Εκεί που δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε μια φορά τη μπάλα και παρουσιάζοντας ενα πρόσωπο σαν ενα μάτσο χάλια, κάτι κάναμε.
Κρατώ απο το παιχνίδι την ταυτόχρονη εμφάνιση, Καμαρά, Ολίσε, Πόποβιτς, Αθανασιάδη, επιτέλους τον καλό Λώρενς τον Αποστολόπουλο που σιγά-σιγά ανεβαίνει και γενικά την ομάδα, που με τις προσθήκες δείχνει άλλο πρόσωπο, αλλά και πάλι με χτυπητές αδυναμίες.
Περιμένω πολλά απο τα νέα παιχτάκια μας και είμαι πάλι γεμάτος αισιοδοξία...
Επιτέλους.

Τα πάντα ρει, τα πάντα χωρεί, ο Π.Α.Ο.Κ. μένει