@ Sera4 & Gika, μετά από μια μέρα μπορώ να εξηγήσω (και να διαβάσετε) πιο ήρεμα την άποψή μου.
Το έγραψα και χθες ότι κατά τη γνώμη μου η κύρια αιτία για την χθεσινή ήττα ήταν η αδικαιολόγητη χαλάρωση που έδειξαν οι περισσότεροι παίκτες μας όποτε πήραν το προβάδισμα στο σκόρ. Γενικότερα η επιπόλαιη αντιμετώπιση και διαχείριση ενός αγώνα από την μεριά των παικτών έχει συμβεί αρκετές φορές φέτος. Έως τώρα εμφανιζόταν στην αρχή των εντός έδρας αγώνων, χθες εμφανίστηκε μετά από κάθε γκόλ που μας έδινε προβάδισμα, δηλαδή δύο φορές στον ίδιο αγώνα! Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτή η ανωριμότητα, επιπολαιότητα ή όπως αλλιώς θέλετε ονομάστε την. Δεν μπορείς όμως να λες αδιάφορη μια ομάδα που σφυροκοπά συνεχώς τον αντίπαλο έως το 83΄, ώσπου να κάνει την ανατροπή και να αποκτήσει ξανά το προβάδισμα.
Το δύσκολο για μια ομάδα, αλλά ταυτόχρονα αυτό που δείχνει αν έχει την απαιτούμενη ποιότητα και διάθεση για τη νίκη, είναι να έχει την κατοχή, την πρωτοβουλία και την κυκλοφορία της μπάλας, να κλείνει τον αντίπαλο στην περιοχή του και να δημιουργεί φάσεις και ευκαιρίες για γκολ. Αν κάποια ομάδα προσέγγισε σε ικανό βαθμό τα ανωτέρω, αυτή ήταν σίγουρα ο ΠΑΟΚ. Αυτό βέβαια δεν εξασφαλίζει ποτέ σε καμία ομάδα ότι θα πάρει και τη νίκη, ιδιαίτερα όταν η άμυνά της υστερεί. Της δίνει απλώς περισσότερες πιθανότητες να την επιτύχει.
Για παράδειγμα, στον χθεσινό αγώνα εμείς φάγαμε γκολ στις 4 από τις πέντε (αντ)επιθέσεις που απειλήσανε την εστία μας, ενώ ο αντίπαλος τερματοφύλακας (κάποιος Στρατηλάτης) απέκρουσε μεταξύ άλλων ΔΥΟ φορές σε τελικές προσπάθειες που έγιναν από ένα μέτρο απόσταση!
Δεν είμαι ενθουσιασμένος από την εμφάνιση και φυσικά από το αποτέλεσμα, αλλά δεν θεωρώ πως η απόδοση της ομάδας μου ήταν τραγική ή ότι (ξανα)έγινε χειρότερη ή ισάξια με την Λειβαδιά. Η ομάδα χθες ήταν εμφανώς καλύτερη από τον αντίπαλο. Το έγραψα πως με εκνεύρισε η νοοτροπία τους, όχι η εμφάνισή τους. Το ότι δεν υστέρησαν ή δεν έπαιξαν άσχημα, δεν σημαίνει βέβαια πως έπαιξαν φανταστικό ποδόσφαιρο. Όμως, δεν είναι ούτε εφικτό ούτε και απαραίτητο να πιάνουν πάντα την κορυφή της απόδοσής τους, για να κερδίσουν τον κάθε Λεβαδειακό. Θεωρώ πως στο σύνολό τους έπαιξαν έστω αρκετά ικανοποιητικά (άνω του μετρίου), ώστε να κερδίσουν τον χθεσινό αντίπαλό τους. Το γιατί δεν συνέβη αυτό, το εξήγησαν πολλοί, το εξήγησε ο Μπόλονι και δεν πιστεύω πως αξίζει να το συζητήσουμε περαιτέρω, αν πρόκειται να μαλώνουμε μεταξύ μας.
Σίγουρα όμως μου προξενεί τεράστια αγανάκτηση και εκνευρισμό το να δηλώνει κάποιος πως χθες η ομάδα έπαιξε χάλια, ήταν επιπέδου Β΄ εθνικής, οι παίκτες είναι ανίκανοι, ο προπονητής δεν ξέρει τί του γίνεται και άλλα παρόμοια ισοπεδωτικά και απαξιωτικά.
Θεωρώ δε απαράδεκτο η κάθε ήττα να γίνεται αφορμή για να στάζει ο καθένας χολή έναντι όποιου παίκτη, προπονητή ή και παράγοντα δεν του αρέσει γενικότερα, υπό την πρόφαση της αγανάκτησης και της απογοήτευσης. Γι αυτό και πόσταρα το αρχικό μάλλον επιθετικό κείμενό μου και όχι από διάθεση για αντιπαράθεση.
Caer esta permitido, levantarse es obligatorio.
Weil alle Menschen verschieden sind, haben die gleichen Rechte.
Επειδή μόνον εμείς, αντίθετα προς τους βαρβάρους, ποτέ δεν μετρήσαμε τον εχθρό στη μάχη.