Η μπάλα δεν είναι βόμβα
Αλήθεια δεν μπορώ να κατανοήσω μερικά πράγματα γύρω από το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά και την αντίδραση των οπαδών. Αρχίζει το πράγμα και γίνεται κουραστικό.
Εμείς κερδίσαμε Πανιώνιο και Εργοτέλη κατά σειρά, η ΑΕΚ έχασε σήμερα από τον Πανιώνιο που είχε κερδίσει τον Άρη που εμείς χάσαμε.
Η Λάρισα που δεν μπορούσε να κερδίσει ούτε ομάδα τοπικού, κέρδισε την Ξάνθη που είχε κερδίσει εμένα, ενώ ο Αστέρας Τρίπολης που ήταν υποψήφιος να πέσει – και βασικός υποψήφιος μάλιστα – έκανε άλλο ένα διπλό.
Ο Παναθηναϊκός που δεν βλεπόταν 80 λεπτά, έκανε δέκα καλά και κέρδισε μετά από 3,5 χρόνια τον Ολυμπιακό, ενώ ο Πανσερραϊκός κόντρα στη ροή της φόρμας του αλλά και του αντιπάλου, κέρδισε την Καβάλα η οποία είχε κάνει γιο – γιο τον Παναθηναϊκό.
Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά; Μα φυσικά γιατί αισθάνομαι πως ελάχιστοι είναι αυτοί που κατανοούν αυτό που βλέπουν. Και βέβαια την συνέχεια των γεγονότων.
Σήμερα, ο μέτριος ΠΑΟΚ κέρδισε τον μέτριο Εργοτέλη. Και οι δύο ομάδες είχαν διαστήματα που είχαν τον έλεγχο, οι ευκαιρίες ήταν μοιρασμένες και ο τυχερός ΠΑΟΚ στο τέλος πήρε τη νίκη.
Ποδόσφαιρο έπαιξαν και οι δύο ομάδες, με τους γηπεδούχους να είναι ευνοημένοι από τις συγκυρίες. Ο αντίπαλός τους, έχει επτά με οκτώ αγώνες παραπάνω στη σεζόν, δύο παρατάσεις παραπάνω στη σεζόν, η μία τρεις ημέρες πριν από το μεταξύ τους παιχνίδι και μάλιστα σε έναν βούρκο.
Άρα, εξ αρχής, με δεδομένο πως έπαιζαν στην έδρα τους, την όχι και τόσο καυτή αλλά γνώριμη σε αυτούς, το πλεονέκτημά τους ήταν σημαντικό.
Είχαν μία μόλις απουσία, αυτή του Λεάλ, ενώ ο αντίπαλός τους έπαιζε χωρίς Μουσλίμοβιτς, Γκαρσία, Τσιρίλο, Λίνο, τέσσερις παίκτες του βασικού κορμού με χαρακτηριστικά που καλύπτονται αλλά όχι σε απόλυτο βαθμό. Ειδικά του Λίνο η απουσία, έχει αντίκτυπο στην ανάπτυξη της ομάδας, στη βοήθεια από την πίσω ζώνη και όλα τα … παρελκόμενα. Και οι άλλες απουσίες είναι σημαντικές, αλλά καλύπτονται οι παίκτες που λείπουν.
Ο ΠΑΟΚ το κέρδισε στις λεπτομέρειες. Λίγο ο Ίβιτς που πήρε τις δύο κάρτες του Ζούνιορ, λίγο οι εκλάμψεις του Βιεϊρίνια, ο πολύ καλός Ελ Ζαρ και η αδυναμία των γηπεδούχων να πιέσουν πολύ τον κουρασμένο Κοντρέρας, το παιχνίδι πήγε στον ΠΑΟΚ. Όπως δεν πήγαν άλλα τόσα. Ο ΠΑΟΚ δεν έπρεπε να χάσει ούτε από τον Άρη, ούτε από την Ξάνθη, αν θέλετε ούτε και από τον Παναθηναϊκό ως εικόνα αγώνα. Έχασε στις λεπτομέρειες, σήμερα κέρδισε στις λεπτομέρειες. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο.
Αλήθεια, θέλετε να σας πω, πόσους παίκτες του Εργοτέλη θα ήθελα στον ΠΑΟΚ; Παίκτες που θα ξεπερνούσαν τις είκοσι συμμετοχές στη σεζόν;
Σίγουρα τον Μπούντιμιρ. Τον θεωρώ πιο ολοκληρωμένο σέντερ φορ από τον Μουσλίμοβιτς, πιο κοντρολαρισμένο, πιο ομαδικό και με καλύτερα τελειώματα από τον Μουσλίμοβιτς.
Τον Ζούνιορ, επίσης θα τον ήθελα. Μέσος με πολύ μυαλό, δυνατός, που ξέρει μπάλα και μαζεύει όλες τις δεύτερες μπαλιές έξω από την περιοχή του αντιπάλου. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μία σούπερ επιλογή πίσω από Βιτόλο – Γκαρσία ή ακόμη και βασικός αν κάποιος από τους δύο ήταν ντεφορμέ.
Παίκτης πάγκου, αλλά με μεγάλη χρησιμότητα θα μπορούσε να είναι και ο Ρομάνο. Μπορεί σήμερα να μη βλεπόταν, αλλά υπάρχουν στιγμές που είναι δημιουργικά όλος ο Εργοτέλης.
Ο Μπέτο που δεν ξεκίνησε σήμερα είναι παίκτης που θα χωρούσε στο ρόστερ μας, όπως και ο Ολίσε. Όλα αυτά βέβαια υπό προϋποθέσεις και συμπληρωματικοί παίκτες – πλην του Μπούντιμιρ.
Θέλω να πω, πως οι ποιοτικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων, δεν έχουν να κάνουν με το «μπραντ νέιμ» τους, την εμπορική αξία του σήματός τους ουσιαστικά. Ούτε έχουν καμία σχέση με την δυναμική τους.
Όσον για την κριτική που γίνεται στον Χάβο, την θεωρώ αστεία. Αν κάποιος τον παρακολουθούσε από την πρώτη ημέρα που είναι στον πάγκο, θα είχε καταλάβει πως δεν κάνει αλλαγές, για τις αλλαγές.
Σήμερα, έκανε ουσιαστικά μία – του Ζουέλα δεν την μετράω – στο 80΄όταν είδε πως έχει έναν περιττό παίκτη στα χαφ και έριξε τον καραντεφορμέ Φιλομένο για να το γυρίσει σε 4-4-2.
Ο τραγικός είναι αλήθεια Φιλομένο φέτος, το μόνο που κάνει είναι να κινείται σωστά στον χώρο. Σε μία τέτοια φάση, τράβηξε τον Χίμπλιγκερ μακριά από την περιοχή του και από μία κόντρα που προήλθε από πάσα του Αργεντινού ο Κοντρέρας σκόραρε.
Η μοναδική του αλλαγή είναι ή όχι πετυχημένη;
Στο ερώτημα ποιον να έβαζε, η απάντηση είναι τον … Παπάζογλου. Χωριάτικη νοοτροπία, βάλε τον ψηλό να τελειώνουμε. Γιόμα μέσα στην περιοχή μπας και τον πετύχουμε και στη συνέντευξη Τύπου «έβαλα τον Παπάζογλου για να δώσω όγκο στην περιοχή, αλλά δεν τα καταφέραμε». Ε πως να τα καταφέρεις, όταν οι άλλοι παίζουν με τρεις ψηλούς στους τέσσερις αμυντικούς, γρήγορο τερματοφύλακα και δύο κόφτες με καλό ύψος και αθλητικούς;
Όσο και να έσπασα το κεφάλι μου, η μοναδική αλλαγή που θα μπορούσε να γίνει ήταν όντως να βγει ο Φωτάκης για να περάσει ο Ζουέλα στα χαφ, έτσι ώστε να βρούμε λίγο ύψος και να μαζέψουμε καμιά πρώτη μπαλιά. Αλλά αυτή είναι αλλαγή διατήρησης του σκορ και όχι αναζήτηση νίκης.
Με τον Φιλομένο μέσα, κράτησε μοναδικό κόφτη τον Βιτόλο, βίδωσε τον Ίβιτς έξω από την περιοχή και θέλησε να δώσει ένα στήριγμα στον Σάλπι. Βάλε και τον Κοντρέρας που ανέβαινε συνεχώς και ήρθε η νίκη. Έπαιζε με παίκτη παραπάνω και έπρεπε να το εκμεταλλευτεί.
Αλήθεια, αυτοί που ξεφωνίζουν σήμερα τον Χάβο, τον Δερμιτζάκη τι τον έκαναν όταν στη Τρίπολη έπαιξε με παίκτη παραπάνω μισή ώρα και έβαλε τον Παπάζογλου; Τι μπόρεσε να κάνει τότε ο ΠΑΟΚ;
Η μομφή δεν είναι βέβαια για τον Παπάζογλου, ούτε για κάποιον ποδοσφαιριστή.
Είναι για αυτούς που έχουν μία κλισέ εμπορική σκέψη, είτε είναι δημοσιογράφοι, είτε οπαδοί. «Ο Χάβος κυνήγησε τον Γκαρσία και είναι εχθρός. Ο Χάβος κερδίζει και πρέπει να αποδείξουμε πως εμείς δίνουμε τη μάχη για να μη μείνει στην ομάδα». Πολιτική στη πλάτη του ΠΑΟΚ από δημοσιογράφους και οπαδούς που μέσα από αστεία λογική προσεγγίζουν την καθημερινότητα της ομάδας φέροντας μπέρδεμα στον κόσμο που παλεύει να κατανοήσει τι ακριβώς συμβαίνει, τι είναι αυτό που βλέπει.
Τα γεγονότα μιλάνε μόνα τους. Ο Χάβος με πήρε 14ο και δύο αγωνιστικές μετά είμαι 8ος. Πέτυχα την πρώτη μου εκτός έδρας νίκη, τα πρώτα μου εκτός έδρας γκολ, πέρασα στο κύπελλο και οι παίκτες δεν μουρμουρίζουν για τις πρακτικές του.
Ο Χάβος δεν θα μείνει στον ΠΑΟΚ γιατί απλά λέγεται Χάβος. Ο ΠΑΟΚ περιμένει να δει πως θα κυλήσει η υπόθεση Φαίς, να δει τι χρήματα θα μπούνε και αν θα μπούνε και θα επενδύσει σε προπονητή.
Ακόμη και κουφοί θα μπορούσαν να κατανοήσουν πως ο ΠΑΟΚ δεν καθυστερεί το θέμα προπονητή επειδή θέλει να κρατήσει τον Χάβο, αλλά επειδή περιμένει να δούνε αν το ταμείο θα πάψει να είναι μείον.
Ακόμη και ξανθιά τύπισσα βγαλμένη από το Μπέιγουτς, θα είχε κατανοήσει πως ο ΠΑΟΚ θέλει να ψάξει καλά το θέμα προπονητή μετά τα στραπάτσα που έπαθε και για αυτό περιμένει να δει και τι χρήμα μπορεί να διαθέσει.
Μέχρι τώρα, δικαιολογούσα εν μέρει την άρνηση προς το πρόσωπο του Χάβου, αλλά σήμερα και αφού έχει δημοσιοποιηθεί το θέμα Φαίς, θεωρώ πως τα χτυπήματα που δέχεται ο προπονητής του ΠΑΟΚ είναι λαϊκίστικα και στημένα.
ΥΓ Το θέμα του Άραβα, είναι στην εξής φάση. «Δείξε μας τα φράγκα». Ότι ήταν να κάνει ο ΠΑΟΚ το έκανε.
ΥΓ Τρίτη αγκωνιά του Ρουμπάκη σε παίκτη του ΠΑΟΚ σε δύο σεζόν. Το παιδί χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση μάλλον.