Το παιχνίδι
Αγωνιστικά ήταν η τέλεια καταιγίδα για έναν αντίπαλο καλό αλλά όχι καλύτερο ούτε καλύτερα δουλεμένο από εμάς. Όλες οι αδυναμίες μας ήταν σε πλήρη ανάπτυξη στο παρκέ. Ριμπάουντ, χαμένα ελεύθερα σουτ, χαμένες βολές, κενά διαστήματα με 0-10 του αντιπάλου, ό,τι θέλετε. Ο Μαρκόπουλος πιάστηκε κορόιδο από τη ζώνη του Πρίφτη και δεν μπόρεσε να περάσει στοιχειώδεις εντολές στην ομάδα π.χ. δεύτερο παίχτη στον Βεζένκωφ ή πέμπτο φάουλ στον Νέιμικ που αλώνιζε πόση ώρα με τέσσερα.
Πολλή θολούρα οι παίχτες. Αντί να τους αρχίσουμε εμείς στα πικ εντ ρολλ και στα τρίποντα, μας άρχισαν αυτοί. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι όσοι παίζουν μαζί μας πιάνουν καλά ποσοστά ευστοχίας. Ακόμα κι έτσι, σε ένα πολύ κακό παιχνίδι, η ομάδα ροκάνισε διαφορά οχτώ πόντων σε ένα λεπτό και πήγε το παιχνίδι στο καλάθι αλλά δε γίνεται να μας βγαίνει πάντα. Τελικά, χάσαμε με τη μικρότερη δυνατή διαφορά αλλά δεν μπορούσε να γίνει και αλλιώς, μια διαφορά μεγαλύτερη από πέντε πόντους θα ήταν αφύσικη. Είπαμε, τέλεια καταιγίδα για μία χειρότερη αλλά όχι πολύ χειρότερη ομάδα.
Η ομάδα δεν έχει ενσωματώσει ακόμα τους καινούριους. Ο ΠΑΟΚ χθες μου θύμισε τον κλασικό μπασκετικό ΠΑΟΚ Μαρκόπουλου τον Σεπτέμβριο που είναι βαρύς από την προετοιμασία, ασύνδετος λόγω πρόσφατων μεταγραφών και χάνει από κάποιον άκυρο, κάτι που φέτος παραδόξως αποφύγαμε ίσως γιατί έμεινε κόσμος από πέρσι και η προσαρμογή δεν ήταν δύσκολη. Θα ξαναπιάσουμε καλή απόδοση, αυτό είναι σίγουρο, απλά δεν ξέρω αν αυτό θα γίνει την κατάλληλη στιγμή, δηλαδή στον ημιτελικό κυπέλλου και στα πλέυ οφφ. Σε κάθε περίπτωση, οι επιπτώσεις της ήττας είναι διαχειρίσιμες. Εξακολουθούμε να είμαστε φαβορί για την τρίτη θέση στην κανονική διάρκεια και να έχουμε για μεγαλύτερο φόβητρο τον έτερο κίτρινο που έχει ξεσκιστεί να παίρνει παίχτες.
Εμείς και ο κόσμος
Αν δε σηκώνετε την καζούρα, μην την κάνετε όταν κερδίζουμε για να μην την υποστείτε όταν χάνουμε. Πέρσι και πρόπερσι που τους νικήσαμε εμείς μέσα-έξω, δε μας χάλασε. Αν θεωρείτε τον κίτρινο Θεσσαλονίκης παραδοσιακό αντίπαλο του ΠΑΟΚ, μην το παίζετε υπεράνω ότι και καλά ''ποιος κίτρινος μωρέ'' επειδή νιώθετε ότι είμαστε καλύτεροι αγωνιστικά. Αν πάλι όντως δε σας καίει η συγκεκριμένη ομάδα γιατί π.χ. ανήκετε στην πλειοψηφία των Παοκτσήδων που ζουν εκτός Θεσσαλονίκης, περιμένω να γκρινιάξετε όσο γκρινιάξατε στην ήττα από τον Απόλλωνα Πατρών. Εδώ στη Θεσσαλονίκη τους περισσότερους μας καίει και καλά κάνει στην τελική, χρειαζόμαστε ''αντιπάλους'' για τον ΠΑΟΚ μας αλλιώς δε θα οργανώναμε πρωτάθλημα αλλά οικογενειακά φιλικά και βραδιές τσαγιού και ποίησης με τουρνουά μπίνγκο. Σήμερα πάντως το γήπεδο ένα πεντοχίλιαρο το είχε, δηλαδή πολύ πάνω από τον μέσο όρο της χρονιάς.
Δε δέχομαι αυτό που λένε ''ο συγκεκριμένος αντίπαλος είναι πιο αδύναμος από αυτούς του κέντρου άρα μας μικραίνει αν τον παίρνουμε στα σοβαρά''. Αγωνιστικά, όλους πρέπει να τους παίρνουμε στα σοβαρά αλλιώς θα είμαστε αλαζόνες κοκκινοπράσινοι, επίσης στο μπάσκετ τα νούμερα είναι εναντίον μας άρα ούτε καν με αυτό το επιχείρημα δεν μπορούμε να λέμε ότι τους αγνοούμε. Φίλαθλα, η αλήθεια είναι ότι οι φίλοι του κίτρινου ολοένα και λιγοστεύουν και κοκκινοπρασινίζουν. Στο ποδόσφαιρο δεν τα πάνε καλά και στην Ελλάδα υπάρχει ποδοσφαιροκεντρισμός, κάτι που μια ομάδα όπως τον κίτρινο δεν τη συμφέρει. Επίσης, ούτε καζούρα δεν ξέρουν να κάνουν. Γκάλης, Μαρινέλλα, αφεντικά της πόλης, χαρά για διάφορες ήττες του ΠΑΟΚ από άλλους αντιπάλους, τέλος. Όμως, η μείωση της σημασίας αυτού του αγώνα δε θα γίνει με ψηλομύτικα ''ποιος κίτρινος μωρέ'' αλλά θα γίνει είτε αν γίνουμε πολύ καλύτεροι και τους νικάμε πέντε φορές για καθεμιά δική τους νίκη είτε αν βρεθούν άλλες ομάδες που θα μας αφήσουν και τους δύο πίσω. Μαντέψτε τι από τα δύο έγινε τα τελευταία χρόνια.
Να συζητούν οι φίλαθλοι, πάντα για τ' όνομά σου
Ούτε big4 ούτε big5, είμαστε ο ΠΑΟΚ και είναι οι Άλλοι
McCarthy
