για τον γκονζαλες αν καταφερναμε και τον παιρναμε περυσι που τον θελαμε θα σταματουσαμε μα ψαχνουμε για δεκαρι για τα επομενα τρια χρονια τουλαχιστον, ενας παικτης που καταφερνει να ειναι βασικο στέλεχος μια τοσο ποδοσφαιρικης χωρας οπως η ουρουγουαη και σε μια θεση τοσο νευραλγικη μονο τυχαιος δεν ειναι ασχετα αν η βαλενθια εχει καταφερει να καψει τον παικτη στελνοντας τον καθε 6 μηνες σε αλλη ομαδα, βεβαιαολα αυτα πλεον ειναι χωρις ουσια για μας γιατι δεν μπορουμε να εμπιστευτουμε παικτη ο οποιος ηταν 6 μηνες εξω λογο χιαστον.
για τον Ααρον πιστεευω οτι τετοιους παικτες μπορεις να τους δεις μονο σαν νεες περιπτωσεις βιερινια, ενα απο τα μεγαλυτερα ταλεντα της γενιας του ο οποιος δεν δουλευτηκε σωστα εμεινε στασιμος και αναγκαστηκε να παιζει δανικος απο δω και απο κει προσπαθοντας να αποδειξει οτι αξίζει. βεβαια ο παικτης με τιποτα εδν ειναι δεκαρι ειναι κατι σαν τον κουτσια ακραιος και ελευθερος επιθετικος, το μεγαλο του μειονεκτημα ειναι οτι νομιζει οτι το ποδοσφαιρο ειναι ατομικο αθλημα αλλα πιστευω οτι αν μια ομαδα δειξει οτι τον θελει και τον σεβεται και ενας προπονητης δουλεψει σωστα μαζι του και τον δωσει να καταλαβει οτι στο ποδοσφαιρο σημασια εχει η ουσια και οχι τα τσαλιμακια τοτε ισως το παιδι μπορει να κανει πραματα και θαματα ειδικα σε ενα πρωτάθλημα σαν το δικο μας
PAOK against modern football
ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΑΙ ΞΥΠΝΗΤΟΣ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ