Ο ΠΑΟΚ κυρίες και κύριοι σήμερα αποκλείστηκε. Για μία ακόμη φορά στους 32 αποκλείστηκε. Μπορεί φέτος αντί να δώσει 2 ή 4 ή 6 παιχνίδια (όπως γινόταν στο παρελθόν) αλλά και πάλι αποκλείστηκε στους 32.
Ήταν μία ανάσα να προκριθεί. Μία στραβοκλωτσιά και γκόλ και τώρα ήσουν στους 16. Μία ακόμη φορά είχες την ευκαιρία να ζεις τέτοια παιχνίδια (στο μακρινό 1974, με μόνο όμως 6 ματς) αλλά είμαστε τυχεροί η σημερινή γενιά που τα ζήσαμε.
Ως οπαδός του ΠΑΟΚ (μοντέρνος, του ραδιοφώνου που τους κράζω όλους και τα πάντα) θα έπερπε να είμαι τσατισμένος με ότι έχει σχέση με ΠΑΟΚ. Με τον πρόεδρο, τους παίχτες, τον προπονητή ...με όλους. Αλλά δεν είμαι. Δεν μπορώ.
Τους ευχαριστώ απεναντίας ΟΛΟΥΣ. Για τα 12 μαγικά παιχνίδια που δώσανε, για το απίστευτο συναίσθημα να νιώθω το τι είναι ΠΑΟΚ μέσα στην ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΟΚ, μα κυρίως ότι ο ΠΑΟΚ αν οργανωθεί και ΑΓΑΠΗΘΕΙ μπορεί για πολλά πράγματα, πολλά περισσότερα από ότι νομίζουμε και μόνο ως φαντασίωση τα έχουμε σκεφτεί και ονειρευτεί.
Η φετινή πορεία δεν ήταν πυροτέχνημα. Δεν ήταν κάτι τυχαίο όπου την μια φορά είσαι 8ος στο πρωτάθλημα και αποκλείσεαι απο τα play-off και την επόμενη διακρίνεσαι στην Ευρώπη. ΕΧΕΙΣ ΕΠΙ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Επί 3 χρόνια ΔΙΑΚΡΙΝΕΣΑΙ και είσαι σε ΥΨΗΛΟΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ που έχεις να το δεις από το 80'. Αυτή η ομάδα αξίζει πάρα πολλά και αν ήταν ομάδα της Αθήνας θα κατακτούσε πολλούς τίτλους. Αλλά δυστυχώς δεν είναι.
Την Κυριακή η ομάδα μας παίζει με την Καβάλα. Οι καιρικές συνθήκες λένε για -2 βαθμούς και για χιονόπτωση. Όσοι νιώθουν ΠΑΟΚ ας παρεβρεθούν. Να χειροκροτήσουν την ομάδα για την πολύ δύσκολη συνέχεια. Η ομάδα αυτή πιστεύω ότι της αξίζει το χειροκρότημα ασχέτως της κατάληξης που θα έχει η φετινή χρονιά. Ενα παγωμένο κλαπ κλαπ κλαπ της κερκίδας πιστεύω ότι της αξίζει.