olivaresTo κουβάρι είναι αρκετά μπλεγμένο όπως συμβαίνει συχνότατα σε αυτές τις περιπτώσεις ταλαντούχων νέων και το
θέμα βρίσκεται στο ποιος έχει οριστικά τα δικαιώματα του 80% και ποιος του 20% ενώ το 10% της μεταπώλησης όλοι συμφωνούν πως το έχει ο παίκτης. Εν ολίγοις η San Lorenzo λέει ότι έχει νόμιμα το 80% γιατί έχει ξεπληρώσει τη μεταγραφή ενώ η Χιμνάσια λέει ότι δεν έχει εισπράξει τίποτα. Πριν συνεχίσω όμως πρέπει να κάνω ένα μικρό background για το τι εστί San Lorenzo.
Ήταν και είναι ιστορικά και πληθυσμιακά η 3η μεγαλύτερη ομάδα του Buenos Aires η οποία ενίοτε έμπαινε σφήνα σε Boca-River κάτι δηλαδή σαν την κούλα. Απλώς το παράκαναν στην κακοδιαχείριση και το 1979 αναγκάστηκαν να πουλήσουν το γήπεδο τους στην κυβέρνηση της χούντας για να ξεχρεώσουν. Από τότε όπως ακριβώς και η Κούλα ζούσε ως νομάδας κάθε σεζόν νοικιάζοντας γήπεδα άλλων ομάδων για 14 χρόνια ώσπου πέρασε στην ιδιοκτησία της Carrefour και αποφάσισαν το καινούργιο γήπεδο από το προάστιο Boedo που ήταν σχετικά κυριλέ περιοχή με πολλά τάνγκο καφέ να συμφωνήσουν με την κυβέρνηση και να μετακομίσουν για λόγους αναβάθμισης της περιοχής στο Βίγια όπου είναι η περιοχή με τη μεγαλύτερη εγκληματικότητα στο Buenos Aires και απλά δεν πας.
Εκεί φάγαμε στη μάπα αρκετές συνεντεύξεις για μεγαλεπήβολα σχέδια τα οποία ενισχύονταν από τη δήλωση
του Viggo Mortensen (ναι, αυτού του άρχοντα) στο δικό του blog στο official site ότι είναι φανατικός της ομάδας από μικρός λόγω καταγωγής και θα την ενισχύσει χρηματικά ενώ περιέγραφε πως τον είχαν συλλάβει στο
αεροδρόμιο της Washington γιατί στρήμαρε το ματς με τη Νιούελς στο φορητό και όταν γύρισε από 0-2 σε 3-2
άρχισε να ουρλιάζει πανηγυρίζοντας και τον τσάκωσαν οι securitάδες.
Με αυτά τα δεδομένα και υπό την καθοδήγηση του Ramon Diaz στον πάγκο (εξαιρετικός επιθετικός άλογο παρτενέρ του Diego και του Kempes στην Αργεντινή του 1982) πήραν το πρωτάθλημα το 2007 και υπό αυτό το πρίσμα άρχισαν να μαζεύουν παικτάκια και έτσι πήραν και τον Ruiz από τη Χιμνάσια. Μόνο που σύμφωνα με τη Χιμνάσια δεν πλήρωσαν ποτέ τα 2 εκατομμύρια δολλάρια για το αντίτιμο και στην ουσία δανείστηκαν τον παίκτη τζάμπα με οψιόν αγοράς.
Από εκεί και πέρα αρχίζει το κλασσικό στόρι των πιτσιρικάδων με τους 2 μάνατζερ καθώς ο έμπειρος Julian Gomez όταν συνειδητοποίησε ότι έχει ψωμί ο μικρός τον πήγε στο φημισμένο γραφείο Goalkick που έχει πρωτοκλασάτα ονόματα επιπέδου Fabregas, Mata, και Dzagoev και αναγνωρίζει το συμβόλαιο της Χιμνάσια κοστολογώντας τον παίκτη 900 χιλιάδες δόλαρς.
Ταυτόχρονα όμως κλασσικά ο μικρός υπέγραψε και με άλλο manager τον Andres Figueredo o οποίος αναγνωρίζει
τις αποδείξεις της San Lorenzo και θεωρεί ότι το 80% του παίκτη ανήκει σε εκείνη. Μέσα σε αυτό το μπάχαλο
πρώτη έσκασε μύτη η Udinese και συμφώνησε αμέσως με τη Χιμνάσια στο 1μισι χαρτί δολάρια και όταν ρώτησε
και τη San Lorenzo σε περίπτωση που τα δικαιώματα είναι όντως δικά της ο ...Αρβανιτίδης της Carrefour (α ρε Τζίτζι πόσο μπροστά είσαι) ο πρόεδρος-υπάλληλος Matias Lammens απάντησε ότι δεν το δίνουν το 80% τους ούτε με 7εκατομμύρια δόλαρς.
Η προσωπική μου εικόνα είναι ότι αυτός ο τύπος είναι ένας μεγάλος φαφλατάς που ξετρύπωσε ένα νόμο βάσει του οποίου όλες οι αγοροπωλησίες με τη Χούντα ακυρώνονται και βάσει αυτού ζητάει να επιστρέψουν στο Boedo δίνοντας τους πίσω την έκταση του γηπέδου.
Το καλοκαίρι μετά τους Ιταλούς έσκασαν και οι γάβροι ζεστοί που είχαν πάρει τα 4,5 από το Μιραλάς και συμφώνησαν αμέσως με τη Χιμνάσια για 900 χιλιάδες δολάρς και ο χοντρός ήταν έτοιμος να τα στείλει.
Ο Κovacevic όμως που είναι παλιά πουτάνα πια και συνηθισμένος με την ιστορία με τους Αργεντίνους μάνατζερ
αρνούνταν να πιστέψει ότι αυτός ο παίκτης κάνει μόνο 1μισι και δεν έχει βρεθεί ακόμη να τον πάρει κανένας.
Εκεί πετάχτηκε ο Ζαρντίμ και είπε να έρθει να τον δοκιμάσουν και να διαμορφώσει ίδια γνώμη για την αξία του
και ο παίκτης αρνήθηκε και το θέμα έκλεισε εκεί γιατί αποφάσισαν να μην μπλέξουν.
Και το επιμύθιο είναι να ρωτήσει κάποιος "και εμείς γιατί να μπλέξουμε ρε Όλι με όλα αυτά και να μη δώσουμε το 1μισι που είναι το υποσχεθέν ταβάνι μας για το Λούκας που παίζει και πλάι;".
Μοναδική απάντηση σε αυτό είναι η ισχυρότερη μεταπωλητική αξία του Ruiz και το άνοιγμα παρτίδων με την περιοχή όπου είναι διαχρονικό κοίτασμα αλλά πάντα μπερδεμένα βρώμικο.
Από αυτά που λες, προκύπτει ότι για να αποκτήσει μια ομάδα τον Άλαν Ρουιζ, θα πρέπει να δαπανήσει κάτι παραπάνω από 7.000.000 ευρώ...! Συνεπώς, πώς είναι δυνατόν να ενδιαφέρεται γι' αυτόν τον παίκτη ο ΠΑΟΚ...;
Αν μπορούσε να επικρατήσει η πρώτη συμφωνία, με την Goalkick, τοτε τον παίκτη θα τον είχε πάρει είτε η Ουντινέζε, είτε ο γαύρος...!