Θυμίζω στους παλαιούς και γνωρίζω στους νεότερους ότι ο συγκεκριμένος αντίπαλος μας πριν καμιά 30αριά χρόνια και με ένα "Παν" μπροστά απ τη σημερινή του ονομασία ήταν το καμάρι της ποδοσφαιρικής Αρκαδίας και μόνιμος προμηθευτής ταλέντων (κάτι σαν ακαδημία τους τότε δηλαδή) των κ@λόγαυρων...
Αξίζει τον κόπο να ξεσπάσουμε κάπως τα νεύρα μας στο Παλατάκι...Είναι μία σίγουρη, πρακτική αλλά και φθηνή λύση (βλέπετε ο σάκος του μπόξ είναι και ακριβός και δεν έχουμε και χώρο να τον κρεμάσουμε μέσα στο σπίτι

) για τα ψυχολογικά μας ως οπαδοί που παρατσίτωσαν από εχθές το βράδυ...
Παλεύω ασταμάτητα. Αντιστέκομαι στην αδικία. Οργανώνομαι συνέχεια. Κατακτώ, μόνο τίμια. = Π.Α.Ο.Κ.
Χρηστάρα, ζεις μέσα στην καρδιά μου, ώσπου να ξανανταμώσουμε, στου Παραδείσου τα τσιμέντα....
Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή, για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή....