Η επιλογή ενός επιχειρηματία να κρατήσει χαμηλά μια συγκεκριμένη δαπάνη της επιχείρησής του, γιατί πιστεύει ότι ακόμη και χωρίς να την αυξήσει επιτυγχάνεται ο στόχος που έχει θέσει, είναι αμιγώς τεχνοκρατική απόφαση και αυστηρώς επιχειρηματικός τρόπος σκέψης.
Υπό αυτή την οπτική γωνία, η απόφαση της διοίκησης να διαθέσει και να συνεχίσει να διαθέτει ένα ποσό συγκεκριμένο για το προπονητικό τιμ, είναι αυστηρά τεχνοκρατική και αυτονόητη.
Γιατί με το υπάρχον προπονητικό τιμ, και με την προσθήκη 2-3 παικτών σαν κι αυτούς που ήρθαν το Γενάρη, η 2η θέση είναι πιο εύκολη υπόθεση, η διαφορά από τον γαύρο δε θα είναι 20+ βαθμοί του χρόνου, οπότε η ομάδα θα "χτυπάει - κυνηγάει" πρωτάθλημα, οπότε ο στόχος επιτυγχάνεται.
Και εδώ εμπλέκεται ο παράγοντας των απαιτήσεων του κοινού στο οποίο απευθύνεται το "προϊόν". Το κατά πόσο δηλαδή οι απαιτήσεις του "καταναλωτικού" κοινού επηρεάζουν τον καθορισμό των στόχων.
Το κοινό του ΠΑΟΚ έστω ότι μένει ασυγκίνητο από την παραπάνω πρακτική.
Και πάλι όμως ο ιδιοκτήτης-επιχειρηματίας αποφασίζει. Και μπορεί να πει "Εγώ θα εφαρμόσω αυτό το πλάνο που σχεδίασα και για να προσελκύσω-συγκινήσω το κοινό θα φτάσω το εισητήριο στα 3 ευρώ".
Κάπου εκεί ίσως διασταυρωθεί η καμπύλη προσφοράς με αυτή της ζήτησης και πολλοί από το κοινό θα σκεφτούν " τα 3 ευρώ γι' αυτό που θα δω είναι "value for money", οπότε θα τα δώσω".
Και το πλάνο εφαρμόζεται τεχνοκρατικά, χωρίς συναισθηματική επιρροή από το κοινό, και το γήπεδο δε θα είναι άδειο. Το δε έλλειμμα των εισπράξεων εισιτηρίων ισοσκελίζεται από άλλου είδους έσοδα όπως χορηγίες.
" Ο ΠΑΟΚ είναι μάχη και θυσία"
PABLO GABRIEL GARCIA PEREZ
angelheart
