Ναι..
Θα προσπαθήσω να κάνω μία μικρή σύνοψη σε όσα ακούσαμε μέχρι τώρα!
Αλλωστε από αύριο ολόκληρη η συνέντευξη του θα υπάρχει σε όλα τα μέσα..
Ο Πάμπλο Γκαρσία είπε πολλά για τη ζωή του και τον ΠΑΟΚ:
"Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα ταπεινή, χωρίς έπαρση. Είναι μια ομάδα η οποία δουλεύει πολύ και προσπαθεί μέσα από τη σκληρή δουλειά να βγάλει τα αποτελέσματα που θέλει. Στο πρωτάθλημα δεν είσαι ποτέ διεκδικητής. Πάντα μέσα από τη σκληρή δουλειά πετυχαίνεις αυτό που σε αναλογεί. Είναι τιμή μου που αγωνίζομαι στον ΠΑΟΚ. Πιστεύω ότι αυτή η αγάπη που με προσφέρουν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, μπορώ να την ανταποδώσω μόνο με σκληρή δουλειά και πολύ προσπάθεια. Αν ήξερα τον ΠΑΟΚ και πιο μικρός θα ερχόμουν ακόμη κι από τα 20 μου να αγωνιστώ εδώ. Οταν ενημερώθηκα από τον ατζέντη μου ότι είχα πρόταση από τον ΠΑΟΚ, έμαθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα όσα περισσότερα για την ομάδα και την πόλη. Οταν ενημερώθηκα, δίχως δεύτερη σκέψη συμφώνησα και ήρθα στην ομάδα.
Ο λαός του ΠΑΟΚ είναι ανεπανάληπτος, μας βοηθά συνεχώς και πιστεύω ότι αξίζουν τα πάντα, γι' αυτό κι εμείς προσπαθούμε κάθε μέρα για το καλύτερο.
Πριν ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο βοηθούσα τους γονείς μου στα χωράφια. Στη συνέχεια δούλεψα σε φούρνο με ψωμιά ενώ αργότερα βοηθούσα τον πατέρα μου στη λαική ζυγίζονταν τα φρούτα που πουλούσαμε. Εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα. Η μητέρα μου ήθελε να σπουδάσω αλλά το μυαλό μου ποτέ δεν ήταν στο σχολείο, δε με ενδιέφερε καθόλου. Κάποια στιγμή στο ραδιόφωνο είχαν πει ότι διεξάγεται ένα τουρνουά. Πήρα τηλέφωνο και ρώτησα αν μπορώ να λάβω μέρος. Ετσι και πήγα! Στο παιχνίδι όμως, στη δικιά μου ομάδα υπήρχαν πολλά παιδιά από την πρωτεύουσα που δε με έδιναν την μπάλα, τότε όρμησα σε κάποιον συμπαίκτη μου και του την πήρα, μέχρι που με φώναξε ο προπονητής μου και με έβγαλε από το παιχνίδι. Με είπε όπως να είμαι στο προπονητήριο την επόμενη Δευτέρα. Εκείνη την ημέρα όμως έβρεχε πολύ και δεν μπόρεσα να πάω, έτσι πήρε ο πατέρας μου τηλέφωνο και είπε ότι είμαι καλό παιδί και ότι θέλω να παίξω μπάλα και με ξαναφώναξε..
Εχω αγωνιστεί σε μεγάλες ομάδες, δίπλα σε μεγάλους παίκτες. Εχω γνωρίσει μικρές ομάδες όπου όλοι οι παίκτες θεωρούν τους εαυτούς τους σαν σταρ. Εχω γνωρίσει όμως και μεγάλους παίκτες του οποίους κι έβλεπα πόσο ταπεινοί είναι προσηλωμένοι στη δουλειά τους. Ο πιο ταπεινός ποδοσφαιριστής που γνώρισα ήταν ο Μαλντίνι που έχει κατακτήσει τα πάντα, κι όμως ήταν τόσο ταπεινός και μετριόφρων που πραγματικά τον σεβόμουν πολύ. Κάτι ανάλογο ήταν κι ο Ζιντάν. Ενας εξαιρετικός άνθρωπος που έπαιζε σε μία πολύ μεγάλη ομάδα, όμως ποτέ δεν θεώρησετον ευατό του βεντέτα.
Κάποια στιγμή πριν πάρω μεταγραφή για την Ρεάλ, είχα πει ότι για μένα μεγαλύτερη ομάδα ήταν η Ρεάλ, αλλάαυτό το πίστευα. Ε μετα από ένα άτυχο αποτέλεσμα βρήκα το αυτοκίνητο μου διαλυμένο. Κάποια άλλη στιγμή προσπάθησαν να μου την πέσουν οπαδοί. Αν δεν είχα τον μικρό μου γιο μέσα στο αμάξι θα έβγαινα όλο και κάποιον θα πλάκωνα στο ξύλο. Βέβαια θα έτρωγα κι εγώ μερικές αλλά θα πλάκωνα και κάποιον σίγουρα. Οταν πήγα στην Οσασούσα είπα πριν από ένα ματς ότι θέλω τη Ρεάλ να τη ρίξουμε 3 γκολ, μπορεί να δυναμιτίστηκε το κλίμα, αλλά το κάναμε.
Εμεις οι Ουρουγουανοί όταν βγούμε από τη χώρα μας και βρεθούμε κάπου αλλού είμαστε πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Ετσι και στο Μιλάνο που, ενώ εγώ κι ο Ρεκόμπα αγωνιζόμασταν στις 2 μισητές ομάδες της πόλης, μοιραζόμασταν το ίδιο δωμάτιο. Αν κάποιος έκανε κακό σε έναν συμπατριώτη μας, τότε σίγουρα, αν την επόμενη αγωνιστική τον πετύχαινε κάποιος άλλος, τότε σίγουρα, τουλάχιστον μια κλωτσιά για σουβενίρ θα την είχε!
Το Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς ήταν μια ατάκα που μας έλεγε, μαζί με άλλες ο φροντιστής μας στην Εθνική. Οταν είμασταν σε κακή κατάσταση, αναλάμβανε να μας σηκώνει το ηθικό. Μας έλεγε διάφορα, κολλούσε παντού χαρτιά γράφοντας παρόμοια πράγματα. Ετσι και σε μένα έμεινε αυτή η φράση την οποία πλέον έχω και στη ζωή μου.."
Βέβαια, είπε και συνεχίζει να λέει και πολλά ακόμη για τη ζωή του και γενικότερα την καριέρα του, τις ομάδες, τον ΠΑΟΚ και πολλά ακόμη που αύριο θα έχουμε την ευκαιρία να τα διαβάσουμε σε όλα τα μέσα!
