Αστεία Μπασκετικά Συνθήματα

Μιας και βλέπω πως οι μπασκετικοί έχετε οργιάσει με τα καινούρια τόπικ, είπα να ανοίξω κι εγώ ένα για να γελάσουμε λίγο..Δικό μου αγαπημένο σύνθημα από τα 90's το ιστορικό "Κάνει μάγια η π@ύτσα του Αμάγια" που τραγουδούσαν στους Αμπελόκηπους, όπως επίσης και το "Ουίσκι και πάγος γ@μιέται ο Παπάγος"

Α! Να μη ξεχάσω και το διαχρονικό "Είναι παρθένα του Γκέκου η χτένα" που μετά το φωνάζανε και για τον Ελληνιάδη!

Ωραίες εποχές τότε με ευρηματικά και όλο χιούμορ συνθήματα, χωρίς ναρκωτικά, μαστούρες και άλλες τέτοιες μπούρδες..

τωρα που ειπες ουισκι το γιαννουλη δε λεγανε ουισκακια?

Νομίζω πως ναί..Γνωστός πότης ο Γιάνναρος, είχαν αφήσει εποχή τα μεθύσια του με τον Σκάιλς ❗

all time αγαπημένο: και την γυναίκα του την στείρα - δεν την γ@μάει την κακομοίρα- του την γ...ει ο Ρεντζιάς - κι ο Τζέκος ο Αληταράς...

και φυσικά το ... πιπέρι

Το καλύτερο το είπαμε εμείς στο ΠΑΟΚ-Πανιώνιος το 1988:
<<Φάνη σ' αγαπούν όλα τα παιδάκια γιατί βγαίνεις στο γυαλί και τρως τα γαριδάκια>>
Ο Χριστοδούλου όταν το άκουσε έσκασε στα γέλια και δεν μπορούσε να εκτελέσει βολές.

Όπως και πιο μετά το "Σιγάλα π@υστράκι φάε πατατάκι!"

Το καλύτερο βέβαια με τον Σιγάλα ήταν το "Σιγάλα Σιγάλα η μάνα σου γ@μιότανε για ένα μπουκάλι γάλα!!!"

Θυμάται κανείς το σύνθημα της εποχής για τον Τάκη τον Κορωναίο? Που είστε ρε Πρακτορίνε και Γκόρντον γαμώ την τρέλλα μου??? 👿 Ταμάμ το τόπικ για εσάς θα ήταν!

Σε σκουλίκι-ΠΑΟΚ βρίζουμε τη μάνα του Δουβή για καμιά ώρα,ξαφνικά άκούγεται Ρήγα γ@μιέτ@ι η μάνα σου που δεν είχε κάνει τίποτα, και στο καπάκι το θεικό:
Για να ξεκουραστεί κι η μάνα του Δουβή.

Ναί το θυμάμαι..Κορυφαίο! Άσχετο με το μπάσκετ, αλλά πολύ γέλιο είχε κι εκείνο που φωνάζαμε για τον Παναγούλια όταν ήταν προπονητής στο Άρη.."Αλκέτα Αλκέτα, τη μάνα σου την είδαμε σε μια πορνοκασέτα!!!"

TrikaliotisΌπως και πιο μετά το "Σιγάλα π@υστράκι φάε πατατάκι!"

Το καλύτερο βέβαια με τον Σιγάλα ήταν το "Σιγάλα Σιγάλα η μάνα σου γ@μιότανε για ένα μπουκάλι γάλα!!!"

Θυμάται κανείς το σύνθημα της εποχής για τον Τάκη τον Κορωναίο? Που είστε ρε Πρακτορίνε και Γκόρντον γαμώ την τρέλλα μου??? 👿 Ταμάμ το τόπικ για εσάς θα ήταν!

Kαλώς τον Κοκολάκη το πιο ψηλό πουστρ@κι, καλώς τον Κορωναίο τον Άγγελο το νέο

Άγγελος: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82_%28%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%AF%CE%B1%29

Καλοκαιράκι του 82 ήταν, τέλη Ιουνίου, κόλαση στο Παλαί για τον τελικό του κυπέλλου με τον βάζελο. Ατμόσφαιρα εκρηκτική, σαν τα τσαμπιά είμασταν κρεμασμένοι. Μιλάμε για άλλη κατάσταση. Αν δεν την έζησες δεν μπορείς να τη νιώσεις.
Τρεις ώρες πριν το τζάμπολ χιλιάδες κόσμος, στις εξωτερικές σκάλες του Παλαί, στριμωγμένοι μέχρι σκασμού, φωνάζαμε : Ανοίξτε την πύλη γαμιέται το τριφύλλι ...
Όταν καταφέραμε και μπήκαμε μέσα, εκείνο που θυμάμαι χαρακτηριστικά ήταν η κοπελιά που έφερε το κύπελλο από τα αποδυτήρια στο κέντρο του γηπέδου. Το "είσαι μουν@ρ@" δονούσε την ατμόσφαιρα
Και μια και το ΄φερε η κουβέντα αν και είμασταν στο ημίχρονο στο -10, τους φτάσαμε και χάσαμε τελικά με ένα καλάθι και φάουλ του Βίδα με τη λήξη.
Μεγάλη απογοήτευση και τρελή ένταση. Φυσικά απονομή δεν έγινε εντός παρκέ αλλά στα αποδυτήρια των φιλοξενούμενων

Άντε και ένα κάφρικό από όταν πέθανε η Τζένη:

Γιατί τη σκότωσες ρε Γκάλη την τρελή;
Γιατί τη σκότωσες ρε Γκάλη την τρελή;
Tι ωραία που περνούσε,
ο προδότης την πηδούσε,
γιατί τη σκότωσες ρε Γκάλη την τρελή;
σε μένα.

Τον κοκολακη που λετε μονο στον κακαλο τον εχω δει..

ηλιαδη ηλιαδη σε γ@μαει ο αδερφος σου καθε βραδυ!
ειναι π@υτανα του ηλιαδη η μανα..

υ.γ.εμεις εχουμε στελακη ηλιαδη στη μπαλα και το σκουληκι στο μπασκετ.παιζει ΠΑΟΚ αρης και στο παλατακι ειναι και ο στελακης.να μην ξερουν και οι δυο να κλαψουν η να γελασουν!παρανοια!

νομιζω απο διαιτητες αγαπημενο του βορεαδη βορεαδη που μπιπ απο τον μπιπ καθε βραδυ

αυτό με τον Φάνη το θυμάμαι κι εγώ το 88..."Φάνη φάε τα γαριδάκια σου να φύγουν τα σπυράκια σου" γιατί τα διαφήμιζε...

δυστυχώς ο τελικός του 82 ήταν πολύ νωρίς ακόμη για μένα, παιδάκι τότε, το 84 με έπιασε ο Βασίλης ο Μάντης, βασικός playmaker στις γριές τότε(αριστερόχειρ, δυνατός, αναρχικός με κόκκινη μπαντάνα στο μέτωπο), και με έβαλε στο μίνι ως προπονητής των μικρών...

αυτές οι φάσεις με τις ώρες να περιμένουμε να μπούμε μέσα από τις σκάλες του Παλαί μου έχουν μείνει αξέχαστες...και ζέστη μέσα ανυπόφορη...αλλά είχα βρει κρυφή είσοδο, πήγαινα από το κυλικείο μέσα στο γήπεδο ή από την κεντρική για την σάλα ή έμπαινα με την ομάδα Στίβου ή-το καλύτερο- μαζί με τον Χάρη τον σπορτκάστερ της ΕΡΤ από την είσοδο πίσω στο βοηθητικό που ήταν για τα συνεργεία...
εν γένει δεν πλήρωνα ποτέ τότε, προπονήσεις, φιλικά, αγώνες, πάντα άφραγκος και πάντα στο τζαμπαντάν :))

ontopic , το σύνθημα που με ακολουθούσε τότε ήταν από μια παρέα παοκάκια το "δεν αλλάζεις με τίποτα εσύ" επειδή επέμενα ότι ο Σταυρόπουλος ήταν καλύτερος του Γιαννάκη...(το πίστευα, τον είχα φίλο, τον είδα να καρφώνει!)

καλά τις αστείες ραβέρσες του 2,16 Κοκολάκη απένταντι στην αράχνη δεν τις έχει πουθενά το tube να τις δείτε; all time classic παλαιομοδίτικο μπάσκετ προ Α1, ποσοστά αποτυχίας 80%.