πως κάθε μικρομεσαία ομάδα θα φέρνει αποτελέσματα. Κι αν δεν φέρει, θα της τα φέρουν αυτοι που ξέρουν.
Αυτά, και το τι έγινε σήμερα, λίγη σημασία έχουν.
Ας αλλάξουμε παλι τα πλακακια μέχρι να πετύχουμε έναν συνδυασμό της προκοπής.
