Τώρα διάβασα τη συζήτηση - αντιπαράθεση και ας πω την (αχρείαστη) γνώμη μου.
Δεν θεωρώ πως ο joshua είναι εμπαθής. Επιχειρηματολογεί και δεν με ενοχλεί το ότι βγαίνει και λέει αυτή την άποψη μετά από νίκη στην οποία σκόραρε και ο Φωτάκης γιατί δέιχνει πως είναι όντως η άποψή του και όχι ότι έψαχνε αφορμή για κράξιμο.
Καταρχάς, ο joshua θέτει ένα σωστό ερώτημα.Γιατί στο Α' ημίχρονο που υπερείχαμε καθολικά, δεν μεταφράστηκε αυτή η υπεροχή σε πιο πολλές φάσεις?
Αυτό κατ' εμέ συνέβη λόγω α)της έλλειψης παίκτη πίσω από τον σέντερ φορ (αυτό που συμβολικά πλέον λέμε "δεκάρι"), στοιχείο που σχετίζεται εμμέσως με την παρουσία Φωτάκη και β)λόγω της συνεχιζόμενης νωθρότητας του Σαλπιγγίδη, η οποία όταν (δεν δέχομαι επ' ουδενί το "αν") εξαφανιστεί, θα κάνουμε πιστεύω παπάδες.
Πάμε στον Φωτάκη τώρα:
-Δεν ανακαλύπτει κανείς ούτε τον τροχό ούτε την Αμερική αν πει ότι δεν έχει τα πλήρη στοιχεία που απαιτεί αυτή η θέση και ότι αποτελεί λύση ανάγκης. Σε σχέση με τον Βλάνταν μειονεκτεί στο α)κράτημα μπάλας β)στη διεμβόλιση γ)σε στιγμές έμπνευσης, όπως μία κάθετη, μία προσποίηση που ανοίγει χώρους ή ένα άδειασμα αμυντικών.
Παρόλα αυτά έχει πολλά άλλα καλά:
- Απειλεί και όχι υπεραπλουστευτικά και ολίγον υποτιμητικά όπως λένε όλοι με το "καλό και δυνατο σουτ". Δεν έιναι ότι παίζουμε μπάσκετ και έχει ένα χέρι αλφάδι που βοηθά αν βγάλουμε τον παίκτη στις γωνίες να σουτάρει όταν μας παίζουν ζώνη. Έχει καλό τάιμινγκ στο να βγαίνει ως κρυφός φορ και έχει εξαιρετικά τελειώματα για μέσος. Γκολ με Πανιώνιο, γκολ με Εορδαϊκό, ευκαιρία με ΑΟΚ, γκολ με ΑΕΚ, σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση.
-Εκεί όμως που διαφωνώ οριζοντίως, καθέτως, πλαγίως, εντός εκτός και επί ταυτά με τον φίλο joshua είναι στο κατά πόσο βοηθά ο Φωτάκης ανασταλτικά. Η γνώμη μου είναι πως βοηθά σε μεγάλο βαθμό. Συνέδραμε πολύ στα πάρα πολλά κλεψίματα στο χώρο του κέντρου, στο πρέσινγκ που απορύθμισε την ΑΕΚ, στην εξασφάλιση της κατοχής. Δίνει τρεξίματα στην ομάδα και ξεκουράζει Γκαρσία και Βιτόλο (αν υποθέσουμε για χάρην της συζήτησης πως ο Βίκτορας θέλει να ξεκουράζεται).
Κλείνοντας και συγγνώμη για το μακροσκελές ποστάρισμα, να πω πως εκτιμώ πολύ τα εξωαγωνιστικά στοιχεία του Φωτάκη:
-από τη ναφθαλίνη, φάνηκε έτοιμος να βοηθήσει άμεσα
-παρόλο που εκδιώχθηκε από μικρός από την ομάδα, αντί να αναπτυξει κόμπλεξ, είχε ως όνειρό του να ξανάρθει.
-πονά την ομάδα με ουσιαστικό τρόπο και όχι με επικοινωνιακές φανφάρες
-είναι λιγομίλητος και σεμνός